Onbetaald verlof...

De redactie van marcs[b]log is voor onbepaalde tijd met onbetaald verlof...

Maandag, wasdag...

Maandag, wasdag...

Is dit nu wat ze bedoelen met witwassen...?

Zondagsrust...

 

Er gaat niets boven een rustige zondagochtend met een sterke kop koffie...

Goed gezelschap...

Wat een heerlijkheid; heel Nederland is leeg als het overgrote deel van de bevolking naar 22 geestelijk gehandicapte multi-miljonairs zit te kijken die als een stel waanzinnigen achter één bal aanrennen. Het is dé tijd om de Appie weer eens te bezoeken want er zullen nu absoluut geen rijen wachtenden bij de kassa's staan. En inderdaad hoor; de Appie is helemaal leeg en de wedstrijd een kwartier oud. Op een paar alleen-winkelende vrouwen (tussen de 20 en de 65) na, is de supermarkt voor mij. En een alleen-winkelende man tijdens een voetbalwedstrijd is een unicum en dus vinden de dames dat reden genoeg om eens gezellig met deze goed-ogende (niet meer vrijgezelle) aan te pappen. Met veel genoegen laat ik mij de "Ach, de cornflakes staan zó hoog en jij bent zo lang en sterk" en de (met veel ongeloof maar vol goede hoop uitgesproken zin) "Goh hou jij niet van voetbal...?" mij welgevallen.

Tijden dat voetbal weer de maatstaf is en het land in haar greep houdt, is internet ook zo'n prettige plaats om te zijn. Alsof je door een lege supermarkt loopt. Nergens wachtrijen voor de populaire sites en het sterft op de fora van de aanwezige dames die allemaal hun heil daar zoeken totdat de wedstrijd is afgelopen en man-lief het weer eens behaagt oog voor haar te hebben.

Vandaar dat ik op dat soort momenten graag ga chatten of boodschappen ga doen. Tja, op internet moet ik nog wel een beetje oppassen, dus geef ik mij afwisselend uit voor Jeannie en dan weer voor Trees, want op sommige fora krijg je als man dezelfde reactie als die je kan verwachten wanneer je op een 'ladies-only-night' een café binnenloopt dat de naam "Opzij" draagt. (Dus, heer W, komt van uwen derrière af en zet uit die TV want uwe toekomstige wederhelft loopt ergens smachtend te shoppen...!). Maar voor de rest wordt mijn aanwezigheid met open armen ontvangen en stroomt mijn MSN over van de dames die maar wàt graag zich laven aan mijn aandacht.

Ik heb ook een goede afspraak met alle on-line-dames; als de wedstrijd op een fiasco wordt, zien we elkaar na afloop ergens in de stad voor een avond goed stappen. Wordt de wedstrijd een succes keren wij allen weer terug naar de huiselijke haard alsof er niks aan het handje is en feesten vrolijk op eigen grond mee...

T.G.I.F...

Thank God It's Friday... 

Kopuh...???

Dacht ik van de week ineens aan Neef Harrie en het feit dat hij al lange tijd niets van zich had laten horen, stond die trekpop vanmorgen ineens voor de deur. Hij had weer eens een 'gâhwe handeltjûh' balkte hij, terwijl hij het redactie-lokaal binnenstormde. Ziektes! Er is geen streek in Nederland waar de meest creatieve combinaties van ziektes gemaakt worden als in de Haagse regio.

Om u, als niet Hagenaar/Hagenees een voorbeeld te geven: de 'tieftakketouwpleuris', 'vinketering' zijn er een schoolvoorbeelden van. Of wat te denken van een verwensing als 'graftakkecholera'...? Over een kleurrijk taalgebruik gesproken.

Ah fijn, neef Harrie zit dus in de ziektes; en je kan bij hem bestellen wat je wilt. Hij regelt het e.e.a. via internet. "Via ut inturnet kejje ook nie besmet rakûh", is zijn excuus maar waar hij dat vervaarlijk droge hoestje vandaan haalt, weet meneer niet. Het is dat hij die maffe zonnebril altijd ophoudt (ook binnen want hij is altijd bang dat iemand hem zou kunnen herkennen) maar anders zou het mij ook niets verbazen als het wit van zijn ogen knap geeltjes weggetrokken zou zijn.

