Metafoor des levens

Begrijp mij a.u.b. niet verkeerd maar het feit dat dochterlief even niet thuis is, geeft wèl de ruimte om dingen te doen die zijn blijven liggen. Zoals de vuilniszakken van de afgelopen weken. Zoals iedereen weet, zijn baby's de grootste producenten van poep. Daar kan geen kat of hond tegenop (zèlfs niet als je een 'hippo-sized' exemplaar hebt).

Zo bedacht ik mij gisterochtend dat op woensdag de vuilniswagen langs komt. Dus had ik de vuilniszak de avond tevoren al bij de voordeur gezet om mij de volgende ochtend eraan te herinneren dat dat ding weg moet.

U moet weten dat mijn ochtendroutine bestaat uit wakker worden rond 05:45 uur, via de douche en de kledingkast pak ik een banaan van de fruitschaal en ga de deur uit. Alleen waren de bananen nu schoon op dus pakte ik een yoghurtje en een plastic lepel in mijn rechterhand en een gigantische lading poep in mijn linkerhand en waggel de deur uit (opererend op ongeveer 7 uur slaap in 3 dagen). Ik ben zó moe dat ik niet meer rechtuit kan lopen. Waarschijnlijk maak ik een dronken indruk en ik hoop vurig dat de buren nog slapen.

Ik ben ook erg blij dat mijn dochter mij nu niet kan zien want als je je vader ziet waggelen met een lading poep in de ene hand en zijn ontbijt in de andere dan kan je er zeker van zijn dat je je dat beeld de rest van je leven herinnert. En dat wil je niet, als kind zijnde.

Na ongeveer 32 seconden van mijn reis springt de gedachte in mij op dat ik ongewild de metafoor van het leven uitbeeld:

Leven is half heerlijke yoghurt en half shit en het is jouw taak om de plastic lepel in de yoghurt te houden...

Bestseller...

Ik zit vaak te denken dat ik een boek wil schrijven. Ik ken mensen die boeken hebben geschreven of gepubliceerd zijn en dat steekt. Ik schrijf mijn hele leven al zóveel maar nog nóóit is er ook maar één letter van mij gepubliceerd. Ja, vroeger in schoolkrantjes en illustere verenigingsblaadjes maar ècht iets gepubliceerd ben ik nog nooit.

Dan zit ik met een aantal gedachtengangen; wie zit er op mijn hersenspinsels te wachten en waarover zou het moeten gaan...? Vindt maar eens een onderwerp dat interessant genoeg is of waar de lezers van schuddebuiken van het lachen maar tegelijkertijd ook coor ontroerd kunnen worden. "Pak een pen en een stuk papier en begin", zegt B. vaak genoeg maar dan zit ik 8 uur later daar nog steeds met een blanco stuk papier voor mij. Gewoon schrijven om het schrijven is niet goed genoeg.

Zóveel interessants heb ik nou niet meegemaakt in mijn leven (redelijk gangbaar) en het énige dat mij dàn nog zou kunnen redden is fantasie. En plagiaat. Fantasie en plagiaat.

Zou het door de ballotage komen als ik opschrijf dat ik de wereldzeëen heb afgezworven op de rug van een gigantische witte walvis totdat ik Maria Magdalena tegenkwam en met haar trouwde...?

SFK-moment avant-la-lettre (2)

Uit de Sijtwende tunnel gekomen vond de eigenaar van deze auto vond het nodig om mij af te snijden zodat hij nèt iets eerder de afslag richting de A4 kon nemen. Toen ik hem daarop wees middels een enkel claxon-signaal was een opgestoken middelvinger mijn deel.

Het werd tijd om hem kennis te laten maken met de 'marcs[b]log-mob' en hem duidelijk te maken dat hufterigheid 'uit' is.

Alles wat de brandweer nog van hem tussen de resten van zijn bolide kon vinden, was... een middelvinger...

SFK-moment avant-la-lettre (1)

Ik ben het zat...!!! Meer dan zat...!!! Dat er lieden zijn die in hun onbehouwen- en lompheid denken dat ze de hele wereld regeren terwijl ze qua intelligentie nog niet eens boven het niveau van een zacht gekookt ei uitkomen...

