marcs[b]log is "...4 C00| p?0pl3 0n|y..." en bestaat uit een verzameling (diep pathologische) hersenspinsels bijelkaar gegraaid en overgenaaid door de marcs[b]log-redaczione...
job cohen (PRACHTDAG...!!!): Juich niet te vroeg…
VIND MADELEINE
ANDERE LINKS:
Grotto di Wally
Bramn
Harryzzz
Kluunlog
Web Twee Punt Net
Garfan
Jeugdsentimenten
LNNK
Merel Roze
Geen Held
i-Marco
Kristel
RedStar
robtheblob
Roel's weblog
Sjoerd
Susan Smit
Thomas Schlijper
Twee-Vijf-Twee-Vijf
Volle Zalen
Al eerder zagen we dat katten de meest rare plekjes in huis opzoeken. Je loopt je ongans te zoeken en te roepen maar poes geeft geen antwoord.
Pas na een ùrenlange zoektocht door het héle huis blijkt poes gewoon in de wasbak te liggen...
Met het bekend worden van een vertrouwelijke notitie van de ANWB staat het ledenaantal behoorlijk onder druk.
In de vertrouwelijke notitie wordt namelijk in sectie VII gesproken over een 'gekozen strategie' waarin geschreven staat dat "...wanneer leden zich namelijk bewust worden van de dubbeldekkingen die er bestaan, dan dreigt er een fors ledenverlies voor zowel de Wegenwacht als van de ANWB...".
En mr. Guido van Woerkom kwam nog wel zó vertrouwen wekkend over als nieuwe directeur van de ANWB. Op de website van de ANWB wordt nog eens benadrukt dat er geen dubbeldekkingen zijn (zie inzet links).
Dit gaat de ANWB inderdaad veel leden kosten ten gunste van Route Mobiel...
Haar naam alsmede haar uitbundige karakter doen sterk denken aan de ontembare woede van een pas gescheiden vrouw;
als ze eenmaal weg is, heeft ze je auto en je huis meegenomen...
Langs 's lands Heeren wegen is een hoop te beleven.
marcs[b]log-lezers kunnen hun foto's voor deze rubriek insturen via: marc@marcslog.com
Kaatje Kip zegt:"Zeg minister Veerman, ga zèlf maar eens op hok...!"
Vanmorgen reed, bij Lunetten, een vrachtwagen chauffeur met op zijn oplader maarliefst 8000 kippen (!!!) in op een afzetting van Rijkswaterstaat. Onoplettendheid-troef...!!!
De vrachtwagen kantelde waarbij het merendeel van de kippen vroegtijdig aan hun einde kwam.
(triest maar waar; moesten de overlevenden alsnòg naar het slachthuis)
Kan er voor vrachtwagenchauffeurs van een dergelijk pluimage een definitieve ophokplicht komen...?
Hé, da's vreemd. Het is inmiddels half 8 geweest en die lange is er nog niet. Geen verse koffie gezet, sterker nog; een oude volle filter van een dag of wat geleden. Hmmm, allerlei papieren liggen klaar. Eens kijken; vrijdag 19 augustus...
Da's raar. Eens Harrie bellen en vragen of die weet waar die neef van 'm zit.
Hé Harrie, goedemorgen met Teus! Teus... de thuistechn.... ja, die ja! Zeg bel ik erg ongele....? Altijd al, ha ha ha ouwe grappenmaker...! Hè? Wat? Oh, je mààkte geen grapje... eh tja... eh... Zeg eens, weet jij waar die neef van jou uithangt...? Ook niet... Nee... Hoezo 'hoeder'...? Oh, ja... ik snap 'm... ja, tuurlijk... Zeg Harr... nee... ja... goed... nee... ja... eh... dag Harr...
Pff, die heeft zeker een ochtendhumeur, zeg. Nou, dan maar eens de koffieboel schoonmaken en verse zetten. Ik ben wel toe aan een lekker bakkie.
Eens effe lekker Googelen of er nog wat nieuwe ontwikkelingen zijn op het koffie-zet-gebied...
In de Intermediair van deze week las ik dat mensen met malaria lekkerder zijn dan mensen die de parasiet niet bij zich dragen.