"Zeg eh, blijf 's eventjes ver uit mijn buurt met die loslopende bacillen van je", zeg ik tegen hem als hij nààst mij plaats wil nemen maar het is al te laat. Hij ploft naast mij neer en hoestend rolt hij een 'sjekkie' dat hij rochelend en snuivend tussen zijn (gekloofde) lippen steekt. Dat klinkt niet goed. En het ziet er ook niet goed uit want wat hij nog nèt in zijn zakdoek wist op te vangen, zegt mij genoeg. "Heb jij in die potjes zitten knoeien, Har...?", vraag ik hem. Enigzins ontkennend komt het eruit; hij heeft al die potjes, die hij uit het voormalig Oostblok ontvangt, gezellig eens zitten bekijken en opengedraaid onder het genot van een pilsje. "Godsamme Har, wat ben jij toch een ongelofelijke ei..." maar de rest wordt door een onbedaarlijke bui weggehoest waarbij hij zijn zakdoek opnieuw moet gebruiken om iets van onbestendige kleur op te vangen. "En nu moven, eruit! Opgeduveld!", en ik wijs hem de deur. Rochelend en hoestend zoekt hij zijn weg naar buiten, over zijn schouder zwaaiend en proestend dat het wel goed komt.

Het is nu 3 uur geleden dat die knuppel hier zat en ik voel mij alles behalve jofel. Het klamme zweet staat op mijn voorhoofd, mijn tanden jeuken, mijn haren doen pijn en mijn keel is zo droog als een krant die een week op de plattebuiskachel gelegen heeft. Ik hoop maar dat het een ongeschuldig griepvirusje is maar ik ben eigenlijk té bang om naar de huisarts te gaan. Bang dat zij zich zal afvragen door wat voor soort bos-inboorling ik mij sexueel heb laten verwennen en mij meedeelt dat de westerse medische wereld nog geen middel heeft gevonden tegen wat ik heb opgelopen. En wat zeg ik als ik mij ziek moet melden...? Dat ik een zeldzame variant van herpeniale 'glamydia nocturnus' heb opgelopen...?
Ik hou het er maar op dat ik tijdens het voetballen te diep in het glaasje gekeken heb.

En als ik ergens ziek van wordt dan is het van voetbal...

Geslaagd...!!! (2)

Noot: Ook Taïda Pasic is geslaagd voor haar VWO-eindexamen.

Zou minister Verdonk haar nu telefonisch feliciteren ...? Ik zie het al helemaal voor mij...

Geslaagd...!!!

Vandaag kregen een kleine 200.000 scholieren te horen of ze geslaagd zijn of niet. Naar het schijnt, hebben met name de VMBO-scholieren het er goed vanaf gebracht; 90% is geslaagd.

Geslaagd zijn voor je eindexamen is sowieso een belevenis die maar één keer voorkomt in je leven maar het gevoel dat je daarna hebt, is onbeschrijfelijk lekker, bijna beter dan sex (hoewel ik dààr toen wel anders over dacht). Het gevoel dat je klaar bent en dat daarna de wereld aan je voeten ligt, is zo geweldig mooi. En de feesten die er waren; overal geslaagde vrienden en vriendinnen, nieuwe gevoelens, nieuwe liefdes maar ook het gevoel van afscheid; je vriendinnen en vrienden ga je minder tot zelfs niet meer zien,  maar je belooft van wel (nu denk ik daar anders over en weet wel beter). Als je 's morgens om half 8 niet uit je bed gebeld was (sommigen zaten al 2 uur naast de telefoon te wachten), verzamelde je in de hal om half 10 waar je bijna zeker wist dat je allemaal geslaagd was maar het tòch niet helemaal zeker wist. De gigantische euforie als de lijsten werden opgehangen en je zag dat je naam erop stond. Er waren toen nog geen GSM's dus naar huis bellen kon nog niet. 's Avonds met z'n allen naar de discotheek voor het eerste feest-der-feesten; met een meisje zoenend over de dansvloer want wat ik het hele jaar niet durfte, ging dan ineens als vanzelfsprekend; het mooiste meisje was dus OOK verliefd op mij (ze was een halfbloed; Indonesisch).

Nu lees ik de (electronische) krant en zie dat 21 jaar na mijn eigen eindexamen weer heel veel jongeluitjes erg blij zijn. En terecht.

God, wat verlang ik dan ineens weer terug naar 1985...

Dat zit wel snor...

De Amsterdamse brandweercommandant Ernst vindt dat de brandweermannen hun snorren moeten afscheren. Volgens zijn theorie zouden er geen vrouwen bij het team durven komen omdat mannen met snorren nogal macho zouden kunnen overkomen waardoor het vak van brandweerman een verkeerd imago krijgt.