Ik parkeer mijn voiture in en terwijl ik nog even luister naar de radio (er is - voor de verandering - een leuk fragment van Freek de Jonge op de radio) komt er een auto aanrijden waarvan de bestuurder zijn, nog brandende, sigaret naar buiten tikt die vervolgens tegen mijn (gelukkig gesloten) autoruit afketst en uiteindelijk op de grond terecht komt (met een beetje gemak, gooi je het... affijn, die slogan is aan dit soort creaturen volledig vergooid...). Vorige week nog brandde enkele hectaren Veluwe af omdat zo'n zelfde hersenloze nitwit z'n sigaretje wegwierp.

Eenmaal uitgestapt zeg ik tegen de man dat ik het toch wel jammer vind dat hij zijn brandende sigaret zó wegwerpt. Zijn enige reactie is (in een plat accent) dat 'ie 'm toch kwijt moet... (als er iets zou moeten afzakken, dan weet u - lieve lezer - welk kledingstuk dat zou zijn). Op dat moment stapt zijn vrouw (lederen, gelooide huid, teveel make-up om de domheid te verbergen) mèt peuk in haar hoofd die mij dirèct al beloofd dat er een tegeltje in de stad komt als ik mij nog verder met ze bemoei (de terminale ziekten en krachttermen zal ik hier niet herhalen). Als ik zeg dat er voor haar ook een kan komen, is het mis. De man begint te dreigen (eveneens met krachttermen en termen ziekten) en beloofd mij mijn hoofd van mijn lichaam te verwijderen en ergens te stoppen waar de zon niet schijnt. Als ik hem nòg één blik waardig gun, versneld hij zijn pas en wil mijn richting uitkomen. Geheel vertrouwend op het feit dat gorilla's ook mèèr op hun borst trommelen dan dat zij daadwerkelijk tot een aanval overgaan, draai ik mij weer om en wandel relaxed weg (mijn autosleutels bij wijze van boksbeugel in mijn hand houdend). Als ik de straat inloop waar ik zijn moet, hoor ik haar nog zeggen tegen haar man dat hij straks mijn auto maar de k*nk*r-t*f*s moet trappen.

Ik ben het spuugzat...!!! Meer dan spuugzat zelfs dat dit soort lieden denken dat zij alle recht hebben om brutaal te zijn, om grote bekken open te trekken en om vrijelijk uitingen van levensbedreiging te doen, zònder dat er iemand is die ze een halt toe roept.

Een paar jaar terug begeleidde ik een reorganisatie-proces bij Defensie en daar heb ik een paar goede contacten aan overgehouden. Je moet je vrienden inschakelen op het moment dat je ze het hardst nodig hebt, blijkbaar en dus klom ik in de telefoon. Deze grote bek zal het nog lang heugen dat hij een lid van marcs[b]log op zijn pad tegen kwam...

"marcs[b]log rulez...!!!"

Funes leeft weer...

Taferelen uit een Louis de Funes-film vielen de Amsterdammers gisteren te beurt; hard fietsende mensen, fladderende habijten en een spannende achtervolging met een groot hilariteits-gehalte.

Twee nonnen achtervolgden (inderdaad, geheel gehuld in habijt) een verdachte van diefstal. Nee, geen studenten-grap maar een serieuze achtervolging.

De verdachte van de diefstal van enkele honderden euro's stond zaterdag voor de deur van de kapel en vroeg de zuster wanneer de dienst zou beginnen. De non herkende de man als de dief en vroeg hem binnen. ,,Ze zal wel gedacht hebben, als ik hem binnen heb kan ik de politie waarschuwen'', aldus een woordvoerder van de politie zaterdag.
Zo handelde de zuster ook, want ze waarschuwde een andere non die op haar beurt de politie alarmeerde. De man voelde echter nattigheid en koos het hazenpad. De twee nonnen sprongen op de fiets en achtervolgden de man dwars door Amsterdam.
Omdat de gsm van een van de zusters uitstond, kon de gearriveerde politie niet achterhalen waar de vrouwen en de dief naar toe waren gereden. Inmiddels was het drietal in stadsdeel De Pijp geraakt, waar de man toch aan zijn achtervolgers wist te ontsnappen. Aan de hand van foto's en de bewakingsbeelden probeert de politie alsnog de dader te vinden.

