Voor u geblogd op: Zondag 26 Februari 2006 om: 21.12uur
en opgeborgen in dossier: marcsblog
Op een zonnige zondagmiddag in februari lekker samen op de fiets. Zullen we eens kijken hoe het nieuwe bouwterrein vordert...? Maar natuurlijk; we zijn zeer benieuwd.
Het hek rond het bouwterrein geeft geen enkele toegangsmogelijkheid. Vroeger zaten de hekken met palletjes aan elkaar vast die makkelijk door een jongenshand te forceren waren. Hele dagen speelden wij op een bouwterrein.
Nu zijn wij allemaal groter geworden en hebben nieuwe systemen bedacht om spelende jongens van het terrein af te houden. Wij hebben onszelf buiten gesloten...
Voor u geblogd op: Zondag 26 Februari 2006 om: 15.15uur
en opgeborgen in dossier: marcsblog
In het 8 uur journaal van gisteravond werd mijn verbazing geschetst door het bericht wat de artsen zouden moeten doen in het geval er een H5N1-pandemie ontstaat. De vogelgriep grijpt steeds verder om zich heen en in de nabij gelegen gebieden worden vele vogels getroffen door deze aandoening. Vooralsnog is er geen mens-op-mens-verspreiding mogelijk maar wie zijn klassiekers een béétje kent, wéét instinctief dat dit wèl gebeuren gaat binnen afzienbare termijn.
Een woordvoerder van de KNMG stelde de dilemma's aan kleuterleidster Marga van Praag voor. Wat te doen als er een pandemie ontstaat...? Wie krijgt er wèl een inenting met het vaccin en wie niet...? Is een directeur van de Nederlandse Bank belangrijker dan een cum laude student of een kleuter die gewoon een leuk koppie heeft en door zijn ouders innig geliefd wordt...?
Nee, de keuze is allang gemaakt. Bij Koninklijk Besluit is vastgesteld dat het NIET de familie Balkenende zal zijn die de vaccins krijgt. Ook niet de lumineuze zakenmannen die de grote bedrijven en daarmee dus de economie draaiende houden. Noch de jonge, sublieme studenten die de toekomst van Nederland vormen. Nee, de keuze is gevallen op: de webloggers...!!!
Uw eigen hoofdredacteur is nú al verzekerd van een inenting tegen de vogelgriep wanneer de pandemie ook het pittoreske Delft zal bereiken. Want de webloggers vormen nú al dé ruggegraat (of moet dat tegenwoordig ook met een 'tussen-n'...?) van de nieuwsgaring en daarmee de belangrijkste bron van voortgang der culturen...!!! En hun rol is zal nooit uitgespeeld raken en hun macht zal groter en groter worden. De macht van de webloggers is ONEINDIG...!!!
BLOGGERS SHALL INHERIT THE EARTH...!!!
Oeffff. Liet ik mijzelf daar even doorschieten, zeg. Als dit iemand anders was geweest, had ik stellig gezegd dat we daar nóóit meer zouden gaan eten.
Enige fascistoride Übermensch-trekjes blijken tòch niet des bloggers vreemd...
Voor u geblogd op: Zondag 26 Februari 2006 om: 12.36uur
en opgeborgen in dossier: marcsblog
Het is triest gesteld met het aantal medailles dat de Nederlandse sporters mee naar huis nemen vanuit Turijn. De sporters leken niet opgewassen tegen de wedstrijden op het ijs of in de sneeuw en ik weet hoe dat komt.
Er zijn geen WINTERS meer in Nederland...!!!
Doordat de ouderwetse winters tegenwoordig uitblijven, kunnen de sporters zich niet meer goed voorbereiden op de barre omstandigheden in de sneeuw. Er gaat toch niets boven oefenen in de dikke, knisperende sneeuw...? In tegenstelling daartoe moeten de sporters zich hier behelpen met een partij nat gras waarop ze met de skies het langlaufen kunnen oefenen of naar Six Flags moeten om daar met de bobslee de waterbaan af te rauschen. De trainer kiepert dan de slee wel vol met ijsblokjes voor het winters effect maar het is toch niet hetzelfde.
Èchte koude winters hebben we in ons kleine kikkerlandje niet meer. De laatste èchte strenge winter dateert van 1963 waarin het zó koud was dat een deel van de Noordzee zelfs bevroren was. Dat leverde, voor nù, onvoorstelbare plaatjes op. Of je op Antarctica stond.
Voor diegenen die zich nu afvragen uit welk jaar ìk dan ben; ik ben geboren in 1966 dus heeft deze winter zich nooit in mijn eigen herinnering kunnen nestelen. Nee, de overlevering is via mijn 4 (inmiddels overleden) grootouders. Mijn grootvader van vaders' kant was een rasechte lolbroek. Hij kiekte deze foto op zijn Agfa-Clack camera de melk die bevroren voor de deur stond (in die tijd kwam er 's morgens vroeg nog een melkboer langs de deuren die flessemelk leverde). De melk had de deksels van de flessen eraf gedrukt en was in een keurig kolommetje omhoog gekomen. Mijn grootvader had met een dikke stift de cijfers '19' en '63' op de flesssen geschreven. En hij er nòg meer opgekliederd waarvan ik mij nog steeds afvraag of mijn grootmoeder van vaders' kant zoveel gevoel voor humor had dat ze dit grapje wel had kunnen waarderen. De melk was sowieso niet meer te gebruiken.
