Afgewezen na sollicitie...

Op hun zoektocht naar een geschikte babysitter, vielen er vele sollicitanten af. 

Ofschoon deze dame wel aardig oogde, twijfelden zij tòch aan haar bedoelingen.

En deze meneer liet bij binnenkomst al zien hoe onhandig hij met kinderen is (en niet alleen met kinderen) en dus viel hij ook onmiddellijk af...

Biometrisch paspoort...

Het nieuwe biometrisch paspoort dat deze week voor het eerst leverbaar was, blijkt zeer populair te zijn. De balies van de Burgerlijke Stand op diverse stadhuizen maken overuren om aan de vraag naar het nieuwe paspoort te kunnen voldoen. Het nieuwe paspoort bevat een chip waarop allerlei informatie over de drager van het document is opgeslagen zoals naam, geslacht, sofinummer en nationaliteit. Ook nieuw is de opslag van de vingerafdruk die bij controle nagekeken kan worden doordat de paspoorthouder een vinger in een speciaal daartoe ontworpen 'bedje' moet leggen.
Er kleeft weliswaar nú al een nadeel aan; niet alle instanties die met 'vreemdelingen' te maken krijgen (zoals hotels etc.) hebben zo'n leesapparaat (daar gaat de beveiliging al...).

Er zijn ook nieuwe eisen gesteld aan de foto die op het paspoort moet komen; ten eerste moet de foto zwart/wit zijn (kleur is voortaan uit den boze ofschoon de chip die erop zit wèl de pasfoto in kleur bevat), de foto moet recht van voren zijn gemaakt, beide oren moeten te zien zijn en ook beide ogen (een speels lokje voor de ogen mag niet meer) en, ofschoon ik nog nooit een lachende terrorist gezien heb, mag er ook niet meer worden gelachen op de foto (dan is het paspoort van Jerney Kaagman vast en zeker in één keer gelukt...!)

Niet meer lachen voor de foto; wij verworden tot een natie van kaaskoppen-zonder-'cheese'...

Een nieuwe week...

Een nieuwe week, een nieuwe column,
een nieuw paspoort (al of niet met/zonder vingerafdrukken... maar van wie zijn ze dan toch...?),
een nieuw partijprogramma van de VVD (ik weet alvast wel wie mijn stem NIET krijgt; ik heb geen behoefte aan laagvliegende Boeings boven het Scheveningse Strand en ook geen landtongen vol huizen die mijn uitzicht bederven. Kunnen we de overtollige types niet gewoon dumpen in de Noordzee...???),
een nieuwe aanslag, een nieuw bestand...

Je zou er bijna zin in krijgen met zoveel 'nieuws'...

T.G.I.F...

Thank God It's Friday...

"Everytime you masturbate,
God kills a kitten...
Please think of the kittens..."

Wij mannen hebben heel wat jonge poesjes op ons geweten...

Rustieke sfeerweergave...

Wie de tekeningen van Hergé sfeervol vindt, kan zijn hart nòg verder ophalen wanneer hij/zij de kunstwerken van Joost Veerkamp bewonderd. Veerkamp (1953) studeerde aan de Rijksacademie voor Beeldende Kunsten in Amsterdam. Dat hij een groot Hergé-bewonderaar is, zal de toeschouwer niet verbazen wanneer deze zijn strakke lijnen (die een voorliefde voor architectuur verraden) bewondert. Met name de Dudok- en Berlage-gebouwen leenden zich prima voor Veerkamp's werk, zoals het Raadhuis van Hilversum en het Gemeentemuseum in Den Haag.

In een zeldzaam ouderwets licht weet hij als geen ander gebouwen en situaties te vangen in een 'nostalgische moderniteit' (kandidaat-woord voor de Van Dale van 2010). Zoals bijvoorbeeld 'De Bijenkorf' in Den Haag waarbij de beroemde 'hoeketalage' (nu vervangen voor een trendy, inmiddels wat verlopen, koffiecorner omdat etaleren duurder is dan dìt...) duidelijk zichtbaar is. Ook aan weerszijden nog een zebra op straat zoals die er in de jaren '80 nog lag. Het moet een tekening zijn van vòòr 1987 toen de Bijenkorf haar befaamde Steiff-etalage (met de feestdagen werd de grote hoeketalage één groot Steiff-festival met honderden bewegende Steiff-beestjes) niet meer voortzette (uit economisch oogpunt). Wie mij ooit aan foto's van deze etalage kan helpen, mag zich melden. Maar goed, terug naar Joost Veerkamp.

Bezoek zijn site eens en geniet van de zeldzame schoonheid...

Zestigers...

