40 worden deed geen zeer...

Toen ik 30 werd, dacht ik dat de wereld zou vergaan en ik meegezogen zou worden in een gierend diepe, donkere put waarin geen leven mogelijk zou zijn. Bij het naderen van de 40 bekropen deze denkbeelden mij in de nachtelijke uren steeds vaker en met angst en beven zag ik dé dag tegemoet.

Veertig worden deed geen zeer. Ik zat op de snelweg op weg naar huis, toen op de radio de pips van het middernacht-nieuws klonken. De meneer op de radio zei:"Het is middernacht, het begin van vrijdag 24 november 2006". Ik keek uit het zijraam naar de lucht die er nog steeds even donker uitzag. Dezelfde sterren, dezelfde maan als gisteren. Ook het wegdek van de snelweg voelde niet anders aan onder de wielen. Zelfs de auto was niet in een pompoen veranderd. Nee, er gebeurde niets. Helemaal niets.

Niets gebroken, niets gescheurd, ook al was het mij nog nooit gebeurd, was het eigenlijk bèst lekker. Vooral als je een dag niet naar de redactie gaat en 's morgens heerlijk gewekt wordt door vrouw en kind (deze laatste snapt er nog helemaal niets van en ook het pakpapier was niet leuk genoeg om mee te spelen) met cadeautjes. Een dag vrij geeft de mogelijkheid om dingen te doen waar je normaal gesproken nooit aan toe komt en omdat het je verjaardag is, is het extra leuk als de zakelijke gesprekspartners terstond ontdekken dat het vandaag dé dag is (niet dat je iets gratis krijgt, hoor...). De avond afsluiten bij een der betere restaurants is absoluut geen straf. Het dessert maakte het helemaal af doordat de kelner goed geluisterd had aan het begin van de avond; wij vierden niet alleen mijn 40e maar ook het feit dat wij op de 24e precies 5 jaar bijelkaar zijn. Samen met de meest geweldige vrouw. Zaterdag nog 'feestelijk gewinkeld' en zondag lekker uitgewaaid op Kijkduin met vrienden. Het was nog lang onrustig op de boulevard...

't Is zover...

Italië..

Terwijl half Nederland zich de afgelopen dagen heeft gelaafd aan koppen warme tomatensoep die werden uitgedeeld als onderdeel van de verkiezingscampagne van de SP, lijkt het land af te stevenen op een onbestuurbaarheid die we alleen kennen van het na-oorlogse Italië. Daar is sinds de val van het nazi-bewind van Mussolini geen enkele regering langer dan een half jaar blijven zitten met als gevolg dat het land regelrecht op de financiële afgrond afstormde. Een land dat niet geregeerd kan worden, is een land dat economisch ten onder gaat.

De SP wil niet met de VVD en vice versa, de VVD wil wèl met het CDA maar weer niet met de PvdA of PvdV en PvdA ziet weer weinig in het CDA omdat volgens hen de verschillen té groot zijn gebleken in de afgelopen weken. Voor een linxe coalitie zijn ze sowieso te klein aan de linkerkant van het politieke spectrum en voor een rechts kabinet moeten er toch wel wat principes overboord gezet worden.

Het grootste deel van de bevolking kan het weinig schelen. Jacobine Geel schreef het eerder deze week al in haar column dat men onder het lepelen van tomatensoep de schouders ophaalt over Europa, over het milieu over de ver-islamisering van de westerse maatschappij. De soep is lekker warm en dààr gaat het om. Wat morgen komt, zien we dàn wel weer.

Ik vraag mij af; als het CDA nu erwtensoep had uitgedeeld, de VVD linzensoep en de D66 worteltjessoep, zou de uitslag van gisteren dan óók zo dramatisch geweest zijn als dat die nu is...???

Nederland dreigt het Italië van het noorden te worden... Italië-in-het-kwadraat...

Heldere boodschap...

Ik heb het gedaan, ik heb gestemd terwijl ik lange tijd 'zwevend' was. Volgens mijn vriendjes en vriendinnetjes die stug 'GL' blijven stemmen, heb ik rechtse trekjes.  

Gisteravond stond ik in de rij voor het stemlokaal naar de kandidatenlijst te kijken, wist ik het ineens; mijn keuze viel op een vrouw en ook nog eens een donkere vrouw...

Iemand van de linxe rakkertjes nu nòg een grote mond...???