Overigens heb ik zelf met de Agfa Clack jàren na dato nog leuke foto's gemaakt tijdens schoolreisjes. Ik moet 'm weer eens opzoeken want volgens mij zit hij ergens in een doos met oude spulletjes. Misschien vind ik er op internet nog wel een tasje en flitser voor. Goh, zo zou mijn oude camera in een digitaal tijdperk tòch nog een heel leuk 2e leven kunnen krijgen, zeg...
Voor u geblogd op: Zaterdag 25 Februari 2006 om: 21.06uur
en opgeborgen in dossier: marcsblog
Zou minister Donner nu dan tòch in de gaten krijgen dat de jaren '50 defintief afgelopen zijn...? Sinds gisteren is hij bekend geraakt met de 'rap'. Voor het eerst sinds zijn intrede in de politiek verstaat ook de jeugd waar deze man het over heeft.
De Don feat. Meester G.
In dit land van 16 miljoen mensen.
Heeft iedereen zo zijn eigen wensen.
Waar iedereen wil proberen,
Maar waar je niemand mag beleren.
In dit land van 16 miljoen wijzen,
Vraag ik: wat willen we bewijzen?
De joint, het stickie, maakte ons beroemd,
Maar de nadelen worden niet genoemd.
refrein:
Hier spreekt Donner van justi-tie
Ik doe het samen met poli-tie.
Schuif die dope maar aan de kant
Want een addict Nederland
Zijn zaken die ik liever niet-zie
Van een blowtje word je duf,
Dus steel de show nou niet zo suf.
Ga die dope niet badineren,
Wees bereid om iets te leren!
Reguleren is te duur,
Gaan we van zoet toch weer naar zuur
Met criminelen op de loer,
Lijkt dat me niet de juiste tour.
Nog meer stekkies onder licht
Dus die achterdeur blijft dicht!
Lijkt het beleid soms wat verward,
Nou in deze ben ik hard ...
refrein:
Hier spreekt Donner van justi-tie
Ik doe het samen met poli-tie.
Schuif die dope maar aan de kant
Want een addict Nederland
Zijn zaken die ik liever niet-zie
Je ziet die rotzooi overal bloeien
Eigen teelt loopt uit hand
En de bajes blijft maar groeien
Dankzij deze hennep plant
Slechts een paar worden rijk,
De rest ziet zo bleek als een …
Dus die zolders moeten leeg,
’t zou niet goed zijn als ik zweeg
refrein:
Hier spreekt Donner van justi-tie
Ik doe het samen met poli-tie.
Schuif die dope maar aan de kant
Want een addict Nederland
Zijn zaken die ik liever niet-zie alt.
alt. refrein:
Hier spreekt Donner van Justitie
Ik doe het samen met politie.
Ja, de drugs gaan van de straat,
Er komt actie na gepraat.
Blowers, neem daarvan notitie!
(okay, de jongens van het NOS-journaal maakten er nog een ludieke 'clip' bij...)
Voor u geblogd op: Zaterdag 25 Februari 2006 om: 20.58uur
en opgeborgen in dossier: marcsblog
Het Nederlandse pluimvee mag eindelijk worden ingeënt van Brussel.
Dat is een heel kloek besluit en dat hebben de kippen liever dan een spuitje. Bij de eerste inenting waren ze dan ook er als de kippen bij...
Voor u geblogd op: Donderdag 23 Februari 2006 om: 21.26uur
en opgeborgen in dossier: marc maakt zich boos
Het moet wel heel erg worden, wil de redactie van marcs[b]log zich ermee bemoeien maar zaken als dit gaan gewoonweg niet meer door de beugel. Helaas komen ze nog dagelijks voor in 2006.
Op zoek naar iets totaal anders (eigenlijk lag hier op tafel een leuk bedoeld concept-artikel over de inenting van pluimvee tegen de vogelgriep), kwamen we deze site tegen met schokkende foto's die de wereld (jammer genoeg) moet zien. Wanneer wij denken dat ons kalfsoestertje of kogelbiefstukje netjes, na een lang en goed leven, correct geslacht is, kunnen we het danig mis hebben.
Er zijn binnen Europa maar vooral daarbuiten nog steeds gebieden waar een dier n�t zo min voorstelt als een Albanese zwerver uit een 'golfplatenkamp' waarmee dit soort lieden alles denken te kunnen en mogen doen wat in hun zieke brein opkomt om er maar zoveel mogelijk geld uit te persen.
Nee, de marcs[b]log-redactie wil geen links betoog tegen het eten van vlees houden maar w�l een betoog voor een bewustere vleesconsumptie.
De site "Schreeuw voor de stemlozen" laat (helaas) de harde waarheid zien...