De redactie van marcs[b]log voorzag de foto van de brandweercommandant eens ouderwets van een snor.

Hij zou zijn snor moeten laten staan. Knapt hij nog zelfs van op...

Omgekeerde wereld...

Is het omdat ik gewoon slecht geslapen heb door het onweer van afgelopen nacht (en daardoor een kut-humeur heb) of is het omdat ik gewoon ongewis tòch een enorme rascist schijn te zijn...? Als we nou nòg niet doorhebben wie er hier ècht de baas is, dan weet ik het niet meer hoor. En dat wij ze niet mogen discrimineren, staat als een paal boven water want och wat hebben die eerlijke, lieve mensen het toch zwaar in dit in-tolerante rot-landje.

Ga je met je vrienden gezellig zwemmen, komt er zo'n VU-artsje die jou en je vrienden zonder pardon aanspreekt, zich bemoeit met dingen die haar niet aangaan en wie weet nog wel gekkere dingen gedaan of gezegd heeft. Wie weet is ze wel begonnen met handenschudden, nou dan zijn de rapen tegenwoordig nog lang niet gaar. Het is ook heel erg logisch dat je toegesnelde hulpdiensten èèrst voorziet van een nieuwe voorraad straattegels en daarna verwacht dat ze je ter dienste staan. Het Bureau Rassen Discriminatie kan zich weer verheugen in een aantal nieuwe zaken die hard aangepakt moeten worden want als je in dit land nou niet eens meer gewoon jezelf kan zijn.

Oh ja, dat ultra-rechtse krantevod dat beweerde dat er alcohol in het spel is, zou opgeheven moeten worden. Weten die domme redactieleden dat deze godsvrezende jongens helemaal geen alcohol mógen drinken en dat dus ook nooit of te nimmer zullen doen...?

Het moet maar eens uit zijn met dat losgeslagen zooitje hier en ik kan dan ook bijna niet wachten totdat premier Cohen en vice-premier Halsema orde op zaken komen stellen.

Stress...

Door de Mooi Weer Spelen heb ik er even niet over na hoeven denken; stress... Nederland heeft voetbal-stress, en terwijl de Partij aan de Arbeid-een-broertje-dood VVD-stress heeft, heeft de VVD Verdonk-stress, mijn zwangere vriendin heeft nest-stress (waar ik weer wacht-stress van krijg), de ijsman heeft vandaag zonne-stress, België heeft
pedo-stress, werkenden hebben file-stress, werklozen uitkerings-stress en Amsterdam weer eens Marokkaantjes-stress (goh zeg, sinds wanneer is de McDonalds halal...???)...

Als we heel Nederland nu eens een flinke overdosis Buspiron zouden voorschrijven en toedienen (dat kàn en màg via het kraanwater) zijn we in 1x helemaal van al het gestress af...

(Dàt levert de Duitsers trouwens weer een leuk stukje land op waar niemand woont; Lebensraum).

P.S. Voor de geïnteresseerden: 'nest-stress' manifesteert zich uitsluitend in de vorm van 'alles-moet-nog-snel-effe-af'. Voordat de bevalling kan beginnen moesten de gordijnen nog gewassen, een lepelrekje in de keuken opgehangen, de vuilniszak nog naar buiten, het papier in de papierbak, de vloer nog geboend, de koelkast ontschimmeld, het plafond nog gewit, de pruimen nog op sap gezet, de harde schijf nog opgeschoond, de straat nog aangeveegd, de bomen nog gesnoeid, Kluun's laatste boek nog uitgelezen, e-mails verzonden, kinderwens her-overwogen, oxytocine aangemaakt, de badkamer ontsmet, de kinderkamer geverfd en het tuinhekje behangen (terwijl dat eigenlijk andersom had gemoeten), de A4 doorgetrokken tot Rotterdam, de planten nog verpot, het vlees nog aangebraden, de zaterdagskrant nog uitgeplozen, de London Marathon nog gelopen......

Net de reclame...

Een opblaasbaar strandbed:  € 19,50
Een extra groot badlaken: € 35,00
Tweede huwelijksreis: € 795,00

Een plekje voor hernieuwde liefde onder de boulevard waar nèt een lid van de marcs[b]log-redaczione met een camera liep: ONBETAALBAAR...!!!