Chapeau...!!!

Invasie-gevaar...

Volgens een onderzoek van Nederlandse, Britse en Duitse biologen is het aantal bijensoorten in Nederland en Groot-Brittannië een bedreiging voor de bloemensoorten. Niet dat er teveel bijen zijn, nee het zijn er te weinig...

Uit het onderzoek dat (bij wijze van noodkreet...?) is gepubliceerd in een Amerikaans vaktijdschrift, blijkt dat het aantal bijensoorten met 80% is afgenomen in de voornoemde landen.

Is er binnenkort alsnog een Amerikaanse invasie te verwachten met schepenvol soldaten die Amerikaanse imkers hierheen brengen met als boodschap dat het gaat om een vredesmissie...? Er zal bèst nog wel iets te regelen zijn met Schiermonnikoog, waar dan bijv. een groot onderkomen kan komen voor Nederlandse en Britse imkers die, zonder enige vorm van rechtspraak, in de openlucht vastgehouden kunnen worden voor een jaar of 4. Nèt zo lang totdat wij gewend zijn aan Amerikaanse bijen.

Over drie jaar komen ze aan het licht; foto's genomen onder duistere omstandigheden van Amerikaanse bijen die Hollandse en Britse bijen vastgeketend hebben en rare dingen laten doen...

Vrienden van vrienden...

"Wordt vrienden met de vrienden van je vrienden", is een gevleugelde kreet die bijna ieder uur voorbij komt in het reclameblok. Zeg het eens hardop, voor jezelf. Vrienden met de vrienden van je vrienden...

Vrienden word je per definitie met elkaar omdat je elkaar leuk vindt, of omdat je wederzijdse interesses hebt of dat het 'gewoon' klikt. Dan krijg je een groepje mensen om je heen waarmee je gezellige of leuke dingen kan ondernemen maar waarmee je ook je diepere gevoelens kan delen (let wel; hier verkleint de groep 'vrienden' zich al drastisch).

Nòg kleiner wordt de groep 'vrienden' wanneer je gunsten gaat vragen; je bent er thuis uitgeknikkerd en zoekt onderdak voor een week of 2 (kan ook 2 jaar zijn), òf je hebt even niet goed uitgekeken aan wie je je miljoenen uitleende en komt nu kleingeld tekort voor een pak melk.
Er kunnen zo ineens redenen in je leven zijn waardoor je even een beroep op mensen moet doen.

Een gevleugelde (èn door mij bedachte) uitspraak van mij is: "...Vrienden zijn mensen die op de palm van je hand kunnen zitten en dan nog ruimte hebben om hun reet te keren! Iedereen die daar niet op zit, behoort in de catergorie van (vage)kennissen tot 'ooit-eens-ontmoet-op-een-feestje'...". Die kunnen natuurlijk ooit toch bij de groep vrienden gaan horen maar de praktijk wijst uit dat dat niet snel het geval zal zijn. En als je vrienden zou moeten zijn met de vrienden van je vrienden waar blijft dan het exclusieve van het hebben van vrienden...? Per definitie word je geen vrienden met de vrienden van je vrienden omdat die al de vrienden van je vrienden zijn en dus niet jouw vrienden. Bovendien klikt het wellicht niet als je elkaar tegenkomt, of je weet niks tegen elkaar te zeggen dat 'hé hallo, hoe is 'ie, nou de mazzel, hè...' ontstijgt en dus is er iets waarom ze sowieso al geen vrienden zijn want anders waren het wel jouw vrienden... Toch...?

Dus mevrouw van de Orange-reclame, schiet nou toch gauw even op met die onzinnige kreten de ether in te slingeren...

Hittegolf... (2)

De hittegolf duurt maar voort. Morgen verwacht het KNMI zelfs tropische temperaturen van 35 graden...

Het redactielokaal is verdacht leeg en de redactieleden zitten met hun slippers in een teiltje koud water...

Oef, moet ik even niet vergeten; voor het naar huis rijden èèrst die Mars-reep van de zitting zien te peuteren...