Voor u geblogd op: Woensdag 22 Februari 2006 om: 12.18uur
en opgeborgen in dossier: marcsblog
Uit recent onderzoek, uitgevoerd door het marcs[b]log wetenschappelijk bureau, is gebleken dat mannen alléén naar het Olympisch onderdeel 'Ice Dancing' kijken vanwege de strak uitgesneden pakjes en de soepele lijven van de dames. Tevens kwam uit dit onderzoek naar voren dat deze mannen behoren tot de groepering 'frequent solistisch sexueel actieven'.
Eerder deed het wetenschappelijk bureau van marcs[b]log een onderzoek naar deze 'frequent solistisch sexueel actieven' waaruit is gebleken dat deze mensen vaak zaken, als hun e-mail en marcs[b]log, lezen met hun rechterhand op de computermuis.
(nee, laat uw hand nù maar liggen, de onderzoeksuitkomst is reeds een feit...)
Voor u geblogd op: Dinsdag 21 Februari 2006 om: 22.16uur
en opgeborgen in dossier: marcsblog
Dat heb ik weer, zoiets raars. In het conferentie-oord ga ik een toilet in, doe wat ik moet doen, kom uit het hokje en was mijn handen.
Vervolgens draai ik mij om om het portaal weer te verlaten maar uit welke deur kwam ik nou zo net...? Achter welke deur bevindt zich nu de buitenwereld en waar een toilethokje...? Moet ik nu alle deuren proberen op het gevaar af dat ik andere toiletgangers in hun rust verstoor of zal ik wachten totdat er weer iemand binnenkomt...?
Na twee uur te hebben gewacht, besluit ik op de deuren te bonzen en om hulp te roepen...
Voor u geblogd op: Dinsdag 21 Februari 2006 om: 20.30uur
en opgeborgen in dossier: marcsblog
Omdat minister Zalm zó ontzettend flauw uit de hoek kwam en hij zijn opmerkingen heel snel weer introk, gooit de marcs[b]log-redactie er even een paar flink flauwe woordgrappen overheen (bij gebrek aan remoulade-saus):
Het is maar goed dat Gerrit Zalm zijn excuses heeft aangeboden waardoor de Tweede Kamer geen bezwaar heeft tegen het aanblijven van de minister. De Kamer had anders geen snipper van hem heel gelaten en hem in mootjes gehakt...
Voor u geblogd op: Vrijdag 17 Februari 2006 om: 21.19uur
en opgeborgen in dossier: ThankGodItsFriday
Gelukkig, het is weer vrijdag. Tijd voor weer een foto uit de marcs[b]log-reeks; Thank God It's Friday...
Deze week; de wereldkampioenschappen 'astronaut-werpen'...
Voor u geblogd op: Donderdag 16 Februari 2006 om: 17.44uur
en opgeborgen in dossier: marcsblog
De EO vond dat ze met haar tijd mee moest gaan en bedacht dat zij nog geen enkel programma brachten waar het woord 'pimpen' in voorkwam. En dus bedacht een of andere redactie dat het misschien wel een leuk idee zou zijn om in een TV-programma een zwerver van de straat te plukken en hem/haar te leren eten met mes en vork, te spreken met twee woorden en te solliciteren naar een baan die beter betaalt dan het vasthouden van een stapeltje 'daklozen'-krantjes. Met andere woorden; de EO gaat een zwerver op-pimpen...!
Alleen vraagt de marcs[b]log-redactie zich nu hardop af wat de EO doet met die zwerver op het moment dat het experiment niet slaagt. Dat de zwerver geen baan heeft aan het einde van de week en ook geen zelfstandige woning. Gooien ze die zwerver dan weer zo de goot in...?
Past dat wel in de Christelijke grondbeginselen van de EO...? Past al dat ge-'pimp' van tegenwoordig uberhaupt wel in de Christelijke gedachte van de EO...???
(uw eigen hoofdredacteur dacht onlangs nog dat hij vreselijk bij de tijd was toen hij tegen vrienden pochte dat hij de hele week had 'liggen pimpen'. Goh goh, er wordt wat afge-'pimpt' in sommige buurten...)
Voor u geblogd op: Dinsdag 14 Februari 2006 om: 21.00uur
en opgeborgen in dossier: marcsblog
![marcs[b]log damesshirt1](/images/tshirt2.jpg "marcs[b]log damesshirt1")
![marcs[b]log damesshirt 3](/images/tshirt4.gif "marcs[b]log damesshirt 3")
![marcs[b]log-girl Denise...](/images/denise2c.gif "marcs[b]log-girl Denise...")
In november 2004 hebben we ze ook al in de aanbieding gehad en we moeten zeggen; het heeft toen storm gelopen...
Vandaar dat we wèèr een hele doos bestelden en besloten ze opnieuw onder de aandacht te brengen;
de originele marcs[b]log dames string en dames t-shirt.
De string is leverbaar in de maten xxs, xs, s en m en het t-shirt in de maten s, m, l en xl. T-shirts kosten €17,50 (excl. verzendkosten) en de string komt op €15,50= (excl. afleverkosten, incl. thuis-pas-checkupª).