In het artikel hebben ze op de Pierre et Marie Curie Universiteit van Parijs de proef op de som genomen door een paar kinderen in een kooi te zetten (op zìch een prima plek voor een kind) en hebben muggen erop los gelaten om te zien welk kind de meeste muggen aantrok. Waar halen ze in Parijs in godsnaam kinderen mèt malaria vandaan...??? Ik denk dat het Landelijk Bureau Discriminatie, Amnesty International en meer van dat soort toko's nu toch wel gealarmeerd moeten zijn want het gaat vàst en zeker om gekleurde kindjes (immigratie noord-Afrikaantjes ofzo?). Vàst en zeker wel een PvdA-Kamerlid dat nù onmiddellijk eist dat de regering terugkomt van zomerreces en Kamervragen wil stellen.
Terug naar het onderzoek met de muggen. Een mug smaakt ook naar niets dus wat willen díe beestjes nu claimen over 'smaak'...? Nee, als het op smaak aankomt, moet je het tòch van de menselijke tong en smaakpapillen hebben. In de koelkast heb ik, discreet in een vuilniszak, een heerlijk stukje mensenvlees liggen. Van wie het afkomstig is, weet ik niet en wìl ik ook niet weten. Ik kreeg het via via en daarvoor moest ik mij 's avonds na 11-en bij de achterdeur van een café voegen. Daar aangekomen was ik de énige Nederlander; de rest waren Chinezen (zijn de honden deze week niet meer in de aanbieding bij de China Chain Store...?). Affijn, er is mij verzekerd dat deze mens besmet is geraakt met malaria maar de parasiet niet kan overdragen. Dat maakt dat je toch weer met wat grotere zekerheid je vork in je biefstukje zet. En ik moet zeggen; ze hebben helemaal gelijk. 'Goed koelhouden in koelkast', was het advies. En daar rust een deel. Het andere deel ligt in de vriezer voor als we eters krijgen. Kunnen ze kennismaken met een zeldzame lekkernij; goed gekruid met lekker veel knoflook. En natuurlijk de gehele maaltijd laten raden naar wat het is... Wat zullen ze opkijken als ze weten dat dit mensenvlees is. Het scheelt ook weer in de overbevolking in de wereld. Laten we wel wezen; ik eet iemand op die u niet aardig vindt, en u eet iemand op dit ik niet aardig vind. Daarna eten we alle daklozen op, dan beginnen we aan de werklozen. Hoewel, da's niet handig in díe volgorde; nee, èèrst de werklozen want dan kunnen de daklozen weer in die huizen wonen. Hoppa, wèèr een wereldprobleem opgelost.
Wat mij wèl is opgevallen in de afgelopen weken is dat het personeelsbestand van de plaatselijke C1000 bijna gehalveerd is. Of heeft dàt te maken met de vakantieperiode...???
[noot: de marcs[b]log-redactie is niet aansprakelijk voor inhouden van en uitspraken gedaan op door ons doorgelinkte websites noch vertegenwoordigen deze de zienswijze, overtuiging en/of mening van de redactie in haar geheel]
De redactie is uitgeteld! Het aantal dagen dat op de kalender door mij werd afgestreept, zijn op. Vandaag is het mijn laatste dag als full-time hoofdredacteur van marcs[b]log. Vanaf maandag ga ik mij weer volledig richten op het coachings-vak, dat ik een aantal jaar geleden heb opgepakt. De dagelijkse hoeveelheid aan marcs[b]log-verhalen zal wellicht wat minder worden ofschoon de rest van de redactie (Neef Harrie, Drs. Polle van Pelleveurde en Teus 'de Thuistechneus') ernaar streeft om minimaal per dag één artikel te plaatsen. We zullen zien hoe dat loopt. Ik heb er wel vertrouwen in.
Vandaar ook dat ik mij vandaag niet alleen tot de lezers van marcs[b]log richt maar vooral óók naar de redactieleden, die overigens schitterden van afwezigheid. Neef Harrie had een 'vrachtje' af te leveren ergens in de buurt van de Bovenwindse eilanden, Dr. Polle van Pelleveurde was onbereikbaar maar zijn secretaresse liet herhaaldelijk weten dat hij tot en met volgende week geen contact met de buitenwereld kon hebben. Ze mompelde iets als:"medisch tuchtcollege" maar het werd mij niet duidelijk of hij er in zat of ervoor moest verschijnen. En Teus 'de Thuistechneus' claimde dat hij leed aan migraine, maar het geklik van zijn toetsenbord en muis waren op de achtergrond duidelijk hoorbaar. Affijn, de koffie heb ik maar uitgezet want die is van vanmorgen half 8.