Gisterochtend, op mijn wekelijkse gang naar naar de Hilversumse radiostudio's, hoorde ik op de autoradio een interview met K.Schippers die (zij het met enige uitgeblustheid - zijn jeugdige elan is voorgoed voorbij), desgevraagd, vertelde over de 'Zestigers'; een groep schrijvers uit de jaren '60 (hoe kon het ook anders) en wat uitgroeide tot een 'beweging' die literair gezien veel veranderingen teweeg heeft gebracht met vooral humoristische poëzie (grappig detail; van de overgebleven 'zestigers' is iedereen ook dik ìn de zestig).

Zo verhaalde K.Schippers over langvergeten namen als Cees Buddingh, de erudiete Adriaan Roland Holst, Simon Vinkenoog, Sleutelaar en natuurlijk de kroketten van Vaandrager (die ondanks de tragiek tòch een heel bijzonder en rijk leven leidde, schrijvend op bierviltjes).

Het nam mij ineens weer mee naar het begin van de jaren '80 waarin ik, in mijn onmetelijke jeugdige overmoed, inschreef voor een literair festival in Den Haag. In bar-bodega De Posthoorn (tóen nog met een zeer chique, literaire uitstraling; tegenwoordig een wat trendy-er café aan de vervallen kant des levens) kwam het Haagse establishment bijeen (was ik nu ècht de énige in Nederland die géén Koninklijk lintje droeg...???) om te luisteren naar de 'pen-vaardigheden' van mening stads- (en later ook land-)genoten.

Voor de gelegenheid had ik een kort verhaal geschreven over een alleen wonende man (type: stijfjes, beduusd en bang voor het leven - typerend voor huidige 80-ers generatie; uitstervend soort) die iedere dag dat hij thuiskomt zich afvraagt òf er iemand hem opgebeld zou kunnen hebben. Niet dat hij vrienden heeft en met familie had hij, sinds de dood van zijn beide ouders en zijnde enig kind, ook geen contact meer maar tòch boeide het hem dagelijks. Na veel wikken en wegen, trok hij de stoute schoenen aan en ging naar de telefoonwinkel (in die tijd nog een gewoon fenomeen zònder allerlei trendy aanbiedingen in je mik geschoven door goedbedoelende, slecht NL-sprekende verkopers) en liet zich een telefoonbeantwoorder aanmeten. Eenmaal thuisgekomen (hij had op de terugweg de pas wat versneld om zijn nieuwe, ongekend moderne aankoop onmiddellijk uit te proberen) stelde hij het apparaat in en nu was het wachten op een beller die verbaasd zou staan van het feit dat hij, ondanks dat hij het moderne leven toch met grote regelmaat onverstelbaar verwarrend vond, tòch mee deed in de race der electronica. De volgende dag haastte hij zich huiswaarts om te zien wie er op de beantwoorder stond. Thuisgekomen zag hij de realiteit; er had niemand gebeld...

De lachers waren op mijn hand en ook diegenen die er eigenlijk niet om wìlden lachen omdat ze de herkenning inzagen. Staand applaus (heette zoiets in die kringen niet een ovatie...?) en na afloop wilde men weten wanneer ik mijn werk in boekvorm zou leveren want dan zat er zéker een goede boterham voor mij in. Ook moest ik laten weten wanneer ik zovèr was voor een zaterdagse signeer-sessie bij De Bijenkorf. Ik voelde mij in verlegenheid gebracht want ik hàd nog nooit iets gepubliceerd.

Zóver is het (gelukkig?)nooit gekomen want wat produceer ik nou helemaal...? Net zo min als dat ik een boek zou gaan schrijven. Wèl heb ik op een ànder literair festival (eveneens in het tóen nog pittoreske Den Haag) ooit mèèr lachers en applaus gekregen dan een toenmalig gevestigde dichteres (wier naam ik hier niet noem uit overweging der piëteit) maar waar ik toen verliefd op was zo mooi als ik haar vond. Dat was snel over na die avond want ze beet me na afloop bits toe:"Dus JIJ bent die waardeloze figuur die een beetje mijn publiek loopt te jatten!" (einde verliefdheid, begin verachting).

Nee, mijn schrijverstalenten zijn min-of-meer aan mij ontgleden. Dit gepruttel-in-de-marge kan iedereen (en dus heeft ook iedereen tegenwoordig een weblog en worden uitgevers overstelpt met manuscripten) en hoef ik mij niet meer in te beelden dat ik een revolutionair schrijver/dichter zou kunnen zijn.

Misschien dat, 20 jaar nà mijn dood, mijn dochter ooit nog eens wat verloren gewaande internet-flarden van mij tegenkomt en die bij een dubieus uitgeverijtje laat bundelen...

Something smells fishy...