Vanzelfsprekend vinden wij het leuk een foto van jou in marcs[b]log-fanwear te ontvangen voor op de marcs[b]log-site...
Potentiëel 'marcs[b]log-girl' Deniste toont de string.
Klik hier voor bestellingen
ª) In de thuis-pas-checkup service zitten 1 hoofdredacteur, 2 warme handen, 1 fles massage-olie, 1 pot vaseline en een doosje feestelijke ballonnetjes
![marcs[b]log damesslip 1](/images/slipje2.gif "marcs[b]log damesslip 1")
![marcs[b]log damesslip 2](/images/slipje3.gif "marcs[b]log damesslip 2")
Voor u geblogd op: Dinsdag 14 Februari 2006 om: 09.26uur
en opgeborgen in dossier: marcsblog
Vandaag denk ik aan àlle vrouwen die ik ooit, één of meerdere nachten, heb lief gehad; Adriana, Anja, Anne, Angelique, Annemieke, Anouk, Anouschka, Alleta, Amber, Angelika, Bianca, Belinda, Berenice, Bernadette, Birgit, Britney, Caythlin, Cathy, Cathleen, Colinda, Cheyenne,
Chim�ne, Chantal, Cynthia, Celeste, Daniëlle, Daphne, Diana, Dionne, Dominique, Eva, Evelyne, Florianne, Fiona, Femke, Georgina, Gabriëlla, Gwenda, Helène, Hymke, Hilleke, Ingrid, Ilona, Ilonka, Jamilla, Joyce, Jessie, Jolanda, Karen, Katja, Kristel, Kim, Luciënne, Laura, Lucinda, Madelon, Marjolein, Miriam, Monica, Monique, Nicoline, Nicki, Nathalie, Pamela, Paola, Rebecca, Renate, Roos, Ruth, Shelly, Shirley, Tanya, Thirza, Vivianne, Wietske, Yvonne, Yolande en Zoë...
En natuurlijk niet te vergeten, sinds 4 jaar, mijn eigen Barbara... 
meer over Valentijnsdag
èn meer over voorbehoedsmiddelen 
Voor u geblogd op: Maandag 13 Februari 2006 om: 21.39uur
en opgeborgen in dossier: herdenken
Op de BBC nieuwssite las ik zon�t het artikel over de brand die gisteravond woedde in Paignton dierentuin in Devon. Daarbij zijn twee giraffen omgekomen, de 12-jarige Kizi en haar (nog onbenaamde) kleintje van n�t nog geen week oud. De kleine giraffe werd vorige week maandag geboren.
De dierentuin heeft al eerder te kampen gehad met een dood giraffen-jong nadat in september de jonge giraffe die Kizi en het mannetje Paddy hadden gekregen, overleed aan een hartafwijking.
De twee olifanten en de giraffe Paddy zijn uit het brandende verblijf gered. Het mannetje heeft nog niet gegeten sinds de brand en dierenartsen proberen hem weer op te peppen met vitamines. Omdat giraffen zeer gehecht zijn aan hun partner zal het moeilijk worden om Paddy weer aan de vrouw te krijgen.
Meer kranten- en nieuwssites besteedden aandacht aan de ramp;
Meer dan 35 brandweerlieden konden voorkomen dat het vuur oversloeg naar andere verblijven en konden enkele oppassers ervan weerhouden de vlammenzee in te gaan om de giraffen te redden voor wie het toen al te laat was.
Voor u geblogd op: Maandag 13 Februari 2006 om: 12.17uur
en opgeborgen in dossier: marcsblog
Voor de lezers die van cryptogrammen houden...
Ik weet nog niet direct waarom maar als ik naar dit plaatje kijk èn tegelijkertijd de kranten opensla, kan ik mijzelf er maar niet van overtuigen dat dit een toevallige samenloop der omstandigheden is...
Voor u geblogd op: Zaterdag 11 Februari 2006 om: 11.06uur
en opgeborgen in dossier: marc maakt zich boos
Uit linx-politieke-correcte overtuiging vond filatelist Jan-Jaap dat hij solidair moest zijn met zijn islamitische buren en verbrandde op zijn balkon alle Deense postzegels die hij in de loop der tijden verzameld had...
Hij vermoedde anders ook een hoop 'gedoe' in het portiek...
Voor u geblogd op: Vrijdag 10 Februari 2006 om: 18.34uur
en opgeborgen in dossier: marcsblog
Ik loop door de rustige, vrijdagmiddagse binnenstad die wacht op de drukte van de koopavond. Als ik langs een CD-winkel loop, vang ik heel duidelijk Marco Borsato's hit "Binnen" op en al snel neemt de song bezit van mijn korte termijngeheugen. "Binnen" neuriënd liep ik verder op weg naar de bank. Eenmaal aan de automaat zie ik ineens het licht en bedenk de absolute kaskraker van 2006. John Ewbank; eat your heart out...!!!
'k Pak snel m'n pasje,
En kijk om me heen
Alles lijkt nu veilig
Mijn buik doet raar en ik voel me vreemd
En ik vraag me af wat dit gevoel veroorzaakt heeft
Mijn gedachten bij m'n code, ik tik 'm in
Kan mezelf niet vinden
En de reden dat is PIN...