Het is afwachten wat er maandag gaat gebeuren dus...
Kan er misschien ook een 'op-hok'-plicht komen voor parlementariërs die uit hun nek kletsen, als een kip zonder kop...???
Zoek de 7 verschillen
De eerste foto nam ik in juni van dit jaar in Firenze (Florence). Hier is duidelijk te zien wat de scooter betekent voor de Italiaan in het dagelijkse woon-werkverkeer. Dat werd nòg duidelijker toen ik twee weken later in Rome was. Daar bepaalt de scooter het straatbeeld volledig.
De tweede foto heb ik uit de pers van vandaag. In Rome is een pyromaan actief die het voorzien heeft op het gemotoriseerde vervoersmiddel van de gemiddelde Italiaan. Een zure ontdekking 's morgens als je op punt staat naar je werk te gaan.
En nòg meer filmpjes op de wijze van dat uitgemolken nummer.
Welkom bij de cursus:"Hoe zet ik mijzelf enorm voor aap...?, les:1".
De volgende cursisten zijn u al voorgegaan en staan reeds voor aap: Bavaria, ZoomIn, Het Paviljoen, Watersportcamping 't Loo, T-Mobile (moest dit filmpje niet op last van de direct off-line genomen worden?) Visio en noem maar op...
1,4 miljoen Nederlanders keken naar de opening van de nieuwe ster aan het zender-firmament. Maarliefst 1,5 miljoen mensen bleven plakken voor de voetbalwedstrijd die na het concert van Marco Borsato '& Friends' (hoe kan iemand Xander de Buisonjé nou als 'vriend' hebben zéker nadat hij Wendy zo publiekelijk te kijk heeft gezet...???) werd uitgezonden. 
Marco Borsato liet zich weer van zijn welbekende, goede kant zien. Geen enkele noot kwam er verkeerd zijn keel uit, hoe hoog of hoe lang dan ook. Een artiest van grote klasse, dàt mag best eens hier gezegd worden...!
Intussen gaat het niet goed met de publieke omroep; steeds minder Nederlanders blijven plakken bij Nederland 1, 2 of 3. Ook de jeugd trekt massaal weg omdat bijv. de Zappelin-programma's vaak door ouders wel 'verantwoord' geacht worden maar daardoor voor de kinderen van nu niet interessant genoeg. Jetix (of zoiets) trekt mèèr kijkertjes met de geweldadige Japanse cartoonfilms. Het gaat zelfs zó slecht dat niet alleen de NPS als omroep moet verdwijnen maar wij misschien weer terug moeten naar oude tijden vanwege het feit dat er een zender zèlfs zou kunnen verdwijnen. Terwijl aan de overkant van de Noordzee de BBC omroep dusdanig succesvol is dat er zelfs zender bìj komen. Tenauwernood heeft de NOS zondagavond iets meer kijkers gehaald ten opzichte van Talpa. Dat lukte de NOS alleen nog met sport. Andere programma's redden het niet meer tegenover de commerciële stations.
Nu zet de politiek het mes in de eigen fundamenten. Tegen de tijd dat wij aan onze kleinkinderen kunnen vertellen dat er ooit 3 Nederlandse zenders waren, zal er nog maar 1 zender gemachtigd zijn uitzendingen te verzorgen; de staatszender van de dàn regerende macht. De totalitaire staat zal dan zijn aangebroken...
Vannacht hoorde ik gestommel in huis. Bij het ontbreken van een kat of andere huisdieren was mijn conclusie snel; dat móést wel een inbreker zijn. Het kòn gewoonweg niet anders...
Zachtjes maakte ik mijn vriendin wakker en fluisterde zachtjes in haar oor:"Niet schrikken lieverd, maar er is een vent in huis".
Ze draaide zich nog eens lekker om, trok de laatste rest van het dekbed met zich mee en halfslapend zei ze:"Dat zou dan eens hoog tijd worden, zeg"...
Hallo lui, wij zijn Hans en Annie en wij zijn de buren van die lange met z'n redactie-lokaaltje. En nou kwamen wij hem gisteravond tegen toen ik (Hans) nog aan mijn auto lag te sleutelen terwijl Annie er gezellig met een bakkie bij zat en toen zei ik (Hans):"Zullen wij eens een verhaaltje schrijven op die log van jou?". Omdat die lange tòch geen idee had waar 'ie het dit weekeinde over moest hebben, kregen wij de sleutel van het lokaaltje en zijn vanmorgen alvast naar binnen gegaan. Want wij doen het op zaterdagochtend. Dan staan wij extra vroeg op, vroeger dan door-de-week en dan zitten wij om kwart over zeven klaar met een bakkie koffie. Dan neem ik een happie van mijn eerste spritsie en dan gaan we d'r voor.