Noordzee...

Muzikaal gezien was het weer een knallend succes. Dat wel, maar qua omgeving vind ik het toch wel minder worden. North Sea Jazz moet gehouden worden aan... de Noordzee. En NIET aan de Maas...!!!

Ach ja, tijden veranderen en wie niet mee verandert die raakt gefossiliseerd in het tijdsgewricht waarin men zich bevindt Dr.Sacks heeft daarover in zijn boek 'De man die zijn vrouw voor een hoed hield' een interessante casus beschreven...). Het Congresgebouw in Den Haag moet hoognodig gerestaureerd worden want de rustieke blauwe tegeltjes vallen bij kilo's van de muren af. Het 'lichtblauwe' Congresgebouw was hèt teken dat wij, als kind, al bijna bij het strand waren want toen wij van Scheveningen naar Den Haag verhuisden, was het strand ineens niet meer op loopafstand en moesten we met de tram die daar vlàk langs reed (voor zover dat 'naar het strand gaan' ooit heeft plaatsgevonden in de kindertijd, vandaar dat wij lange tijd 'Anglicaans' wit bleven ten opzichte van andere kindertjes en de omgeving dacht dat wij aan een vitaminentekort leden). Bovendien was de sfeer in het Congresgebouw wel lekker relaxed maar als je een bepaalde artiest wilde ZIEN spelen, moest je al minimaal anderhalf uur van tevoren posten voor de ingang van de zaal en miste je dus je andere favourieten.

Laat mij eens denken... 'Jazz aan de Maas' klinkt op zich natuurlijk helemaal niet gek, heren organisatoren. Of wat te denken van 'Rotterdam Jazz Festival'...? Ik zou zeggen; neem even contact op met de redaczione van marcs[b]log en dan kunnen we praten over het 'bescheiden' geldbedrag voor het bedenken van wederom een lumineuze naam voor een geweldig festival...

Maandagochtend-tip

Tip voor morgenochtend 'mee-naar-de-zaak'; opvouwbaar brood in je opvouwbare lunchtrommeltje...

Er zwaait wat...

Hier zwaait wat als ze binnen komen...

Vive la vacance...!

Nooouuuu, da's ook wat hè met dat kleine wurm van hiernaast. En tòch lijkt het een beetje alsof ze op vakantie zijn en dus zeiden wij:"joh, wij verzorgen de plantjes en de goudvis wel, hè?! En we schrijven ook wel even een stukje. Ja, want anders komen er weer van die rare dingen te staan over komkommers enzo...".

Wij zijn trouwens nèt terug van vakantie. Ja lekker hoor, weer met de caravan naar ons vast stekkie in Frankrijk. Komen we al zeker zo'n 25 jaar en iedereen kent ons, hè!? Zelfs dat bakkertje waar Hans dan 's morgens de baguetjes haalt, ach man, wat is dat dan genieten, hè...!? Ja, je moet wel wat harder tegen ze praten want die Fransen zijn allemaal een beetje dovig, za'k maar zeggen, hè...!?

En gelachen dat we hebben, hè Hans, om die 'sjandarremietjes', ze begrijpen er geen snars van, hè van Nederlands. Hans wordt aangehouden met de auto door zo'n mannetje met zo'n poederdoos op z'n hoofd en die begint een beetje te sputteren in dat onbegrijpelijke taaltje van ze. Hans had wat te hard gereden ofzo maar dat geeft helemaal niet want die dorrepjes zijn zóóóó klein daar, dat schaadt geen kind, hè...?! Dus probeert Hans nog die man z'n taal te spreken joh, ik heb blauw gelegen van het lachen. Want Hans begint te zingen:"Sè la sjanson de confiture". Nou, dat was ècht lachen geblazen. Die man begreep 'r helemaal niks van want hij kon er niet eens om lachen. En het was nog wel in z'n eigen brabbeltaaltje. Toen wees Hans ook nog over die man z'n schouder naar een weiland en riep:"Ah, laa fasj kierie". Nou, toen kwam ik helemaal niet meer bij. En die sjandarremiet maar stijf blijven kijken. Zegt Hans tegen hem:"Foes etes uun fasj". Geweldig dat Hans dat allemaal uit z'n hoofd kan... Maar die agent vond dat reden om Hans z'n rijbewijs mee te nemen...