PINNEN...!!!!
Pinnen in de stad,
Pinnen in de kroeg,
'k Wil PINNEN...!!!
Pinnen want de dag
Begint alweer vroeg,
'k Wil pinnen,
Pinnen
Pinnen voor de droom
Die ik met je wil beginnen
'k Wil pinnen,
Pinnen
Ze mogen alles van me weten maar niet m'n PIN.
En zonder iets te zeggen
Pak ik m'n pasje uit m'n zak
En ik vraag me af hoeveel saldo ik nog heb
En het antwoord op de vraag komt niet van mij
Tik ik m'n code nu in
Want de reden dat is PIN...
PINNEN...!!!!
Pinnen in de stad,
pinnen in de kroeg,
'k Wil PINNEN...!!!
Pinnen want de dag
begint alweer vroeg,
'k Wil pinnen,
pinnen
Pinnen voor de droom
Die ik met je wil beginnen
'k Wil pinnen,
Pinnen
Jeeeeheeheee heeeeeeeeee heeyeejeeeeeooo heeyeejeeejeeejeeeejeee...... (reprise)
Voor u geblogd op: Donderdag 9 Februari 2006 om: 07.45uur
en opgeborgen in dossier: marc maakt zich boos
Ik begrijp heel goed wat er bedoeld wordt met de kreet 'zinloos geweld' al is �lle geweld zinloos. En berichten over zinloos geweld schokken altijd weer, z�ker als het met dodelijke afloop is. Dat soort gevallen halen het landelijke nieuws.
Gelukkig en tegelijkertijd te triest voor woorden zijn er ook gevallen waarbij het stukken beter afloopt en die halen hooguit de lokale 'sufferdjes'. Gisteren bereikte mij het nieuws dat een goede bekende van mij, en tevens plaatsgenoot, van het weekeinde is neergestoken. Hier vl�k om de hoek, zowat. Gewoon op straat. De reden...? Is er ooit een reden voor dit soort uitwassen...? Vroeger lieten wij ook wel eens de banden leeglopen door het ventieltje open te draaien. Dan had de berijder/eigenaar nog een gerede kans met hele banden thuis te komen en zodra er een oudere man ons riep wat wij bij de fietsen moesten, wisten wij natuurlijk niet hoe snel wij moesten wegkomen. Iemand met grijzend haar, daar had je respect voor. Respect; kom er vandaag de dag nog maar eens om. Iedereen heeft z'n bek ervan vol maar niemand geeft het aan een ander. Mijn vriend bemoeit zich wel vaker met dingen in de stad. Dat is een deel van zijn leven en daardoor draaien zijn projecten altijd succesvol en zijn zaken goed. Maar nu moest hij zijn bemoeienis, met jongens die fietsbanden aan het leksteken waren, bekopen met een mes in zijn lijf. Gelukkig zijn de daders er naar de eerste steek vandoor gegaan want je leest vaak genoeg dat ze er d�n pas �cht lol in krijgen.
Bloedend heeft hij op straat enkele voorbijgangers geprobeerd aan te klampen maar men reageert 's avonds laat niet op een man die op straat ligt en om hulp roept. Daar lopen de mensen liever aan voorbij (je zal �cht de eerste niet zijn die denkt een slachtoffer te helpen en vervolgens beroofd wordt). 
Terwijl ik dit intik, vraag ik mij af of dit de reden is dat mensen doorlopen. Ik denk dat de reden meer is dat de individualisering z� ver haar intrede in onze maatschappij heeft gedaan dat iedereen denkt:"...bloed maar, maar ik bemoei me er niet mee...".
Vandaag ga ik hem even opzoeken. Een bloemetje brengen want ik wil die brede glimlach, die zijn gelaat zowat in twe�en breekt, weer op zijn grijze smoel zien...
- zinloos geweld
Voor u geblogd op: Woensdag 8 Februari 2006 om: 10.54uur
en opgeborgen in dossier: marcsblog
Een heel belangrijke stelregel van mij is:'Beledig een ander z'n geloof niet'. Ongeacht of het nu het Christen- of Jodendom is, of het Buddhisme of de Islam. Het beledigen van andermans geloof moet je altijd proberen te voorkomen. Want nu begint het bèst eng worden in de wereld. Het heetgebakerde stelletje heethoofden uit 'zuidelijker sferen' is zó ongeletterd dat het niet in ze opkomt om zèlf na te denken. Dagelijks is in de diverse journaals te zien hoe volksmenners de massa's ophitsen door te roepen dat àlles de schuld van het westen is. Heb je honger...? Schuld van het westen...!!! Een aardbeving...? Schuld van het westen...!!! Een doodgeboren kindje...? Schuld van het westen...!!! Een dag geen zonneschijn...? Schuld van het Westen...!!! Op vrijdag hamert de imam het nog eens goed in en dùs is het waar. En niet alleen in ver-van-ons-verwijderde-oorden maar zelfs in onze eigen grote steden wordt dit gepredikt (en getolereerd want 'Ome Job' is maar in één ding geïnteresseerd; de boel bijelkaar houden terwijl zijn ouders aan den lijve hebben ondervonden wat 'onderdrukking' betekent...).