Er is illegale vis in Nederland aangekomen. In de Eemshaven ligt een Russisch schip dat illegale kabeljauw (Gadus Morhua) aan boord heeft. Greenpeace wil voorkomen dat de lading gewoon in de bananenrepubliek NL gelost wordt en verkocht. Ik begrijp het niet helemaal meer; hoeveel ministers moeten hier nu eigenlijk aan te pas komen...? Het is vis dus wordt minister Veerman ingeschakeld. Maar het is ook verdachte vis dus zouden Donner en Remkes eraan te pas moeten komen maar doordat de vis óók nog eens illegaal in Nederland is, zou minister Verdonk er ook iets mee moeten, toch...? Nou ja, wat kan het mij eigenlijk schelen wat ze met die dooie vis doen, laten we maar een kabeljauw-lied aanheffen; we trekken de Russische laarzen aan, slaan de armen overelkaar en gaan op de hurken terwijl we zingen (op de melodie van "kakalin..kakalin kakala..."): kabel-hem, kabel-haar, kabel-zijn, kabel-jouw! kabel-hem, kabel-haar, kabel-zijn, kabel-jouw! kabel-hem, kabel-haar, kabel-zijn, kabel-jouw! (Noot: dans en lied kunnen uren worden volgehouden afhankelijk van conditie en zin...)

Looking cool @ the right time...

Dàt lijkt mij nou zó ideaal; een zonnebril mèt radio èn telefoon erin. Dus loop ik al jaren zèlf te klooien met allerlei draadjes en stukjes plakband om zo'n bril te creëren. Okay, toegegeven; het ziet er niet ècht trendy uit (mèèr een 'wired' Jules de Corte op noodstroom) maar het geeft alvast een beetje een idee van hoe het zou kunnen gaan werken.

Neemt niet weg dat ik dan ook nog eens een extra accu bij mij moet hebben die nèt niet groot genoeg is om er een rugzak voor mee te nemen maar ook nog eens nèt te klein is om in je broekzak te steken en dus maak ik die met een riem op mijn rug vast. Toegegeven; niet alleen de klokkenluider van de Notre Dame zou er ontzag voor krijgen en met die bril met draden krijg ik het tòch voorelkaar dat in mijn woonplaats iedereen met een grote boog om mij heen loopt op zaterdagmiddag (het sterft hier van de toeristen; Japanners willen massaal met mij op de foto).

Zit ik van de week te surfen (vroeger deden we dat staand op een plank; tegenwoordig zittend achter een bureau) zie ik mìjn concept op internet gepresenteerd en al...!!! MIJN idee...!!!

Dus ik schiet gelijk in de pen (ja, jongelui; tegenwoordig doen we dat met een toetsenbord, vroeger trok je je vulpen uit je binnenzak en schreef een brief 'op hoge poten') en denk maar niet dat ze mij er een gratis toesturen, hoor. Ik krijg niet eens korting van de firma Motorola en dat terwijl ik jàrenlang trouw gebruiker ben geweest van de eerste generatie Star Tec's...!!!

't Moet nou toch niet gekker worden, hoor...

Vacature...

Gezocht: voor een middelgrote 'onderneming' gelegen op een eiland zoeken wij iemand met visie, charisma, sterke sociale vaardigheden en uitstekende leidinggevende capaciteiten. Bereid zijnde te reizen en langdurig elders te verblijven. Goede salariëring, uitstekende secundaire arbeidsvoorwaarden. Gratis kost en inwoning zijn verzekerd. Spreekt deze vacature je aan, schrijf dan een motiverende brief met CV en stuur deze aan de ambassade van Nieuw-Zealand.

De 88-jarige koning van Tonga (ook wel bekend als de dikste vorst ter wereld) ligt op sterven. Van wat...??? Van Tonga... Een eilandengroep niet ver van Nieuw--Zealand verwijderd. Zijn zoon werkt er als taxichauffeur en is niet geschikt voor het koningsschap en dus lijkt het erop dat de monarchie van Tonga dit weekeinde nog ophoudt te bestaan.

Wellicht dat uw eigen hoofdredacteur nog wel reageert. Bounty-palmstranden, de hele dag een lekker kleurtje opdoen, heel veel rust en ruimte en een niet al té grote bevolkingsgroep om voor te zorgen. En als er gevaar dreigt, knappen Australië en Nieuw-Zealand het wel op... Hier in Nederland is geen ruimte meer, er is iedere dag dreiging van radicale idioten en we zijn met veel te veel op een té klein stukje land. En na 22 november hoopt een niet-nader-te-noemen-partij-van-de-arbeid-en-consorten aan de macht te komen zodat ze nògmaals de toegangspoorten wagenwijd open kunnen zetten en de klok 30 jaar terug te zetten alsof er nooit een minister Verdonk is geweest (kom maar binnen met je knecht)...

Het is een behoorlijk eind weg maar het is het overwegen waard...

Lekker blijven plakken...

