When in Rome...(I)

...do as the Romans do. Tenminste, zo zegt een oud gezegde. Even tussen de perikelen door een berichtje vanuit Rome (onze correspondent vanuit het Vaticaan).

 Italie is een prachtig land. Afgelopen twee weken heeft uw hoofdredacteur in een bergwoning in Toscane gezeten en is nu een week Rome onveilig aan het maken (voor zover het dat nog niet was, natuurlijk). Over Toscane niets dan goeds; 's nachts beginnen de krekels te zingen en helaas ook de honden in het dal te blaffen, maar dat schijnt erbij te horen. Totale rust...

Rome daarentegen is een totale tegenhanger, het sterft er nu al van de toeristen (voornamelijk Amerikanen) en veel Duitsers. Over de Amerikanen valt veel te vertellen; zij reizen met minimaal 20 personen (want een beetje Amerikaanse familie bestaat wel uit zo'n 20 van die herriemakers) en zulke gezelschappen hebben toch op de een of andere manier iets weg van een schooltje verstandelijk gehandicapten (vooral als je gaat kijken naar hoe ze eruit zien en vooral hoe ze reageren). In de St.Pieter hoor je niets anders dan:'Oh wooooowww, that's aaaaaaahwsome'... En dat 20x achterelkaar want wanneer niet ieder gezinslid deze uiting heeft gedaan, is er iets mis met de vakantie. De Sixtijnse kapel idem ook al staan er overal boorden dat er NIET gesproken mag worden. De Amerikanen lopen al video-end onder de 'Schepping van Adam' door al uitroepend:'Oh wooooowww, that's aaaaaaahwsome'... (er mag overigens ook NIET gefilmd of gefotografeerd worden maar dat geldt niet voor Amerikanen blijkbaar). Ook in Firenze (Florence) zijn zij in overvloed aanwezig en lopen met een videocamera voor het hoofd door een museum terwijl zij continue uitroepen:'Oh wooooowww, that's aaaaaaahwsome'...  Goed, genoeg gez*ken over de Amerikanen (per slot van rekening zijn het toch wel een paar welkome bondgenoten).

Rome is een groot museum dat openstaat voor de wereld. Vandaag heeft uw hoofdredacteur de Sixtijnse kapel weten te bereiken na een wachtrij van anderhalf uur te hebben overleefd. En terwijl je staat te wachten, lopen er allerlei types voorbij die lege bekertjes voor je houden en iets prevelen dat ze honger hebben etc. Dat diezelfde types net met een auto zijn afgezet, langs de kant van de weg verband om een voet hebben zitten wikkelen en vervolgens op de straat gaan liggen, heeft de toerist van zogenaamd niet gezien. Volgens de Carabinieri is bedelen niet nodig maar de Italiaanse wet verbiedt het niet. In de Sixtijnse kapel waant een mens zich in een compleet andere wereld. Het is bijna onvoorstelbaar dat Michelangelo al zijn werknemers ontsloeg op 1 na en daarna volledig zelfstandig aan de slag ging. Overigens is hij tot 2x toe bijna van het karwei afgehaald omdat de toenmalige paus vond dat het te lang duurde en omdat Michelangelo zijn eigen gang ging zonder rekening met regels te houden. Toch heeft hij, in zijn eigen wijze werkhouding, een mogelijkheid gevonden om het allerfraaiste 'Laatste Oordeel' ooit geschilderd op een muur te zetten.

Als alles mee zit, gaat uw hoofdredacteur morgen (woensdagochtend) thee drinken bij Zijne Heiligheid Benedictus. Uiteraard zal daar z.s.m. weer een verslag van volgen maar de goede lezer moet vooral niet vergeten dat het ook voor de hoofdredacteur van marcslog vakantie is.

Nb. de foto's in dit artikel gebruikt zijn nogal 'beeldvullend'. De internetcafe's in Italie zijn niet enorm goed voorzien van fotobewerkingsmogelijkheden en andere faciliteiten....