marcs[b]log is "...4 C00| p?0pl3 0n|y..." en bestaat uit een verzameling (diep pathologische) hersenspinsels bijelkaar gegraaid en overgenaaid door de marcs[b]log-redaczione...
job cohen (PRACHTDAG...!!!): Juich niet te vroeg…
VIND MADELEINE
ANDERE LINKS:
Grotto di Wally
Bramn
Harryzzz
Kluunlog
Web Twee Punt Net
Garfan
Jeugdsentimenten
LNNK
Merel Roze
Geen Held
i-Marco
Kristel
RedStar
robtheblob
Roel's weblog
Sjoerd
Susan Smit
Thomas Schlijper
Twee-Vijf-Twee-Vijf
Volle Zalen
Het redactielokaal van marcs[b]log is gesloten tot en met zondag.
Maandag kunt u weer nieuwe blog verwachten.
Dat gisteren de zomertijd is ingegaan, was enkele leden van de redactie even ontgaan. Dat daardoor ook de bezoektijden van de inrichting waar onze hoofdredacteur voorlopig verblijft daarmee anders kwamen te liggen, bleek een feit. 
Eenmaal aangekomen bij de inrichting kregen wij te horen dat het wekelijkse bezoekuurtje nèt was afgelopen (en wij dachten nog wel netjes op tijd te zijn maar helaas...). Vanachter de glazen wand zagen wij hem staan met zijn neus tegen het glas gedrukt en grote vragende ogen opzettend. Een vreselijke aanblik waarmee, volgens redactielid en medicus Polle van Pelleveurde, de hoop op een spoedige genezing nog ver weg ligt.
Wij mochten niet meer op bezoek maar hebben voor de glazen wand nog even gezwaaid en kennelijk werd hij daardoor geroerd want de tranen rolden over zijn wangen. Wij denken van blijdschap. Vervolgens heeft hij waarschijnlijk staan zingen of iets naar ons geroepen maar dat konden wij niet horen door het dikke glas. Wel vreemd was dat er vrijwel direct twee broeders aan kwamen die hem weer in zo'n witte trui begonnen te heisen en hem, spartelend en wel, naar zijn cel terug sleepten. Misschien zong hij tòch niet meer zo zuiver als voorheen.
Affijn, we zijn met z'n allen maar op een terrasje gaan zitten. Wat zou het toch zonde zijn geweest als we dat lekkere voorjaarsweer voorbij hadden laten gaan...
Zaterdagnacht is het weer zover... Dag kostbaar uurtje nachtrust...
(De redactie kan nù al bijna niet wachten totdat het weer oktober is...)
Afgelopen zaterdagavond werd ik gebeld door mijn oude universtiteits-genoot Polle van der Pelleveurde met de vraag of ik een bijdrage kan leveren in het proces der genezing van de hoofdredacteur van marcs[b]log. Nu heb ik deze digitale - geheel van God los - varkensstal al eerder mogen aanschouwen en ik moet zeggen dat er nog heel wat zendelingen-werk te doen is in die 'Kuil van Sodom en Gomorra'. Wie ik ben? Ah, even vergeten; mijn naam is Jacques op de Del, dominee van beroep (ook voor nieuwe, gebruikte auto-onderdelen op bestelling, zoals navigatiesystemen, carkits en eh... ahum...).
Polle vroeg mij of ik, met name, bij de electroconvulsie-therapiëen aanwezig kon zijn. Wat we gaan doen, is de hoofdredacteur de hoogst mogelijke dosering geven terwijl ik - via een hoofdtelefoon op zijn beide oren op standje 9 - het boek 'Genesis' zal reciteren. Net zo lang totdat hij het door zijn eigen pijngrens heen gaat en het zèlf begint op te dreunen. Pas als het geloofwaardig genoeg overkomt, zullen we de behandeling stoppen - voor die dag maar de volgende dag herhalen wij dit proces.
Het zal hem leren zijn leven los van God te willen lijden (èn zonder een, door mij geleverd, navigatiesysteem in de auto te zitten...).
Ook tijdens de afwezigheid van onze hoofdredacteur houden wij het vaandel hoog, het fort bewaakt en de toko draaiende en dus is het ook deze vrijdag weer tijd voor T.G.I.F.
(hoe verklaar je kinderen anders wat er gebeurt...?)
Als medicus èn lid van de marcs[b]log-redactie heb ik van nature de drang om diagnoses te kennen die mijn confrères stellen. Derhalve heb ik mijn zeer geachte confrère gebeld die de scepter zwaait in de inrichting waar onze hoofdredacteur op dit moment vertoeft.
Op zich gaat het nog niet zó best met hem want de pap die hij te eten kreeg, vomeert hij met kracht in het rond. Derhalve wordt hij nu langdurig onder volledige sedatie gehouden opdat hij wat rust krijgt.
Hij lijdt namelijk aan de zeer veel voorkomende stoornis 'hysteria generali projecti' hetgeen zoveel wil zeggen als een algemene hysterie-aanval waarbij de ware bedreiging wordt omgezet naar iets dat volledig fictief is - er is dus sprake van 'projectie'. Vandaar dat hij overal 'kleine mensjes' begon te zien en is dus bang dat de wereld overgenomen zal worden maar in werkelijkheid geeft het weer dat er een reëlere bedreiging is die hij ziet. Niet iedereen is hier gevoelig voor. Uit zeer betrouwbaar onderzoek blijkt dat mensen met grote sympathiëen voor kalende mannen of wat kleinere vrouwen met donker krulhaar èn mensen die ongevoelig zijn voor demagogie hier geen last van hebben. In hùn hersenen is tijdens de ontwikkeling in de baarmoeder een bepaalde verbinding niet tot stand gekomen en derhalve zien deze mensen de wereld dus anders dan dat anderen haar zien. Saillant detail is dat 99,7% van deze groep linkse sympathiëen koestert. Proeven met laboratoriumratten hebben dit aangetoond; van de ratjes zònder deze verbinding gingen er beduidend meer een nootje halen die lagen bij de foto van een bekende persoon. De controle-groep (50% mèt deze verbinding en 50% zònder) wees uit dat dit inderdaad te maken heeft met die verbinding in de hersenen - de helft van de groep vertoonde dit gedrag.