Deze idioterie bestaat al minstens 60 jaar. Vroeger kreeg je bij je boodschappen van die blauwe of rode zegeltjes met een kinderkopje erop (blauw voor het jongetje en rood voor het meisje). Iedere kleur zegeltje vertegenwoordigde een bepaald doel. Die moest je dan ook nog eens losscheuren want ze kwamen op grote vellen die waren voorgestansd - later werden dit lange rollen want die pasten in de kassa en dat scheelde opslagruimte ergo; er was weer meer ruimte voor koopwaar. Toen is de 'total madness' begonnen, volgens mij. Hele regenachtige zondagmiddagen zaten wij te scheuren, likken en plakken.

En tegenwoordig krijg je zegeltjes die zelfklevend zijn (nèt als de postzegels van nu). Een stuk makkelijker en dus denkt de middenstand dat wij maar al te graag mèèr willen plakken. En Albert krijgt mij óók zo gek dat ik de stickertjes van het ene velletje afhaal en op een ander velletje plak. Is dit een soort bezigheidstherapie bedacht door de middenstand...

Waarom leveren ze die stickertjes niet al dirèct geplakt op dat kaartje...?

Ziet uw hoofdredacteur eruit alsof hij het nodig heeft beziggehouden te worden met stickervellen...??? Zeg nou zèlf...

Haagse exodus...

De Haagse exodus is begonnen; sinds het blonde VVD-sexsymbool, staatssecretaris Schultz-Van Haegen (waarvan met name menig senator het toch behoorlijk warm kreeg) bekend maakte dat zij zich terugtrok uit de politiek, hebben vele anderen het voorbeeld opgevolgd en kenbaar gemaakt dat zij in de race zijn voor een àndere betrekking dan politicus.

Kamervoorzitter Weisglas wil als adviseur verder door het leven gaan, Staatssecretaris Ross wil een leidinggevende functie in de gezondheidszorg, minister Hoogervorst wil het bedrijfsleven in. Van de CDA-bewindslieden hebben inmiddels ook Aart-Jan de Geus , Ben Bot , Cees Veerman , Karla Peijs   en Agnes van Ardenne   laten weten geen plek op de CDA-kandidatenlijst te ambiëren. Ook andere parlementaire (vertrouwde) gezichten houden het voor gezien; Boris Dittrich ambieert een internationale functie en Lousewies van der Laan gaat ook wat anders doen. Ook premier Balkenende geeft te kennen dat hij niet wil meeregeren ònder bijv. een Wouter Bos als de uitslagen in november dat voorschrijven [god betere 't, zeg...].

Als ratten verlaten ze het zinkende schip dat 'Nederlandse Parlementaire Democratie' heet. Alsof ze geen vertrouwen meer hebben in een goede verkiezingsuitslag in november. Wie het vege lijf nog wil redden, doet dat blijkbaar nu...

Als kiezer voel ik mij behoorlijk in de steek gelaten. Zó moeten onze grootouders zich ook gevoeld hebben toen ze vernamen dat de regering en Koninklijk huis gevlucht waren naar Groot-Brittannië om uit de klauwen van de radicalisering te blijven, het Nederlandse volk volledig aan haar lot overlatend (they're only taking care of number one and number one ain't you...!). Nu staat er een nieuwe, in rap tempo, radicaliserende groepering voor de poorten te trappelen van ongeduld tot ze het hier kunnen overnemen. Zij weten zich met alle liefde omarmd en dood geknuffeld door de linkerzijde van (politiek) Nederland (wie bekommert zich nog ergens om in dit land...???).

Een ding staat vast; als de verkiezingsuitslag dusdanig anders uitpakt dan verwacht, zou het wel eens kunnen zijn dat de hele marcs[b]log-redaczione een ander onderkomen gaat zoeken.

De (vlucht)koffers staan in ieder geval al gepakt en klaar...

Taalverbreding...

Of we nu het 'Groene Boekje' of de 'Witte Spelling' aanhouden, het introduceren van nieuwe woorden aan de Nederlandse Taal is niet alleen voorbehouden aan de commissies van 'wijze mannen' om voor te schrijven wat er geschreven moet worden.

Als een woord vaak gebruikt wordt, komt het vanzelf in de nieuwe editie van Van Dale. Daarom wil de marcs[b]log-redaczione beginnen met het opperen van nieuwe woorden die een geheel eigentijdse betekenis (kunnen) hebben. De marcs[b]log-redaczione zal met name in eigen kring nagaan welke woorden gretig aftrek vinden en daarna het gebruik in bredere kring stimuleren.

Zo kwam uw eigen hoofdredacteur op het woord 'kontig' en bedacht er de volgende betekenis bij:

kont·ig (bn.) 1 tegendraads, niet meegaand, weerspannig  2 overal schijt aan hebben => recalcitrant; => onwillig

kont·ig·heid (de ~ (v.)) 1 niet openstaan voor de dag => last van ~heid; 2 een rothumeur hebben

Sponsor je eigen ondergang...