We zijn begonnen bij de 'A' en zitten inmiddels al op de 'F'. Wij pakken de telefoon en bellen gewoon een nummer uit de telefoongids en vragen dan of wij Piet of Greet mogen spreken. Meestal zegt er dan één of andere slaapkop dat daar geen Piet of Greet woont en dan vragen wij of ze het wel zeker weten. Je merkt dan dat de ergernis van zo iemand opkomt en dat 'ie wakkerder wordt. Meestal duren de gesprekjes op die manier een minuut of 5; lang genoeg om iemand goed wakker te krijgen. En dan bellen we de volgende uit de lijst. En zo door. Iedere zaterdagochtend weer.
Nederland slaapt in, vinden wij en dus zien wij het als onze taak, maar óók wel als lolletje om Nederland weer wakker te schudden. Succes verzekerd! Ha ha ha...!!! Nou, ik ga weer aan m'n autootje sleutelen dus zeg ik ook namens Annie; DOEI...
(kijk, hier een foto van onze Blitsie! Geinig toch?)
In de verte roep een kievit; Nederland is bèst mooi...
De Nederlandse Vereniging voor Obstetrie en Gynaecologie (NVOG) zegt het 'tegen-de-borst-stuitend' te vinden dat de nieuwe commerciele omroep Talpa van John de Mol een programma gaat uitzenden dat als hoofdprijs een zaaddonor heeft. De 'spermashow', zoals het programma al in de volksmond heet, (excuseer de woordspeling) wordt geproduceerd door het bedrijf Eyeworks van Reinout Oerlemans.
Omdat de NVOG geen medewerking wenst te verlenen, dacht Oerlemans dat een Belgische gynaecoloog wel bereid zou zijn maar helaas heeft ook de Belgische zuster-organisatie van de NVOG te kennen gegeven de show 'smakeloos' (wederom excuseer de woordspeling) te vinden en geen medewerking te verlenen.
Desgevraagd wilde een woordvoerster van Eyeworks wel kwijt:"Dat willen wij zo niet in de mond nemen". Namens de marcs[b]log-redactie konden wij haar alleen maar een grondig gelijk geven.
Als John de Mol ècht zo commercieel was als hij zich voordoet, zou het toch handiger zijn geweest als hij het deze show samen zou voegen met het programma 'Neuken doe je zo'. Dan slaat hij toch twee vliegen in één klap...?
Of zou hij tòch meer voelen voor een Teleac-achtige formule met een programma als:"Creatief met prei"...?
Wie kent 'm niet, die enigzins vreselijke song met als titel: "Is this the way to Amarillo?". Het nummer schijnt aanleiding geweest te zijn voor de medewerkers van T-Mobile om er gelijk een feestje van te maken in de baas z'n tijd. Onder het mom:"die hebben ook geen bal te doen op dat kantoor" hobbelt het hele personeelsbestand door het pand.
Volgens het CPB zit de economie weer in de lift en zijn we aan een recessie ontsnapt, maar tegelijkertijd lees ik ook dat er opnieuw honderden werklozen bij zijn gekomen. Drie maal raden waar die vandaan komen...
Het filmpje van de T-Mobile hit
Nou scheer ik mij al sinds de baardgroei niet te stoppen is, dat moet zo rond mijn 15e geweest zijn. Vanaf het begin scheer ik mij 'nat', dat wil zeggen; met een scheermesje en scheerzeep. Nee, aluin (weet u wel; bloedstelpende werking) doe ik niet aan want ik breng mijzelf zelden of nooit verwondingen toe die het karakter hebben van een rituele slachting. Eerst wel met een scheerkwast en scheerzeep (Vergulde Hand) maar tegenwoordig gewoon met een bus Gilette scheergel.