Houden de mensen in het Midden-Oosten zó weinig van hun eigen kinderen dat ze hen met een oorlog, met alle chemische gevolgen van dien, willen opschepen...? Vinden zij het in hun hart ook niet vèèl leuker als hun kinderen en onze kinderen op respectvolle manier vredig met elkaar om zouden kunnen gaan en van elkaars culturen leren...? In tegenstelling daartegen hitsen ze hun eigen kinderen op over een paar tekeningen die als 'terreurdaad' worden benoemd en de tekenaars moeten '...als terroristen worden bestraft...'. Er heerst dus een heel andere invulling van het woord terrorist aan weerszijden van de Bosporus.
Nostradamus (1503-1566) schreef in zijn jaren diverse voorspellingen. Natuurlijk zijn de quatrijnen voor velerlei uitleg vatbaar maar wanneer je ze leest met een geschiedenisboekje in de andere hand, valt het op dat een heleboel zaken griezelig op elkaar lijken. Hij voorspelde dat 400 jaar na zijn dood een anti-christ de macht zou grijpen en de wereld zou dopen in een zwarte periode. Ook voorspelde hij dat 500 jaar na zijn dood een aanval op de 'Nieuwe Stad' zou plaatsvinden met grote gevolgen. Ook daar hebben we de gevolgen van kunnen aanschouwen met eigen ogen in september 2001.
Een ambassade geldt wereldwijd nog steeds als een stukje land van het natie die op dat stukje grondgebied een gebouw heeft staan. Een aanval op een ambassade staat dus gelijk aan een aanval op een land. Om een paar tekeningen zijn dus inmiddels Denemarken, Noorwegen, Frankrijk, Chili, Nederland, Amerika en Finland en het EU-kantoor (en daarmee eigenlijk heel Europa) aangevallen door woedende menigten. Iedereen die oproept tot kalmte, wordt onverbiddelijk op de lijst van 'terroristen' gezet. Met stomme verbazing keek ik op de BBC naar hoe een foto van VN secretaris-generaal Kofi Anan werd meegevoerd in een demonstratie in Groot-Brittannië waaronder het woord 'terrorist' stond. Er werden nog meer borden meegevoerd met allerlei andere enge teksten (zie eerste foto) waarvan ik nog dagelijks mij afvraag wat wij hebben gedaan dat we dit gedrag al meer dan 25 jaar schijnen te moeten tolereren van de socialisten in Europa (bedenk; Hitler was ook een socialist, zo ook Pol Pot en hoeveel goeds is dààr uit voortgekomen...? Precies, niets...!).
Als ik lees dat Iran gewoon gezellig doorgaat met het verrijken van uranium, hou ik mijn hart vast. Noem mij één vredelievend doel dat je met uranium bereiken kan en ik ben overtuigd. Daar kan alleen maar ellende van komen want een straatlantaarn werkt ook op electriciteit verkregen uit kolen, olie of gas.
Tòch merk ik nog steeds dat bij het uiten van mijn onrust ik tot de Cassandra gedoopt wordt. Nederlanders leven nog steeds op de roze wolk waarboven te lezen staat:"Ach, zo'n vaart loopt het allemaal niet". In 1939 was de algeldende opvatting in Nederland ook:"De nazi's doen zoiets niet, dat zijn heren". En zie wat dàt tot gevolg heeft gehad.
Ik denk dat de Schepping een grap met ons heeft uitgehaald want ons volkje was béter op z'n plek geweest in Australië. Hadden we de héle dag met onze kop in het zand kunnen zitten...
Voor u geblogd op: Woensdag 8 Februari 2006 om: 10.02uur
en opgeborgen in dossier: marcsblog
Zoals al meer dan 30 jaar tot in de donkerste bossen van Centraal-Afrika en in de diepste grotten van Afghanistan het verhaal de ronde doet dat wij hier allemaal miljonairs zijn, zo moet ook al lange tijd de legende bestaan dat àlle Nederlanders drs. zijn bij geboorte.
En dus is er niets aan te merken op de houding van Tweede Kamer-lid mw. Örgu die al zeker zo'n 3 jaar gebruik maakt van de titel die zijn niet heeft. Zij claimt aan de Erasmus Universiteit Duits en Engels gestudeerd te hebben maar die universiteit beschikt niet eens over dergelijke faculteiten. Dàt is nog eens een knap staaltje studiewerk...!!!
Onze juridisch medewerker, mr. A.D.H.D. Sprong-Fantdack, beijvert zich nu voor een tegemoetkomingsregeling met terugwerkende kracht voor Charles Schwietert.
Voor u geblogd op: Dinsdag 7 Februari 2006 om: 22.55uur
en opgeborgen in dossier: marcsblog
Overpeinzingen in een ziekbed;
- als ik alle navelpluis uit mijn leven had opgespaard, had ik dan nu een warme lappendeken kunnen maken...?