Vanaf heden is het mogelijk; je eigen ondergang sponsoren. In het kader van 'oh, wij zijn zoooo zielig' wordt het immer weifelende Westen gevraagd om geld te storten op een of ander illuster gironummer. Want er is veel geld nodig voor de wederopbouw...

Vervolgens gaan wij bestookt worden met redelijk amateuristische (maar helaas erg effectieve) bommen waardoor onze gulle gaven automatisch weer bij ons terugkomen. Daar hoeft dus geen belastingdienst tussen te komen voor de aftrekpost 'giften'.

Gezegend de stromen, die de akkeren laven...!!!



[met dank aan Jeen voor gevleugelde uitspraken]

Ik ga op reis en neem mee...

Ik ga op reis en neem mee:

• geen flesjes met frisdrank/water...
• geen deodoranten of andere welriekende spuitbussen...
• geen electronische apparaten, zoals gsm of ipaq...
• vooral geen 'aanmaak'-dingen zoals melkpoeder, cacaopoeder, wasmiddel...
• en de vieze boekjes laat ik ook maar thuis...

kortom; helemaal niets meer. Per slot van rekening kan je tegenwoordig niet meer weten wat wel en wat niet verdacht gevonden wordt...
[naar aanleiding van alle toestanden op Britse vliegvelden vorige week] (en ik doe ook niet meer aan het mee terugbrengen van 'iets leuks' want onlangs kwam ik de jarenlange meegebrachte verpakkingen, steenhard geworden shortbread alsnog tegen...)

Feestje...

In de week dat het internet (zoals wij dat nu kennen) 15 jaar jong is, heeft de SIDN het 2 miljoenste .NL-domein geregistreerd. Twee-en-een-half-miljoen .NL-domeinen; daar heeft de hoofdredacteur van marcs[b]log er 'zegge en schrijve' slechts 7 van. Natuurlijk op zich ook nog een idioot aantal maar goed, laten we zeggen dat het een noodzakelijk kwaad is. Internet zoals het nu is, begon in 1993. Ik zie mijzelf nòg zo zitten aan het toetsenbord(nee, je zit niet àchter de PC, je zit aan het toetsenbord vóór de monitor want anders moet je telkens onder je bureau kruipen). Nadat je wat programmaatjes opgestart had, kreeg je verbinding en zag je een grijze achtergrond met zwarte letters. Plaatjes waren in die tijd hoogst zeldzaam laat staan dat er foto's zichtbaar waren. Een beetje interessante website had als adres 'http://192.152.365.32/edu_physics/uni/alt_32487982/325886.htm' (dat is wèl even iets anders dan nu als je gewoon 'www.marcslog.com' kan intikken). Ik hoorde bij de illustere 9% van de Nederlanders die een internet-aansluiting thuis had. Je kon hooguit lid worden van 'De Digitale Stad' (DDS) een soort virtuele wereld waarin je met andere mensen kon 'chatten-avant-la-lettre'. Veel viel er in die dagen voor particulieren niet te beleven op het netwerk. Universiteiten en grote bedrijven als Shell, gebruikten het net voor onderlinge communicatie en daar kon je soms nog wel eens bij komen. Als je handig was, kreeg je een logincode los en anders was het al bijzonder dat je uberhaupt het goede telefoonnummer had kunnen vinden. Lange tijd daarvoor was het al misgegaan met mij toen ik een simpele 'home-computer' had waaraan je een acoustisch modem kon koppelen. Een modem waar je dus de hoorn erin moest duwen en dan draaide je gewoon het telefoonnummer. Ik kon bulletinboards (digitale prikborden) bellen, de allereerste in Nederland, dat was rond 1983. Met een snelheid van 300 kilobits per seconde (KbPS) sjeesde ik door Nederland en later ook over de hele wereld (mijn ouders, en later ikzelf, werden niet blij van de telefoonrekeningen. Ik herinner mij nog een PTT-rekening (zó heette de KPN vroeger) uit de late jaren '80 van 600 gulden...) Uw hoofdredacteur heeft in de jaren '80/'90 zelfs nog een jaarlijks terugkerend telefoongidsje uitgegeven met daarin telefoonnummers van over de hele wereld van allerlei private- en bedrijfsdatabankjes en electronische prikborden die per telefoon en modem bereikbaar waren (de kreet 'Datagids' en later 'Datagids-Online' kwamen uit deze koker rollen; als je dat nu googelt, krijg je een overdosis aan vermeldingen die niets meer met het origineel te maken hebben). De stekker werd eruit getrokken (letterlijk èn figuurlijk) toen in 1993 internet op kwam en het erop begon te lijken dat niemand meer geïnteresseerd zou zijn in losstaande (particuliere) databankjes. Inmiddels zijn er dus 2 miljoen .NL-domeinen. Daarmee is het .NL-domein het op-2-na-meest gebruikte domein ter wereld (op .DE en .COM domeinen na). Reden voor een feestje en daarom gaan we vanmiddag een filmpje downloaden van internet waarop een fles champagne wordt ontkurkt. En daar gaan we dan met de hele redactie naar kijken...