Zwetende kiezer...

Bonkende slapen, gloeiend en nat voorhoofd, rode konen, klotsende oksels, onrustige maag, rumoerige darmen, zware ledematen...

Ooooowww, straks moet het maar dan kan ik ineens weer niet... Dan weet ik het ook niet meer...

Ik weet nog steeds niet wat ik woensdag moet gaan stemmen.

Ik ben een 'zwetende kiezer'

Huiselijk links...

De drie grootste linkse partijen gaan vandaag met elkaar koffiedrinken.

Daarna gaan ze proberen de kachel aan te maken met Rechts.

Gelukkig wordt de soep nooit zo heet gegeten als deze wordt opgediend.

Hij komt, hij komt...

Vanaf morgen is het weer zover!!! Dan komt de Goedheiligman weer uit Spanje naar ons koude kikkerlandje om maarliefst 3 weken lang schoentjes te vullen met appeltjes van oranje, pruimpjes van bomen want de Sint is weer gekomen...!

Om 12:00 uur kan menig kind weer de luier volschijten uit pure, ouderwetse angst (een gevoel dat kinderen nauwelijks nog kennen tegenwoordig) over hetgeen ze in het afgelopen jaar allemaal aan stoute dingen gedaan hebben.

Mocht u in deez' periode weinig vernemen van uw hoofdredacteur; hij scheert zich drie weken niet, trekt een rood laken om en gaat met schimmel tussen de benen door het land.

Maar waar uw eigen hoofdredacteur al jaren een punthoofd van krijgt, is dat de volwassenen zichzelf te stoer vinden om de liedjes die zij allemaal hebben geleerd in hun kindertijd, te onthouden en dus komen de kindertjes van nu niet verder dan een gezapig  "Sinterklaasje kom maar binnen met je knecht" en "Zie ginds komt de stoomboot" waarbij trouwens veelvuldig onnozele fouten worden gemaakt in de woorden want men zingt steeds vaker "hoe huppelt zijn paardje en dek op en neer"... Nu vrààg ik u!!! "...EN dek op en neer..."??? Het is nog altijd "HET dek op en neer" en het zijn ook niet zijn wimpers die '...al heen en al weer...' zwaaien maar de WIMPELS - u weet nog wel; kleine vaantjes aan een touwtje - zoiets als een slinger...!

Mooie, oude liederen als "Daar wordt aan de deur geklopt" (men weet de 1e regel prima te zingen, de 2e zakt in en tijdens de 3e moeten Sint en Piet het lied gaan redden anders blijft er niets meer over van het 'Heerlijk Avondje') om nog maar te zwijgen van "Zie de maan schijnt door de bomen" en dan durf ik al helemaal niet meer te reppen over het prachtige "Op de hoge hoge daken" en "5 december is een blijde dag".

Daarom vond de redactie van marcs[b]log het hoog tijd worden voor een her-educatie van de volwassenen om ervoor te zorgen dat zij de schone taak op zich nemen een oer-Hollands (voor zover dat nog geen vies woord is geworden) gebruik opnieuw leven in te blazen en te bewaren voor de generaties nà ons (en duw die verderfelijke kerstman die er half oktober al zit, nou eens de deur uit).

We beginnen vandaag met het lied '5 december' waarmee u ook weer de oud-Hollandse 'canon' kan uitproberen (nee, niet dat gezeur over wie er de grootste NL-er was...). Bent u er klaar voor? Kunt u nog zingen? Zing dan mee:

5 december, 5 december ja dat is een blijde dag,
dat oud en jong en groot en klein 
weer vrolijk wezen mag.
5 december, 5 december 
vier je je leven lang nog mee,
want Sinterklaas is jarig 
en wie roept er niet 'hoezee'

(refrein)
Sinterklaas, sinterklaas, 
als je komt in de stad,
denk aan mijn adres 
toe en stuur mij wat.
Sinterklaas, sinterklaas, 
als je komt in de stad,
denk aan mijn adres toe 
en stuur mij wat.

(waar bij op 'sinterklaas' met de kinderen een gezellige familie-canon kan worden ingezet als de kinders gedurende de hele eerste regel zingen:"sinterklaa-aa-aa-aa-aa-s" en op de tweede regel:"als je ko-o-o-o-o-o-mt").