Het stadium van de 'Golddollars' heb ik overgeslagen omdat die dingen zo vlijmscherp kunnen zijn dat je het scheer-avontuur niet meer navertelt. Dus al snel was de keuze een 'gewone' Gilette G3. Nu staan de ontwikkelingen niet stil en ook niet in de scheer-wereld en dus heeft Gilette in de loop der tijden een aantal scheersystemen de revue laten passeren. Een jaar of 4 geleden heb ik mij laten verleiden tot de aanschaf van een Gilette Mach3 Turbo-systeem (ad �12,95). Op zich niks mis mee maar ik merkte t�ch dat het gladheids-resultaat na afloop niet 100% was. Een tweede keer met het mes over de kin gaf meestal een beter effect maar �cht 100% was het nog steeds niet. 
Tot aan gisteren heb ik het daarmee gedaan. Gisteren heb ik (nieuwsgierig geworden door de reclame-campagne) een Mach3-Power gekocht, ad �16,99 en vandaag de 'proeve van de pudding' genomen. Het apparaat trilt dusdanig hevig in de hand dat het daardoor het idee geeft dat je je staat te scheren in de Ori�nt Express die n�t over een aantal wissels rijdt terwijl hij afremt voor het volgende station. Het resultaat was dat ik 2x zo lang voor de spiegel bleef staan dan anders, want nadat mijn rechterhand eindelijk aan dat getril was gewend, was de scheerzeep alweer verdwenen en het 100%-gladheids-resultaat nog steeds slechts 15%. Ook na een 2e poging (met nieuwe hoeveelheid scheerzeep; dus d��r haalt Gilette haar extra winst vandaan na verkoop van de Mach3-Power).
Waarschijnlijk is de Mach3-Power niet meer dan een, op de tekentafel ontstane, marketing-truc om de verkoop van Duracell-batterijen te waarborgen. Duracell hoort sinds kort bij het Gilette-concern. De komst van de geribbelde luba-strip heb ik al niet vertrouwd maar het verbruiken van een batterij tijdens nat scheren is eigenlijk wel de meest idiote zet van Gilette, dan had ik n�t zo goed voor de eerste-de-beste Philishave kunnen gaan (okay, die liggen qua aankoopprijs wel iets anders dan een Gilette).
Hier ben ik knap ingetuind! Met open ogen! Hulde aan de marketeers van Gilette! Weggooien is weer zonde van het geld en om 'm nu al in de kast te werpen (om nooit meer te gebruiken), stuit mij toch ook wel weer tegen de borst.
Ik denk dat ik 'm maar aan mijn vriendin geef; dat is altijd nog goedkoper dan weggooien of de aanschaf van een Tarzan met likaapje...
Sinds enkele uren ben ik weer zo blij als een kleine jongen met mijn nieuwe speeltje. Hoewel, nieuw is niet bepaald het goede woord ervoor want eigenlijk is het meer dan 20 jaar oud. In 1982 kreeg ik voor mijn 16e verjaardag een Timex 1000 computer (de Amerikaanse versie van de ZX-81) van het merk Sinclair. Ik heb dit al eens voor het voetlicht gehaald, kan ik mij herinneren, maar voor de nieuwe marc[b]log-lezers hier nog even een kleine herhaling.
De Timex 1000 had 'slechts' 1kB aan intern geheugen en alle programma's waren in zwart/wit en de resolutie was dusdanig groot dat het kleinste vierkantje een kwart vierkante centimeter groot was. Grafische voorstellingen konden nauwelijks gemaakt worden want een spelletje 'Scramble' (dit was een schietspelletje met een vliegtuigje) bestond uit een aantal blokjes die kleinere blokjes op elkaar afvuurden. Het moet 1 jaar verder geweest zijn toen ik mijn Z
pectrum kreeg. Een wonder met rubber toetsjes ('dood-vlees-toetsen' voor de insiders) met 16kB intern. Voor fl 50,= (Nederlandse guldens) wist ik 'm uit te breiden naar 48kB en daarmee begon het pas ècht.
Spelletjes werden ineens kleur met geluid en de grafische mogelijkheden (voor díe tijd!) gigantisch uitgebreid. De onmiskenbare rood-cyaan-kleurige strepen die zichtbaar werden als het laden van een programma begon, overgaand in geel-blauwe strepen die door het beeld bewogen tijdens het laden. Een nieuw tijdperk van uuuurenlang tijdverdrijf was aangebroken met JetPac, AticAtac, Amtrack en vele anderen. Zo kwam er op een dag het adventure-spel 'Lords of Midnight' waarin een viertal ridders op weg moeten om andere ridders te recruteren om te vechten tegen 'The Forces of Doom Dark'. Luxor the Moonprince, Morkin, Corleth the Fey and Rorthron the Wise zijn de 4 hoofdfiguurtjes uit deze onvervalste, ouderwetse adventure-game. 