Digitaal tot rust komen...

Totaal tot rust komen... Dat is iets dat we langzaam maar zeker aan het verleren zijn in deze jachtige tijden waarin alles snel-snel-snel moet en niemand meer tijd heeft want het is zo druk...

Computers, machines, internet en noem-maar-op zijn notoire tijdvreters en het lijkt eigenlijk wel van de gekke dat we juist het internet kunnen gebruiken om tot totale rust te komen. Even onthaasten achter de monitor.

De website 'Freesound Project' heeft een enorme verzameling aan geluiden opgeslagen die beluisterd kunnen worden via je eigen PC-speakers. Van rustgevende regenbuien (eventueel mèt of zònder onweer zo de luisteraar betaamt) tot chanting Buddhistische monniken.

Zààààààlig...!!! Voor mij geen verre reizen meer, geen weekend-uitstapjes of wat dan ook van die ongein, nee gewoon even een uurtje aan internet en ik kan er weer helemaal tegenaan...

Hè...! Lekker hoor...

Geen vlees mevrouw...

Zo eens in de zoveel tijd kan ik het niet nalaten om de wereld te wijzen op zaken die we nog niet goed genoeg geregeld hebben met elkaar. Met name daar waar het wreedheid tegen weerloze dieren betreft, kunnen we niet hard genoeg van de toren blazen om iedereen ervan te overtuigen dat er nog steeds praktijken gaande zijn die absoluut niet door de beugel kunnen.

Als we ditzelfde met mensen zouden doen, zou Amnesty International als eerste bij regeringsleiders op de stoep staan om te protesteren, had Femke Halsema op het juiste moment haar muil op de juiste manier geopend en hadden we in grote rijen betogers door de straten van de regeringssteden met spandoeken gelopen.

Helaas is een dier in de ogen van veel mensen nog steeds een ondergeschikt of zelfs onrein wezen waarmee je mag doen wat je zelf wilt. Wie zich daarmee bemoeit die heeft een probleem (over hufterigheden schrijf ik een volgende keer wel weer).

Wie denkt dat dit soort praktijken alleen in de States of bij onze zuiderburen plaatsvinden, heeft het goed mis. Ook in Nederland 'anno hodeladiee' komen deze toestanden nog steeds voor.

Natuurlijk pleit ik niet voor een vegetarische wereld. Nee, ik vind een stukje vlees ook wel lekker en ik loop graag op Van Bommels (niet in kunststof verkrijgbaar!) want '...een heer loopt op leer...'. Waar ik wèl voor pleit is een stukje bewustwording van wat er precies plaatsvindt in de wereld om je heen (een keertje over de spreekwoordelijke schutting kijken kan helemaal geen kwaad en is niet alleen nuttig als de buurvrouw topless ligt).

Om de oude reclame-slogan maar even in een nieuw jasje te steken; geen 'slecht' vlees mevrouw, u weet verdomde goed waarom...!

Geef mij maar een verre vriend... (2)

Het enige contact dat ik heb met de buren; via het spionnetje in de deur bekijk ik wat ze zoal van de buurtsuper mee naar huis slepen...

Geef mij maar een verre vriend...

Een gemiddelde buurt in Nederland, op een gemiddelde woensdagochtend... 

- Goedmorgen, buurvrouw...
- (onaangenaam verrast) Hè, wat moet je...?
- Goedemorgen zeggen, buurvrouw...
- (geërgerd) Wie ben jij eigenlijk...?
- Nou, ùw buurman...
- Ik ken je niet, ga weg...!
- Maar buurvrouw...
- Ga weg vieze, enge vent of ik bel de politie...!!!
- Ik woon al zeker zo'n 4 jaar naast u...
- Ik heb je nog nooit gezien en ik wil dat je mij met rust laat...!!! HELP!!! HEEEEELP...!!!
- Buurvrouw niet zo gillen ik wil allee.... (abrupt eind door koekenpan op het hoofd)

Noot: 2/3 van de Nederlanders zou mèèr contact willen met de buren terwijl meer dan 1 miljoen juist làst heeft van dezelfde buren... Wat willen we nou eigenlijk...???

Oost-Indisch...?

• Nou, U heeft een ernstige gehoorbeschadiging opgelopen, meneer.
• Wat zegt u, dokter...?
• Ik zei dat u een ernstige gehoorbeschadiging heeft opgelopen...
• Kunt u dat nog één keer zeggen, dokter...?
• U heeft een gehoorbeschadiging...
• Nee, sorry. Ik krijg het niet door wat u zegt, misschien moet u iets harder
praten...
• IK ZEI DAT U EEN GEHOORBESCHADIGING HEEFT...
• Eeeeehhhhh, nee... Misschien helpt het als u wat duidelijker articuleert, dokter.