T.G.I.F...

Thank God It's Friday...

Hoe vertel ik straks met droge ogen een serieus verhaal over wat die badeendjes aan het doen waren...???

dat de een zand in z'n oogjes had en dat de ander 'm nu naar huis duwt, gaat er bij geen enkel zinnig denkend kind in natuurlijk...

Feest der herkenning...

Dank jullie wel, lieve Radio2-mensen, dank jullie wel, dank, dank, dank, 100.000.000.000.000 x dank...!!! Ik voel mij weer 'Forever Young'...

Deze week zendt Radio2 de "week van de jaren'80" uit en oh, wat een jeugd-genot is dàt, zeg. Ik voel mij van uur tot uur weer helemaal 14, 15, 16, 17, 18... In sneltreinvaart (wat gaat een week toch hard tegenwoordig) zie ik het ene lieve gezichtje na het andere aan mij voorbij trekken. God, ik moet wat hartjes gebroken hebben in die tijd maar 'all I had was fun...!' (sorry Edith, Bianca, Monique, Sandra, Sharita, Aletta). Bij het horen van  "Broken Wings" of "Right there waiting for you" droom ik weer terug naar de schoolfeesten die wij in de lokale discotheek (Sandokan in Scheveningen) hielden en ik, later in de avond, schuifelend met mijn zoveelste verovering richting een donker hoekje danste waar uiteindelijk onze tongen elkaar vonden en ik via haar huig uitzocht of ze al genoeg biertjes gedronken had voor een 'vervolg' bij haar thuis op haar kamer (ouders waren in die tijd erg alert dus oppassen geboden) om vervolgens vooral alles behàlve verkering daarna met 'r te nemen (sorry Diana, Sharlene, Nancy, Mirjam, Aileen en Pascalle). De strandfeesten op het Scheveningse strand waar wij een vuurtje bouwden dat door de strandpolitie oogluikend in de gaten gehouden werd en waar ik verliefd werd en mij uitleefde (sorry Sabrina, Jonneke, Cynthia, Amber, Floortje, Petra en Fleur). The Cure's "A Forest" en Fisher Z's "So Long" brengen mij richting het Westland waar ik in de kassen iets anders plukte dan de rijpe tomaten (sorry Nienke, Helen, Paula en Oyküm - is je vader nòg steeds uit op bloedwraak...?). "It's a shame" en Sting's "Love is a seventh wave" zie ik alle home computers weer voor mij die ik allemaal gehad heb (sorry BBC, sorry ZX, Brain, Pal...).

Fuckeduck, die jaren'80 geven mij alleen nog maar een gevoel van spijt maar beter laat dan nooit. Al had ik verwacht dat ik mij alleen maar geweldig zou voelen bij het horen van muziek uit mijn lievelingsperiode. Nog even en ik kan mijzelf een family-pack Prozac voorschrijven.

Op het zonovergoten terras waar ik dit stukje schrijf, komt zacht de muziek van mijn jeugd uit mijn laptop speakertjes. Een meisje twee tafeltjes verderop kijkt wat geërgerd van haar non-gesprek op in mijn richting; verder dan een paar 'bling-bling'-opmerkingen komt haar conversatie niet met haar even lelijke tafelgenootje. Zij zijn de generatie die de '180 beats per minute' geestelijk nooit meer te boven zullen komen...

Cultuur...

Bij het lezen van het nieuws dat Nederland steeds meer in greep van de radicale islam komt en dat Hare Majesteit moskeëen bezoekt waar zij de Nederlandse fatsoensgebruiken opzij gooit, bedenk ik mij dat (wil ik nog een béétje 'en vogue' blijven) ik mijn vriendin moet verbieden om zich vanaf vandaag nog langer onbegeleid op straat te begeven en kleffe mannenhanden te schudden.

Een kort knikje is meer dan genoeg...

of vrij naar Bill Gates: "how do you want to choke today"...?

(dank je Jeen!)

Lamlendig...

De Nederlandse jeugd is moe... Doodmoe... Ze hebben geen puf meer om naar school of uit te gaan laat staan om een boodschap voor hun (groot)ouders te doen. Ze liggen afgepeigerd hele dagen op de bank zònder ook maar ergens aan toe te komen. Ja hoor, we zijn er weer; een of andere bereidwillige onderzoekster heeft er weer een etiket aan heeft geplakt; 'CVS' ('chronisch vermoeidheidssyndroom')...