Dat moet het spel zijn geweest dat ik het meest gespeeld heb terwijl op mijn radio-cassettespeler het bandje met The Cure (LP "Seventeen Seconds") bijna non-stop speelde (het op-een-na-meest-gespeelde spel moet 'Skooldaze' geweest zijn met Madness-muziek uitdezelfde radio-cassettespeler).
Sinds een aantal uur heb ik een heuse Spectrum-emulator op mijn PC. Voor €25,= mag ik er eeuwig mee spelen. Nu slechts 30 dagen en tegen die tijd zie ik wel weer of ik het programma 't waard vind. Voorlopig mag ik op 3,6GHz verder genieten van een puur stukje jeugdsentiment. Het programma is dusdanig goed gemaakt dat het zelfs de 'reset' van de Spectrum weet na te bootsen (kenmerkend zwarte beeld met rode strepen).
Ik sta van mijzelf verbaasd; hoe een stukje software ervoor kan zorgen dat ik weer helemaal terug ben in de tijd; maarliefst 22 jaar terug in de tijd...
Bron: NRC Handelsblad, zaterdag 6 & zondag 7 augustus 2005
Als alles goed gaat, komt vandaag de space shuttle weer terug op aarde. Nadat er diverse reparaties aan het ruimteveer zijn verricht (waarvoor zelfs een van de astronauten een ruimtewandeling moest maken), moet de terugkeer in de dampkring probleemloos verlopen. De wereld houdt haar hart vast want een herhaling van de Columbia (voor de insiders; STS-107)kan NASA zich niet meer permitteren.
De bemanning van een eerdere vlucht maakte prachtige foto's van een wervelwind. Het oog van de storm is prachtig te onderscheiden op deze foto.
Onlangs pakte ik het boek weer eens uit de kast; Gödel, Escher, Bach van Douglas R. Hofstadter. Ik kocht het in 1984 (5 jaar nadat het verscheen). Het is een prachtig ingebonden boek, met een goudkleurige omslag en een ècht hologram op de voorkant. De eerste helft van de jaren 80 van de vorige eeuw waren bijzondere jaren. We luisterden op zondagavond tussen 11 en 12 uur naar 'Het zwarte gat' van Veronica, the Alan Parsons' Project was verplichte, muzikale kost en we kleedden ons in lichtblauwe colbert jasjes met opgerolde mouwen, gebreide stropdasjes losjes omgestrikt en een paar stijlvolle (witte) sportschoenen onder een broek met té wijde bandplooi (shooooops!!! Dat zegt gelijk veel over mijn leeftijd maar gelukkig heb ik nog het voorkomen van een jonge god).
Affijn, we dronken nog niet zoveel als nu, hadden nog geen overgewicht en absorbeerden àlles dat met wetenschap te maken had. Het boek Gödel, Escher, Bach (kortweg: GEB) was een absolute must in je boekenkast. Het boek handelt over hoe de creatieve denkbeelden van logicus Kurt Gödel, graficus M. C. Escher en componist Johann Sebastian Bach met elkaar verbonden zijn. Ik begreep er geen je-weet-wel van. Zoveel wiskundige formules maar ik hield dapper vol. Alleen de verhaallijn van Lewis Carroll's "What the Tortoise Said to Achilles" die door het hele boek loopt, vond ik vermakelijk.
Onlangs kwam ik het boek weer eens tegen en wonder-boven-wonder begreep ik zowaar waar het over ging. Niet alle formules zijn geopenbaard aan mij maar ik kom een heel eind. Het wakkert ook mijn lust voor wiskundige zaken aan en dus ging ik op zoek en kwam op deze prachtige website vol wiskundige modellen. Tijdens mijn vakantie in Italie was ik ook niet weg te timmeren uit het Leonardo da Vinci museum in Vinci met z'n vele modellen. Wellicht dat m'n psychologie-studie deze hernieuwde honger naar wetenschap aangewakkerd heeft (doet mij eraan denken dat ik daar wel weer wat meer aandacht aan mag gaan besteden).
Wetenschapper of niet, ook ìk ben gevallen voor het principe; 'been there, seen it, got the t-shirt'...