U HEEFT EEN GEHOORBESCHADIGING...!!!

• Nou, als u zo zachtjes blijft praten, kan ik beter mijn walkman weer opzetten hoor. Trouwens, heeft u misschien nog een paar nieuwe batterijtjes liggen? Hij klinkt namelijk zó ontzettend zacht...

Schoonheid der bankjes...(2)

Even terugkomend op de bankjes van gisteren; er zijn natuurlijk ook modernere bankjes te vinden. Met name in de nieuwere wijken staan de modern vormgegeven exemplaren en daarop zijn ook de jongere mensen te vinden.

Bekijk die glooiende rondingen eens goed van dichtbij. Niks hoekig en vierkant zoals de oude exemplaren. Het design is heel anders en deze bankjes lijden dan ook niet zo erg onder zinloos geweld. Je ziet het ook direct aan een bankje hoe 'ie zich voelt.

Dit is een voorbeeld van een heel erg blij bankje...!

Schoonheid der bankjes...

Doordat er in het nieuws te horen was dat het bewuste bankje in Oude Pekela (bekend van de 'ouderen hangplek') nu door scooter-jongeren is ingenomen kwam de marcs[b]log-redaczione op het idee om het eens te hebben over de schoonheid van het parkbankje (okay het is nu eenmaal komkommertijd en er moet toch iets geschreven worden...?).

Vroeger o zo normaal dat ze er waren, nu een zeldzaamheid wanneer je er ergens eentje vindt waar je met goed fatsoen (en zonder allerlei onwelvoegelijkheden aan je kleding over te houden) een kwartiertje op kan rusten. Nederland kent vele bankjes. In parken, bossen, steden, winkelcentra, noem maar op.

Er zijn bankjes die het helemaal geschoten hebben. Die staan op prachtige, rustieke locaties waar het goed toeven is voor een bankje. Daar wandelen alleen oudere mensjes die tòch al niet zoveel meer wegen dus kunnen daar wel bankjes voorkomen die al meer dan 100 jaar oud zijn (er zijn frequente bezoekers die dat 'tijdsmoment' allang gepasseerd zijn).

Helaas is er ook een keerzijde aan het bestaan van de bankjes; denk eens aan hoeveel er ook het trieste slachtoffer van zinloos geweld zijn (noem mij één soort geweld die wèl zinvol is...) en er zijn bankjes die wel het hèèl erg moeilijk hebben. Er zou eigenlijk een soort van Stichting Bankje-In-Nood moeten komen en dat er dan weer een avondvullende TV-actie is waarbij het hele GSM-netwerk inelkaar dondert maar we wèl zoveel geld hebben opgehaald dat we niet alleen geld hebben voor de noodleidende bankjes hier in Nederland en die in de rest van de westerse wereld, nee dat we dan zelfs zoveel geld hebben om bankjes in de Derde Wereld te helpen aan een betere toekomst.

Je moet er toch niet aan denken dat er zo'n volgevreten westerling met z'n derrière op een Derde Wereldbankje gaat zitten wiebelen...? Die kunnen dat helemaal nog niet aan want die moeten eerst op krachten komen. Daarna kunnen ze, voorzichtig en onder begeleiding van een westers bankje, eens op heel rustige plaatsen worden ingezet maar dan wèl schuin àchter het goede, stevige bankje. Zodat mensen direct weten:"dat achterste bankje komt uit een Derde Wereldland, dus die moeten we ontzien".

Hier in Nederland kunnen we de acties óók verbeteren/verharden; duw eens iemand van een bankje af waarvan u denkt dat die persoon veel te zwaar of te lelijk is om op een bankje te zitten (een combinatie van voornoemde, uiterlijke kenmerken is natuurlijk helemaal van de zotte om op een bankje tegen te komen... ERAF!!!)...!!!

Oh ja, als u eens een oud, omgevallen bankje ziet. Help 'm even overeind. Daarna zal het bankje u maar al te graag als gast verwelkomen...

marcs[b]log (3)...

 

Op zondag wordt er niet aan de deur gekocht...

Geneugten des levens...

 

 

En in mijn beschonkenheid bedenk ik mij dat het een lumineus idee zou zijn om een speeldoosje in de wijnkoeler te maken waarop de fles in-en-uit de koeler schuift...

Het ideale slaapritueel voor de notoire drankliefhebber...

marcs[b]log (2)...

Nou eh... bedankt hè...?

T.G.I.F...

Thank God It's Friday;

Ik zou voortaan een �ndere tas nemen...

Doet 'ie anders nooit!!!