Doe eens uw best en zet uw gène opzij zoals uw hoofdredacteur ook ieder jaar weer doet om de kinderen van nu weer een onvergetelijke avond te laten beleven...

Morgen zingen we verder...

The mud-club...

Is marcs[b]log na bijna 4 jaar opgedroogd...? Neen, niets is minder waar alleen is uw hoofdredacteur een tijdje in diepzinnige overpeinzingen verzonken. Terwijl de Sint zijn opwachting maakt (ja, eerlijk waar; ik heb hem al gezien via Google-Earth...!!!) lijkt het wel of in Den Haag (daar waar ooit een Graaf woonde wiens zoon Jantje heette) iedereen z'n uiterste best doet om toegelaten te worden tot 's lands 'mud-club' om zich vervolgens vol overgave op geheel Amerikaanse stijl te storten in de politieke arena.

Bos vindt dat Balkenende de eindjes niet goed aan elkaar heeft geknoopt, maar Balkenende vindt weer dat Bos z'n feiten niet op een rijtje heeft, terwijl Rutte vindt dat Marijnissen asociaal is, vindt Marijnissen dat Liberalisme het smerigste woord ter wereld is, vindt Rouvoet dat Balkenende niet Gristelijk (zó spreek je dat uit, in die kringen) genoeg is en vindt Oosterhuis dat op de SP stemmen eigenlijk de meest religieuze daad is die er maar bestaat omdat Jezus nààst een hippie óók nog eens een socialist schijnt te zijn geweest, vindt Verdonk dat de Commissie Gelijke Behandeling moet worden opgedoekt (en van mij màg ze; uit die 'Raad' is nooit meer voortgekomen dan nòg meer ontevreden slachtoffer-gedrag-vertonende types die maar één woord Nederlands kennen: 'diesjkriemienaasjie' - In Zuid Afrika zou men in de jaren '80 gezegd hebben: het gaat niet om het spel, het gaat om de (k)nikkers) en vindt Halsema dat wàt ze vindt ze eigenlijk ook weer niet vindt maar misschien tòch wel of niet (en spreekt zichzelf continue tegen; wie tegen de auto is, moet zéker geen TomTom gaan inspreken, nietwaar Groen-Links-stemmers die er alleen op stemmen vanwege het woordje 'groen'...???).

Tijdens het roemruchte TV-optreden dat de (linkse) heren De Jonge, (tegenwoordig ultralinkse) De Bie en (stiekem steeds rechtser wordende) Van Kooten in de jaren '80 brachten met 'Maak Eens Een Gebaar' op TV brachten zongen zij al:"Dat Nijpels een prolurk is, die discokiezers paait, Dat Van den Broek een jurk is die El Salvador verfraaid, Geen hond die 't verbiedt en geen haan die er naar kraait". Het moddergooien was al enigzins in zwang; weliswaar in de cabaret-wereld maar tòch.

Nu is het dan ook in de politiek doorgedrongen en beginnen de Nederlandse verkiezingen steeds meer op die van Amerika te lijken. Hoe zwarter we elkaar maken, hoe liever we elkaar vinden, want dàt is en blijft een (bijna) Gouden Regel in Den Haag. Dus weest gewaarschuwd, beste kiezer; wie nú het hardst tegen de ander tekeer gaat, wil nà 22 november maar àl te graag samen het blauwe pluche bevolken.

Stemt wijs, stemt niet...!

(of op de Partij voor de Dieren, dan doe je nog iets zinnigs met je stemrecht)

Armistice Day...

Gisteren was het de 11e van de 11e. Hoewel in het zuiden des lands menig mens niet meer weet dan dat het 't begin van de carnaval is, zijn er in andere delen van de wereld (en zelfs Nederland) mensen die weten dat het gisteren 88 jaar geleden is dat de Eerste Wereldoorlog officieel tot een einde kwam. Okay, de vrede werd niet eerder getekend dan in 1919 maar op 11 november 1918 werd overal het commano 'staakt het vuren' gegeven. Vier jaar van bruut geweld en ellende waren ten einde.

Op 11 november 1919 legde King George V de eerste krans bij het gedenkteken voor de gevallenen; the Cenotaph in Londen. Een herdenkingsteken dat eerst uit hout werd opgetrokken omdat men dacht dat het een eenmalige gelegenheid was maar het Britse volk trok massaal erop uit om bij deze herdenking te zijn en wilde dat dit werd herhaald het jaar erna, dat men in 1920 besloot het houten bouwwerk te vervangen voor een stenen exemplaar. En dit exemplaar staat nog steeds op de weg tussen het Westminster End en Whitehall; een imposant witstenen geval.