We hebben het uiteindelijk wel weer terug gekregen nadat die aardige meneer van de ambassade een telefoontje had gepleegd en zei dat hij heel blij voor ons was dat wij op thuisreis waren en dat we voorlopig maar lekker thuis moeten genieten.

Maar goed, ik ga nu de goudvis hiernaast effe eten geven want anders moet ik 'm van het weekeinde ook nog reanime-dingese... Zie je 't voor je met een rietje in z'n snavel...?!? Ha ha ha, helemaal te gek, hoor... Hè...?!

Gezeik...

"De puriteinen komen", moeten de Indianen destijds geroepen hebben toen de Yankees hun intrede deden in hun land want een Amerikaanse toerist die de McDonalds-vestiging aandeed, was 'zwaar geshockeerd' na het zien van de toiletten (dan is 'ie blijkbaar nog nooit in een toilet langs de zuid-Franse snelwegen geweest...!).

Daarom doet de McDonalds ze nu maar per direct in de verkoop (Nederlander zijn er tòch al zo'n 30 jaar erg goed in om àlles te doen om het buitenlanders volledig naar de zin te maken). En wees er snel bij want deze Mac-aanbieding is slechts éénmalig...

Broekje in de branding

Parental warning: De redactie van marcs[b]log gaat weer eens een knuppeltje in het hoederhok gooien...!

De bikini bestaat deze week precies 60 jaar...!!! Hulde aan het kleinste stukje stof dat het meeste van de vrouwelijke rondingen laat zien...!

Nou past niet iedereen een bikini (om te beginnen moeten -harige- kerels vooral uit zo'n pakje wegblijven ) maar ook vrouwen moeten kritisch blijven of ze nog wel een bikini aan kunnen. Dat de bikini 60 jaar bestaat, wil nog niet zeggen dat een 60-jarige óók nog in een bikini kan (zéker niet over 20 jaar wanneer beiden 80 zijn...!!!).

Zo kwam uw hoofdredacteur nog niet zó lang geleden oog-in-oog met der vele vriendinnen (voor een avondje ouderwets stappen) toen zij nog in slipje voor de spiegel stond toen ondergetekende aanbelde. In haar slaapkamer stond zij zichzelf eens kritisch te bekijken en zei met spijt:"Ik vind dat ik een buikje aan het krijgen ben". Ja, als je de 35 nadert, wil de stofwisseling wel wat veranderen. Daarna spotte zij haar achterste en zei:"Vind je ook niet dat ik een dikke kont krijg...?" (let wel; we hebben het hier over een 89-59-89 tiepetje bij wie IEDERE bikini goed staat al zou die gemaakt zijn van een jutezak...!) en daar deed ze nog een schepje bovenop met:"Ik krijg rimpels".

Gelukkig wilde ze ook nog de positieve kant te belichten maar dat moest dan wel van mij komen want ze vroeg:"En nu iets positiefs, zeg eens iets positiefs over mijn lichaam".

Ik kon haar alleen maar meedelen dat er met haar ogen vooralsnog niks mis is...

(Een broekje in de branding,
dat zie je o zo vaak,
en ergens in het water,
staat een hulpeloze vrouw.

Een broekje in de branding,
van badman tot agent,
is iedereen plotseling
het water in gerend).

Zielig...

Dames, u hebt gelijk...! Al jaren...! Want mannen blijven inderdaad kleine kinderen, althans; de meesten.

Is er een voetbal-toernooi op TV te volgen, gaan mannen direct daarna de straat op met een voetbal en hun zoontje(s) om alle handelingen en doelpunten nog eens na te spelen. Is er tennis (ik mag zelf graag de finale Wimbledon zien maar dat is meer omdat ik daar ooit zelf geweest ben en die sfeer magisch is) kunnen lokale tennisverenigingen zich weer verheugen op een toestroom aan nieuwe leden (lang blijven ze toch niet maar ze hebben wèl betaald voor een heel jaar).