Toen wij tiener waren, waren we ook moe. 'Lamlendig' heette dat en het scheen een doodnormaal verschijnsel te zijn bij tieners in de puberteit. Te belazerd om uit je doppen te kijken, hing je (als je al de kans kreeg) de hele dag voor Amanda Reddington of Gary Davies op 'The Music Box' en baalde je als een stekker als je moeder zei dat je een liter melk moest halen. Een boodschap die je vervolgens schoorvoetend, met veel tegenzin en expres zo langzaam als je maar kon tòch maar deed. Lamlendigheid-troef... (overigens was de laatst genoemde presentatrice genoeg reden om niet van de bank te komen; haar verschijning op TV deed wonderen voor onze libido's-in-ontwikkeling).

Een dagje lamlendigheid kan bèst eens lekker zijn (je de hele dag verstoppen achter je monitor met een kop hete koffie en een donderwolkje met daarin "niet storen" boven je hoofd) maar na zo'n dag verlang je als normaal mens toch weer naar werken en in beweging komen. Van lamlendig zijn, word je nòg lamlendiger... Een hele generatie dreigt opnieuw gesubsidieerd aan de tabletten te gaan (nà het hele ADHD-debacle) maar nu tegen CVS terwijl ze eigenlijk een schop onder hun kont moeten hebben; ga eens een krantenwijk lopen of vakkenvullen bij de lokale Appie, duw ouwe dametjes van het trottoir af maar ZEUR NIET...!

Het ging mis toen we de opvoedende tik afschaften en alles onder de 20 zich heer-en-meester wist over alles dat gevestigd is (godsamme, ik begin als mijn vader te klinken...!). Daar waar wij nog te motiveren waren met een 'corrigerende pestklap' (sorry 'pedagogische tik'), moeten we de 'lieve jeugd' tegenwoordig alleen met woorden zien te bewegen.

Veel succes ermee...!

Eieren voor je geld...???

Kijk eens aan, dat we elkaar hier nu tòch nog tegenkomen... Je hebt dus tòch eieren voor je geld gekozen. Wel beetje jammer, ik had mij er zo op verheugd om vannacht weer op pad te gaan met mijn masker op...

 Affijn, nu je hier tòch bent, kan ik gelijk nog even aangeven wat er zoal mogelijk is met marcs[b]log; ooit wel eens van RSS gehoord...? Nee...? Nou, dan loop je toch aardig achter op de wereld want met RSS is het mogelijk om alles tòch nog bij je thuis afgeleverd te krijgen zònder dat je ook maar één stap buiten de internetdeur hoeft te doen. Met een RSS-lezer (een programmaatje dat als een soort e-mailprogramma alle berichten naar je toe haalt) kan je rustig artikelen lezen wanneer het jòu uitkomt op de plaats die jou uitkomt. Met andere woorden; marcs[b]log komt naar je toe deze zomer...!!! (en ook daarna dus nog). Zo'n RSS-lezer kan je overal downloaden (Google maar eens op 'rss+reader').

Zie je niet hetzelfde als dat de marcs[b]log-redactie qua lettertypes...? Dan kan je het specifieke marcs[b]log-lettertype bij ons downloaden. Bovenaan de pagina zie je 3 oranje buttons staan (voor de zwart-wit kijkers die nog steeds op een laptop uit de jaren '80 van de vorige eeuw werken omdat het ding het nog doet; dat zijn de donkergrijze knopjes bovenaan). Met de knop 'FONTS' krijg je de juiste fonts binnen en als je die installeert, is marcs[b]log bij jou ook helemaal zoals wij het bedoeld hebben...

En begrijp je van dit bericht geen ene reet dan moet je eens goed bij jezelf te raden gaan waarom je niet op de marcs[b]log-maillinglijst staat...

T.G.I.F...

Thank God It's Friday...

Niks geen psychologische experimenten of intelligentie-testen, gewoon rechtdoor...

Geen gezeik dus. Een proefdier naar mijn hart...

Tom Cruise is nuts...

Sommige mensen zijn erg blij met internet. Het legitimeert ze om hun mening ongezouten te geven. Zo is er de website 'Tom Cruise is nuts' van iemand die vindt dat Tom Cruise niet helemaal spoort.

Nu kan ik het alleen maar eens zijn met deze persoon want wie ziet/leest/hoort wat Tom Cruise in de loop der jaren de wereld heeft ingeslingerd, kan het daarmee alleen maar eens zijn.