Ieder jaar legt de Britse Koninklijke familie, tijdens de ceremonie die al sinds 1919 wordt aangehouden, kransen neer voor iedereen die gesneuveld is sinds de Eerste Wereldoorlog en alle militaire conflicten daarna. Bands spelen bijpassende muziek en na afloop komt het grote defilé op gang; duizenden oorlogsveteranen marcheren langs de Cenotaph en salueren. Velen hebben een krans bij zich, gemaakt van poppies (klaproosjes). De klaproos leeft voor 1 dag en sterft dan. Dit bloemetje staat symbool voor het leven van een soldaat aan het front tussen 1914-1918; de gemiddelde soldaat leefde daar ook niet langer dan een dag. De Belgische velden (het centrum van de oorlog) stonden vol met deze bloemetjes en zodoende heeft men er in 1920 voor gekozen dit als symbool te gebruiken.

Vandaag is het 'Remembrance Sunday', de zondag die het dichtst bij de 11e november is. Door heel de wereld zullen weer om 12:00 uur velen stilstaan bij de gevallenen. Ook uw eigen hoofdredacteur maakt deel uit van een van de vele Britse herdenkingen en het is ieder jaar weer een eer om erbij te mogen zijn. Heel indrukwekkend, temeer als je weet wat de mannen van het eerste uur tussen 1914 en 1918 hebben moeten doorstaan...

link naar de CWGC

links naar de 'Battle of the Somme'

Kettingbotsing...

Sinds uw hoofdredacteur zijn rijbewijs heeft gehaald, is hij gisteren voor het eerst betrokken geweest bij een aanrijding. En dan ook gelijk een kettingbotsing, dus als een tennisballetje van de een naar de ander geduwd. Gelukkig geen persoonlijk letsel maar wel flink wat blikschade. Met de verscheidenheid van merken, kleuren en types is het tegenwoordig vreemd aangifte doen.

- ...nou agent, die kastanjebruine Mamba schiet door op die suikerroze Samba waardoor die marineblauwe Rumba tegen die racinggreen Tango aankomt waardoor die alarmrode Foxtrot tegen die Alpenwitte...

- Ho wacht even meneer, we gaan even de boel op een rijtje zetten. Om te beginnen, van wie is die bakfiets?

Snikkend op de snelweg...

Vanmorgen rond 6 uur vertelde Hans Smit op Radio 2 over de begrafenis gisteren in Utrecht van het babietje, dat vorige week op een vuilnisbelt werd aangetroffen. Voor het feit dat iemand een pasgeboren kindje weg doet als een leeg melkpak bestaan geen woorden. Zo triest dat niemand het kindje heeft kunnen behoeden voor dit lot. En mijn vrienden hadden gelijk; vanaf het moment dat je zèlf pappa bent, gaan dit soort nieuwsberichten je aan het hart.

Het bericht ging dat Ruben van Gogh een mooi gedicht (nog niet gevonden maar wèl gehoord op de radio) had voorgedragen en een bezoekster een lied heeft gezongen voor het kindje en voor ik het wist, voelde ik de WW-ers (Warme Waterlanders) over mijn wangen rollen. Snikkend op de snelweg, verdorienogaantoezeg dit nieuws vrat toch meer aan mij dan ik ooit had kunnen bedenken.

Het inspireerde mij tot de volgende tekst:

Er is een grafje dichtgegaan
Onder de druppels van een donderdagmorgen.
Noch een pappa of een mamma hebben erbij gestaan
Niemand om zelfs op dit laatste moment nog voor je te zorgen

Niemand zal ooit weten hoe jij zou hebben geheten
hoe jouw leven zou zijn
Maar er zijn gisteren mensen gekomen die jou nooit meer vergeten
jij, klein kindje, zo teer en zo klein

Voor jou was het nog veel te vroeg
maar doodgaan is ieders lot
En als 'ie echt bestaat verdien jij het nu extra
om te rusten in de warme, beschermende armen van God...

Precedent is geschapen...