Voor u geblogd op: Maandag 6 Februari 2006 om: 13.17uur
en opgeborgen in dossier: marcsblog
Het radiojournaal van 12:00 uur begint met het nieuws dat de geweldadige reacties op de Deense spotprenten zich aan het uitbreiden is. Buiten klinkt het luchtalarm en tussen de lakens schrik ik mij het ape-zuur.
"...Shit, dit is het dan...", denk ik, "...en B. is niet thuis...", schiet ik bijna in de stress.
Gelukkig helpen mijn hersenen mij weer terug op het pad der realiteit; het is de eerste maandag van de maand...
Voor u geblogd op: Maandag 6 Februari 2006 om: 11.54uur
en opgeborgen in dossier: marcsblog
Een lezer was ik als kind nooit ècht. Mijn broer kreeg de leesboeken en ik de doe-dingen. En nòg moet ik mij ècht zetten tot het lezen van boeken en zodra een boek mij niet pakt, leg ik het weg. Ik begin er hoogstwaarschijnlijk nog een keer of wat in maar uiteindelijk blijft het half gelezen liggen. Meestal leest B. het dan en vertelt dat het "...zo'n leuk boek..." is. Zo liggen er ook nog een stuk of wat studieboeken onaangeroerd te wachten op betere tijden. Maar als je grieperig op de bank hangt of in je bed ligt, moet je tòch iets doen dat de tijd helpt verdrijven. Ja, kranten en opinietijdschriften verslind ik maar daar wordt ik momenteel niet meer zo blij van als ik lees dat er groeperingen 'andersgelovigen' zijn die oproepen dat wij ons maar goed moeten voorbereiden op een nieuwe holocaust. Affijn, wat lezen betreft zet ik mij nu aan een paar ontspannende boeken die de buitenwereld even op een zijspoor zetten. Tòch is er één boek dat ik sinds mijn 8e verslonden heb. Het (nog) ingebonden boek heb ik meerdere keren gelezen en nòg kan ik er geen genoeg van krijgen. Het boek kraakt inmiddels in haar bindsels en is gedrukt in 1954.
Mijn grootvader werkte bij drukkerij Mouton & Co aan de Zuid-Oost Buitensingel in Den Haag. Voor zover mijn geheugen reikt, werkte hij daar als vertaler en eindredacteur. Tot zijn taken behoorde onder andere het vertalen van de Baedeker reisgidsen en het controleren van diverse uitgaven op zetfouten (in die tijd werden de letters nog met de hand 'gezet' en kòn het gebeuren dat er een foutje in was geslopen). Zo kwam hij zelf ook wel eens aan een aantal leuke boeken, die hij van zijn chef mee mocht nemen. En zo kwam ik in het bezit van een éénmalige druk van het boek "Een huis vol dieren" van Cornelius Conyn (ik heb op internet praktisch niets over hem kunnen vinden).
Het boek gaat over de belevenissen van een Europeaan in Medan, Sumatra in de voor-oorlogse jaren. Er staan prachtige tekeningen in die, door links-Nederland, tegenwoordig zeker zwaar veroordeeld zullen worden omdat ze niet 'correct' zijn (er worden gekleurde, werkende mensen getoond maar dat is in de ogen van de gemiddelde Groen-Linksstemmer al rechts-radicaal). Misschien worden dit soort prachtige, bijna antieke boeken nog wel eens verboden, zeker als de (door Links nog dagelijks zo bejubelde) overname van Nederland en Europa door 'andersgelovigen' ooit een feit gaat worden. Het is dan nog maar de vraag of ik het boek kan verzekeren van een lange en veilige toekomst. Daarom vertrouw ik het toe aan internet. Per slot van rekening kom ik nog wel eens dingen tegen op het internet die allang verloren gewaand werden en die staan er over 100 jaar nòg wel (als niemand de servers opschoont).
Cornelius Conyn schreef in zijn boek over de vele dieren die hij in en om zijn huis heeft gehad in Medan en de avonturen die hij daarmee heeft beleefd. Het boek begint met het voorstellen van de vaste mensen die erin voorkomen; Mohammed ("...een humeurig mannetje met een koffiekleurig gelaat en grijzend haar onder een gebatikte hoofddoek verborgen...") en zijn vrouw 'kokkie' Mina ("...een gemoedelijke ziel, die altijd glimlachte en snaterde in haar zangerig Maleis taaltje...") en het hondje 'Mister Chu' ("...het soort dat je in Sumatra in alle dorpen half wild ziet rondlopen en minachtend 'gladakker' genoemd wordt...").
Op bladzijde 213 keert het tij; de oorlog is uitgebroken en de Japanners hebben de Indonesische eilandengroep geannexeerd. Cornelius Conyn moet, als vrijwilliger, zich melden bij de strijdkrachten op Sumatra en verdwijnt vervolgens in krijgsgevangenschap onder de Japanners. Wanneer de bevrijding een feit is, gaat hij terug naar zijn dierentuin maar al wat hij vind is een uitgewoond huis, in een treurige staat van verwaarlozing. Een groot deel van Medan was voor Europeanen verboden terrein.