"Dat doet 'ie anders nooit...!!!", was het antwoord van beveiligingsbeambte Greg West nadat 'Bello' zijn tanden had gezet in een verzameling zeldzame teddyberen die in een Amerikaans museum was ondergebracht. De waakhond ging volledig 'aap' tijdens een routine-rondje door de toonzalen en onthoofdde onder andere een teddybeer uit 1909 die ooit aan Elvis Presley toe behoorde. Schade die 'Bello' heeft aangebracht bedraagt een slordige €85000,=...

Uit een traumatische kinder-ervaring weet ik als geen ander wat het is als een hond je teddybeer onder handen heeft genomen. Het maakt dan niet uit of je €40,= of €40.000,= voor de beer hebt uitgegeven want op zo'n moment is je beer gewoon O-N-V-E-R-V-A-N-G-B-A-A-R...! En welke andere beer er ook komt; over het verlies van je oude beer kom je nooit ècht heen.

Zou zo'n ervaring gevolgen kunnen hebben voor je functioneren in de rest van je leven...? Krijg je daardoor 'bindingsangst' en word je juist des te banger om dingen kwijt te raken (lees: verlaten te worden)...? Interessante vraag...

Zou in de hemel nu Freud in een stoel zitten (met schrijfblok op de knie en een pijp in de mond) en ligt Elvis Presley nu op een bank...? Hmmm, eveneens een interessante vraag. En dat op een regenachtige, door-de-weekse-donderdag...

(ja beste lezer, u heeft gelijk; ik wist even niets beters te verzinnen...)

marcs[b]log...

Zó voelt het wel eens als het weer komkommertijd is en iedereen op vakantie.

Voor wie schrijft de marcs[b]log-redaczione dan eigenlijk...???

Getverrederrie...!!!

Ben je twee dagen per week live in het Hilversumse, krijg je dit...!

Het is dat je niet mag schelden op de radio anders had ik nu, tussen twee plaatjes door, mooi even mijn onvrede met de gang van zaken de ether in geslingerd...

Levens-ergernissen...

Top 20 levens-ergernissen: Ik erger mij eraan dat...

• weinig mensen nog hun knipperlichtje gebruiken (en al helemààl geen spiegels meer gebruiken waarbij de sequentie 'binnen-buiten-schouder' totaal vergeten lijkt)
• niemand meer verantwoordelijkheid neemt voor zijn eigen daden en deze gewoon afschuift op anderen (ik heb helemaal geen dope gebruikt. Dat moet in mijn drankje gedaan zijn... Natuurlijk; nèt als dat ik een druiper krijg van de toiletbril...)
• er wèèr een nieuwe spelling is gekomen die nergens op slaat (mensen met een mathematische achtergrond moeten met hun tengels van lettertjes afblijven - het werd al 'panneNkoeken' en nu is het 'herseloos'... yeah right...! - Naaiderlandsjh iesjh naauw aaindelaaik auk halal...!!!)
• Gewassen items altijd binnenstebuiten uit de machine komen (geen mens gooit z'n zooi binnenstebuiten in de wasmand dus waarom gebeurt dat in de wasmachine wèl...???)
• ik nog steeds een betaalde betrekking nodig heb om marcs[b]log draaiende te houden en dat dit vaker voorrang heeft dan [b]loggen...
• dat als je je PC bij groot vuil zet (welke dwaas...?) en erkinderporno op hebt staan, je nog steeds vrijgepleit kan worden omdat 'een deel' niet van jou is...
(IK wil wel eens weten hoe dat àndere deel er dan op komt maar dat schijnt in de bananenrepubliek Hollanda totaal niet belangrijk te zijn op hoge functies - de 'kamertjes- en vriendjespolitiek' van de periode Den Uyl leeft weer als nooit tevoren)...
• ik wèèr geen kaartjes heb kunnen bemachtigen om 'the Stones' te zien performen...(vorige keer óók al niet en de keer dààrvoor was ik nog te jong, geloof ik)...
• er steeds meer zomers voorkomen met dagen waarop de temperaturen boven de 25 graden uitkomen...
• mensen steeds mondiger zijn waardoor ze ook steeds lomper worden en navanant reageren/handelen (je ergert je aan iemand's vlieger of aan het feit dat iemand niet hard genoeg doorrijdt en dus schiet je gewoon erop los - als iemand wat tegen je zegt, bedreig je 'm gelijk met een gruwelijke dood - het lijkt de doodnormaalste zaak in de bananenrepubliek Hollanda)...
• er nog steeds mensen zijn die hun asbak/vuilnisbak gewoon langs de weg leegkieperen (met een beetje gemak... affijn, zie vorige punt...)
• Stratego gewijzigd is... (ik heb niets tegen emancipatie maar overdrijven is ook een vak...
• er in deze bananenrepubliek nog steeds mensen zijn die denken dat ze films kunnen maken (tot nu toe is bijna geen enkele film boven het 'tieten-schieten-helicopters'-niveau uitgekomen met de 'GVD'-vloek als begin van iedere zin in het script)...
• dat er nog steeds mensen zijn die zich ergeren... )