Er is een precedent geschapen; vanaf vandaag geef ik niemand meer een hand. Niemand...!!! Dat past namelijk niet in mijn cultuur en het is hoogst onhygiënisch. Als je eens wist hoeveel bacteriëen er worden overgebracht door het geven van een hand. En je moet ook nog maar eens afwachten of je een gegeven hand terug krijgt.

Nee, in MIJN cultuur is het zó dat ik in plaats van een hand geef, iedereen zoen. Vol op de bek! Hallo, hoe gaat het? En HOP SNOK! Geen gezeur en wie daar iets tegen heeft, sleep ik voor de Commissie Gelijke Behandeling.

Er gaat toch niets boven een stevige tongzoen waarbij je elkaars huig nèt niet raakt. Dus wees voorbereid dat dit een cultureel aspect is van mij.

En omdat ik aan het radicaliseren ben, wordt het vanaf volgend jaar helemaal ànders. Dan word ik nòg harder in mijn aanpak. Dan neuk ik iedereen direct plat...!

T.G.I.F...

Tja, dàt krijg je ervan als je je logo nooit eens een keertje opfrist en maar blijft lepelen uit hetzelfde (retorische) potje...

Het logo van de SP is al nèt zo wormstekig als de rest van hun politieke inzichten...

Speelplicht...

Premier Balkenende roept op tot een speelplicht voor kinderen vanaf 3 jaar.

De redaczione van marcs[b]log wil nòg veel verder gaan, nl; een speelplicht in te stellen vanaf 3 jaar lopende tot en met 97 jaar. Iedereen die zich in dit leeftijdcohort bevindt, moet verplicht worden per dag enkele uren te spelen. En dan met name buiten spelen; lekker de gezonde buitenlucht inademen waardoor het bloed weer gaat stromen, het overgewicht verdwijnt en iedereen door de stromende zuurstof in het lijf weer hernieuwde energie krijgt dat weer uitmondt in hogere effectiviteit op het werk en daarbuiten.

We krijgen minder het gevoel dat we gehaast door het leven gaan hetgeen voor iedereen een relaxter gevoel oplevert dat zich weerspiegelt in een gezelliger omgaan met anderen, waaronder in het verkeer.

Als de redaczione van marcs[b]log op 22 november de verkiezingsmeerderheid behaalt, wordt dit een van de belangrijkste speerpunten van het eerste marcs[b]log-kabinet.

Als uw persoonlijk hoofdredacteur zou ik willen adviseren; stem straks wijs!

Alles weer normaal...

Alles is weer normaal op de weg; je kan 's morgens om 06:30 uur weer gewoon de deur uitgaan, in je voiture stappen en weten dat je na 10 minuten lekker doorsjezen volledig vast komt te zitten in de (zich steeds verder vervroegende) ochtendspits.

Nee, dan vorige week. Het was ècht hersftvakantie; de grootste eikels zaten op de weg...

Nog 22 dagen...

Het tellen der stemmen gaat weer ouderwets lang duren en er zullen gebieden zijn die nog niet uitgeteld zijn als menig werkend stemgerechtigde zich allang richting de nachtelijke stonde heeft begeven. Spannend als je opstaat de volgende ochtend; wordt je wakker in een land dat naar links of naar rechts gaat...?

Faber verheugt zich nú al op de mega-order voor rode potloden. Daar komt nog bij dat het hokje rood gekleurd moet worden maar als ik naar zo'n stemhokje kijk dan bedenk ik mij dat er toch minimaal 1 ambtenaar óók tot de conclusie gekomen moet zijn dat je aan 1 zo'n potloodje nooit of te nimmer genoeg hebt...?

En voor wie dacht dat zo'n rood potlood een leuk aandenken aan lang vervlogen 'spannende tijden' is, komt bedrogen uit; het potlood is dan weliswaar wel rood maar het zit wèl aan een touwtje.

Menig potlodenwinkel zal uitverkocht zijn. De Sint grijpt vàst ook mis (want die is dan alweer 4 dagen in ons land). En wie gaat al die punten slijpen...? Werkloze puntenslijpers...? Of moet ik mijn eigen puntenslijper meenemen als ik uit stemmen ga...? En op wie kan ik die kosten verhalen...? Ja...? Niet over nagedacht hè...? Nee, precies! Dacht ik dus al...! Want als het een rechtse regering wordt ze zullen zeggen dat zij niet voor 'rood' gaan betalen en als het een links kabinet wordt zij vinden dat ik dat maar voor 'rood' over moet hebben.