Als kleine jongen biggelden de tranen-met-tuiten over mijn wangen bij het laatste hoofdstuk waarin de schrijver het nog lukt een kort bezoek aan het verlaten huis te brengen en beschrijft dat naar mate de situatie voor de Jappen benarder werd er steeds meer dieren verdwenen. En zo het lot van een aantal prachtige hoofdrolspelers tot op de dag van heden onbekend blijft. Op de laatste dag voor zijn vertrek uit Medan, krijgt hij onverwacht bezoek; Mohammed en Mina hebben hem gevonden en brengen hem zijn hondje Chu terug. De laatste regels van het boek luiden:"...Hij begint oud te worden, maar wij zijn nog steeds samen. Met de ene hand strijk ik over zijn kop. Hij knipoogt en terwijl hij kwispelstaart schrijft mijn rechterhand: EINDE...".
Dan sloeg ik het (inmiddels in haar bindsels krakende boek) weer dicht en was stil en beduusd. Urenlang had ik nodig om bij te komen uit dit meeslepende avontuur. Nu zo'n 32 jaar later herken ik het jongetje van toen weer. Hij zit nog steeds in mij en daarmee ook het boek "...Een huis vol dieren...". En nog steeds is het een boek dat ervoor zorgt dat ik stil ben na het lezen ervan.
En als je mij stil wilt krijgen, moet je toch van 'goeden huize' komen...
Voor u geblogd op: Zaterdag 4 Februari 2006 om: 13.08uur
en opgeborgen in dossier: marcsblog
Goedemorgen, Van Frissen hier. En, hoe voelen wij ons vandaag...?
Nu ben ik een vrij moderne arts, al zeg ik het zelf, ja..?! Maar de moderne medicatie is gebaseerd op aloude principes die in grootmoeders' tijd al in zwang waren, om maar weer eens een eveneens ouderwets woord te bezigen, ja...?! Nu heb ik, als lijfarts van uw hoofdredacteur, hem een paar oude kuren voorgeschreven tegen de griep. Die zijn afdoende geweest en bij de overblijvende koude, zullen deze op korte termijn ook het gewenste resultaat bieden, ja...?!
Zo heb ik hem de volgende kuren voorgeschreven:
- 3 x daags hete grog met citroen en cognac
- 2 x daags een glas warm, bruin bier
- 5 x daags een flinke borrel, bij voorkeur jonge jenever
en 's avonds voor het slapengaan een groot glas warme, rode port.
Het resultaat is ernaar, mag ik wel stellen, ja...?! Zijn griep en koude zijn volledig verdwenen maar hij zal nog wel een goede week strontlazarus zijn.
Voor u geblogd op: Vrijdag 3 Februari 2006 om: 11.40uur
en opgeborgen in dossier: marcsblog
Van Frissen weer hier. Vanmorgen ben ik op ziekenbezoek geweest bij vele patiënten, ja?. 'Het heerst', hoor je nu iedere leek zeggen want mensen willen graag iets te zeggen hebben omdat ze bang zijn voor de stilte, maar daarover graag een andermaal meer.
Wanneer men op tochtige hoeken blijft staan gedurende langere periode, loopt men het risico een flinke koude, uitmondend in griepverschijnselen op te lopen, ja?.
Het wil nog niet vlotten met de griepkuur van uw hoofdredacteur, ja?. Vandaar dat ik nog even inspring op deze vrijdagochtend want 'leegte is des logs vijand', zullen we maar zeggen.
De status van de zieke zover:
temperatuur: afzwakkend tot 37.8
gelaatskleur: bleek
ontlasting: vaag
neigend naar secundaire ciliaire irritatie met tot gevolg repeterende hoestaanvallen.
Voor de leken onder u, lezers, hier een microscopische blik in de cilia van uw hoofdredacteur... ("ter leringhe ende vermaeck", zullen we maar zeggen, ja?...)
Voor u geblogd op: Woensdag 1 Februari 2006 om: 10.12uur
en opgeborgen in dossier: marcsblog
Het werd tijd dat er weer eens iets op marcs[b]log zou verschijnen want anders blijft de maand februari dit jaar nèt zo angstvallig leeg als de maand januari. Vandaar dat ik, als lijfarts van uw hoofdredacteur en tevens bedrijfsarts van marcs[b]log, het stokje maar even overneem.
Met enige regelmaat werp ik een blik op de stand van zaken in het redactielokaal om te zien of alles nog voldoet aan de ARBO-normen (hier ligt Arbo trouwens) qua ergonomie enzovoorts maar verder hou ik mij verre van wat die kerels hier allemaal op het internet publiceren. Et doch; wanneer de nood aan de man is, laat ik mij natuurlijk niet kennen. Alleen waarover ik het moet hebben, is mij nog even een compleet raadsel. Hoe doen die mannen dat toch iedere dag...?
Daar ga ik nog eens rustig over nadenken met een goede kop koffie.
Hoe het met de hoofdredacteur is...? Ach, de patiënt mag inmiddels alweer rechtop zitten en voorzichtig wat pap eten.