Rijdt de 'Tour de France' dan zie je ze weer overal; mannen in wielers-outfits zich het plempes trappen tegen denkbeeldige bergen op in even denkbeeldige Ardennen-passen. Of ze nu jong of oud zijn, hun bierbuiken steunen op de stang van hun stalen ros en hijgend en scheel kijkend van de overtollige inspanning slurpen amechtig ze hun bidons met 'kracht'-drank leeg.

"Doe toch normaal", denk ik dan. Als je normaalgesproken al niet op de 2-wieler stapt, waarom dan wel ineens als de Tour gereden wordt...? Al die mannen die ineens sportief gaan worden, moeten gestopt worden. Niet goedschiks dan maar kwaadschiks...

Draai eens een moertje los uit het voorwiel van zo'n fanatieke idioot van een collega (die normaal alleen maar over de files kan zeiken op maandag-, dinsdag-, woensdag-, donderdag-, en vrijdagmorgen waar hij allemaal in vast heeft gezeten terwijl hij zijn neus zat uit te baggeren...) of verwijder eens een zadel (nou ja, zadel kan je het nauwelijks noemen; t heeft meer iets weg van een dildo) en gooi het ergens langs de snelweg in een vuilnisbak (vinden ze tòch nooit meer...). Dàt zal ze leren gewoon te blijven doen in een land waar normaal al gek genoeg is...

Nee, als ik dan tòch zo nodig iets met wielrennen moet doen, geef mij dan maar Karel van Loenen (die van de 'Schoen-o-rama'-ploeg), die in een interview antwoordde:"Volgens de dopingcontrole was ik positief, omdat mijn plas een halve liter efedrine bevatte, dus ik vertelde ze dat ik voor het criterium een liter neusdruppels had gedronken, omdat ik verkouden was. Vraagt die dokter: 'Waarom heeft u die dan niet gewoon door de neus ingenomen?' Ik zeg: 'Man, denk nou even na! Die was toch verstopt!"...

Geen files...

Komkommertijd...

Sorry hoor, maar het is nu eenmaal een beetje komkommertijd...

Een gezicht...

De slachtoffers van de bommen in Londen, vandaag precies 1 jaar geleden, hebben eindelijk allemaal een gezicht gekregen.

Wat jammer dat de daders ook omgekomen zijn; ze hadden levenslang moeten krijgen.

Levenslang in hun cel kijken naar de gezichten van 10-tallen onschuldige burgers die gewoon hun dagelijkse plicht wilden gaan vervullen...

Scrabble-hints...

Wonen in een ziekenhuis heeft ook zo z'n voordelen; om de tijd in de avond te verdrijven doe je zo af en toe eens een spelletje. Scrabble is favoriet onder sommige ziekenhuis-bewoners. En gedurende de weken verzamel je een schat aan fantastische Scrabble-woorden.

Punten-verzekerende woorden (en/of combinaties):

• cardioloog
• cardio 
• hematoom
• velo
• deletie
• faciaal
• chromosoom
• syndroom
• ziektebeeld
• coronair
• tactiel
• abdomen
• abdominaal
• aberrant
• anamnese
• klinisch 
• geneticus (of een combinatie van deze en het hiervoor genoemde)
• acathisie
• complementair
• slagader (met diverse voorvoegsels als long-, hart-, levens- etc...)
• contracties
• deficit
• cardiovasculair (goed voor 3x woordwaarde!!!)

Alles heeft zo z'n zonnige kant...

Hittegolf...

Stel je eens voor; een dagelijkse dosis zonnebrandcrème factor 50 op je lijf uit zo'n 30 flessen per dag. Dit is het geval bij het Britse politiepaard 'Blue' (met als toepasselijke bijnaam 'Sunny'). Doordat Sunny een albinopaard is kan hij niet tegen té felle zonneschijn en met deze hete dagen begon het erop te lijken dat Sunny geen suveillance meer zou kunnen doen.

Een internet-oproep van de Humberside politie deed een lokale drogisterij zich opwerpen als sponsor van zonnebrand...! Gedurende de hittegolf wordt Sunny gesponsoord door de drogisterij en kunnen de Humberside-agenten hem iedere dag insmeren met factor 50.