Morgenavond weer VPRO's zomergasten. Connie Palmen in gesprek met Robbert Dijkgraaf, hoogleraar Mathematische Fysica aan de Universiteit van Amsterdam.
Van 20.30 tot 23.30 op Nederland 3 live vanuit De Plantage in Amsterdam.
Toen onlangs die lange van de redactie langskwam om te vragen of ik regelmatig een stukje inelkaar wilde sleutelen voor die log van 'm, dacht ik dat dat wel leuk zou zijn. Als techneut heb ik een neus voor technische spele-dingetjes en ik zou mijzelf dan ook meer een 'techneus' willen noemen.
Heleen, mijn vrouw, klaagt regelmatig over de apparaten die gedurende enige tijd openliggen maar zolang ik alle schroefjes niet teruggevonden heb, kan ik het niet inelkaar zetten, toch? En natuurlijk zijn er voor mij ook technische zaken die mijn pet te boven gaan.
Na maandenlang tegen een foutmelding aangekeken te hebben, zijn sinds gisteren de meerdaagse weersvooruitzichten weer terug op mijn iPaq.
Vanaf nu hoef ik niet meer uit het raam te kijken om te zien wat voor weer het wordt...
Volgens staatssecretaris Pieter van Geel (VROM) is het Nederlandse drinkwater vervuild door medicijnresten.
Dat scheelt straks een heleboel recepten voor Ritalin, Prozac en Trazodon.
Gewoon 3 maal daags een glas kraanwater en het leven gaat er vanzelf stukken beter uitzien.
Op 2 augustus is in Artis een Aziatisch olifantje geboren. De zuigeling is 200 pond 'hemels geluk'...
Het moet een zware bevalling zijn geweest...
Vandaag was in het nieuws dat Mauretanië door een militaire gunta geregeerd gaat worden na de recente succesvolle staatsgreep. President Taya was op dat moment bij de begravenis van Koning Fahd in Saoedi-Arabi�. Mauretanië is al sinds de 11e eeuw een islamitisch land. Gek genoeg zijn in de politiek islamitische partijen bij wet verboden.
Het gaat mij hier verder niet om de maatschappelijke of politieke ontwikkelingen van dit west-Afrikaanse land. Mauretanië is gezegend met een bijzonder natuurverschijnsel dat bekend staat als de 'Richatstructuur'. Ooit werd gedacht dat dit ten gevolge van een meteoriet-inslag was maar daarvan is men allang weer teruggekomen.
Recent onderzoek zou erosie uitwijzen als mogelijke oorzaak van de opvallende structuur. Een kop van gehard vulkanisch gesteente zou zijn geërodeerd, waardoor de verschillende rotslagen eronder successievelijk zouden zijn blootgelegd.
Met zijn diameter van 50 km is hij een richtpunt voor de bemanning van o.a. de Space Shuttle. De plaats is niet eenvoudig te bereiken maar vanuit de ruimte zó mooi te zien...
![marcs[b]log](/images/tn2.jpg "marcs[b]log")
"Wat is dit nu...? Alwèèr een andere lay-out...???", hoort u zichzelf hardop denken bij het zien van marcs[b]log vandaag.
Tja, het moet de redactie van het hart dat de vorige lay-out wel leuk was, maar veel te veel kermis, circus, teveel teveel. 'Visuele herrie', dàt is de juiste term. Terwijl marcs[b]log een rustpunt in de dagelijkse drukte zou moeten zijn. Er is al genoeg herrie in de wereld, nietwaar...?
We zijn er nog niet helemaal uit wat het worden gaat. We zijn zoekende...
Het komt niet vaak voor dat ik in mijn eigen web[b]log een andere site gaa aanprijzen maar vandaag is het dan toch zover.
Thomas Schlijper heeft een zeer bijzondere weblog waarop hij iedere dag een nieuwe foto weet te publiceren. De foto's zijn van zeldzaam mooie kwaliteit en vooral bijzonder van aard. Alles wat hij zoal tegenkomt in 's Neerlands hoofdstad, zet hij op de gevoelige plaat en weet daarbij nèt dàt ene aspect te benadrukken waar wij allen, in ons drukke leven, zó aan voorbij zouden lopen.
Kijk zèlf ook eens bij Thomas Schlijper
In zijn boek '1948' schreef George Orwell voor het eerst de term 'Big Brother is watching you', ofwel:"Grote broer houd je in de gaten".
In 1999 kwam Veronica met een 'reality soap' onder de