Enfin, het gaat er dus om dat het cranium van onze hoofdredacteur op de scans wel degelijk deze verbinding vertoont. Binnenkort start men met een ECT-behandeling om te zien of dit verbetering brengt. Dit zal met een zo hoog mogelijk voltage uitgevoerd worden zodat deze verbinding wellicht zelfs wegbrandt tijdens de behandeling. Hierna zal hij nog enige dagen last hebben van hoofdpijn, misselijkheid en spierpijn. Ook geheugenproblemen kunnen optreden maar dat is alleen maar in zijn eigen voordeel. Het gaat er uiteindelijk om dat hij de wereld leert zien zoals zo vele, gelukkigen, haar zien.
Ik hou u op de hoogte van het herstelproces.
Wat een week was het; Marc sloeg volledig door. Eerst indringend gedoe omtrent 'kleine mensjes' daarna nog eens iets dat hij jarig was ofzo (marcs[b]log was wèl jarig donderdag jl.) en toen ging hij zich óók nog eens te buiten aan een paar dames die alleen maar 'Happy Birthday' kwamen zingen (we hebben heel wat moeten soebatten voordat die twee potige begeleiders Marc's keel wilden loslaten). Daarna begon hij een zelf-uitgeprinte taart op te eten en plaatste niet nader te benoemen schunnige teksten op de [b]log. Het relaas over zijn afvoering heeft u gisteren uitgebreid kunnen lezen. Vanmorgen hebben de artsen gebeld dat ze hem alweer goed genoeg vonden om pap te eten maar toen hij daarmee een 'lama' ging nadoen, hebben ze hem weer in die witte trui gestopt met een flinke weekeind-dosering Seresta.
Omdat Neef Harrie en ik vermoedden dat hij al langer rare dingen aan het uithalen was, hebben we ook zijn e-mail nagekeken en ja hoor; hij onderhield contacten met vreemde figuren. Zo troffen wij deze foto met bericht in zijn electronische brievenbus aan van een kalende man die trots een foto vasthoudt.
Daarna een afdruk van de betreffende foto met diezelfde rare, kalende man erop. De tekst:"Jan loves Marc", geeft genoeg te denken over een op handen zijnde liefdesrelatie. Wij weten nog niet hoe we dit nieuws aan zijn vriendin moeten brengen maar het feit dat zijn vriend Jan gekleed is in een Al-Qaida-overall geeft ons te denken dat ook Marc deze fetish heeft. Ofschoon daar nog geen foto-bewijzen voor zijn.
Het zal een zwaar weekeinde worden voor zijn gezin...
Tja, kent u mij nog... Ik ben Teus; het redactielid met een neus voor nieuwe technologische snufjes (vandaar ook de bijnaam 'De Thuistechneus'). Ik neem vanmiddag het roer van de redactie even over want de hoofdredacteur is vanmorgen tijdelijk afgevoerd.
Nadat hij al dagenlang overal kleine mensjes ziet rondlopen, leek het mij en de andere redactieleden verstandiger om 'professionele hulp' in te roepen en vanmorgen is hij dan ook opgehaald door mannen in witte jassen en kreeg hij zo'n witte trui aan met de mouwen en opening op de rug. Stond 'm verbazingwekkend goed, eigenlijk! 
En terwijl zij hem de ambulance insleepten (dat gáf wat problemen doordat hij probeerde met z'n lange slungelbenen zich aan een fiets, een voorbijkomende dame mèt poedel probeerde vast te haken en vervolgens zijn linker 'maat-kano' in de afvoerput in de stoep haakte) gilde hij nog iets als:"...ik weet het zeker, ik weet het zeker!...". Ze hebben hem tot 3x toe een cocktail van Seresta en Normison moeten toedienen eer dat zijn nagels de deuren van de ambulance loslieten. Het is niks maar de hele buurt was uitgelopen om het schouwspel te zien; mensen roddelen zo snel.
Affijn, totdat hij met proefverlof mag, zullen Neef Harrie en ik hier het roer in handen houden en ervoor zorgen dat het lezen van marcs[b]log u geen moment verveelt.
We hebben vanmiddag Marc even opgezocht in de inrichting waar hij nu verblijft maar hij wilde ons niet zien. Hij bleef in een hoek van zijn cel staan, mompelend:"ik weet het zeker". Best triest eigenlijk, voor zijn gezin dan.
We kunnen inderdaad terecht concluderen:"Thank God it's friday...". (pfffff, wat een week met die gek!)
De Franse leverancier van kanaal TV (Canal TV) zou in het vervolg de opdruk van z'n busjes bèst anders willen...
Even afgezien van de invasie van de 'kleine mensjes' willen we vandaag natúúúúúúúúúrlijk ook even (hèèl even dan) stilstaan bij het feit dat vandaag marcs[b]log 3 jaar bestaat. Dank, dank, dank, voor de vele felicitaties die ons, als redactie, ten eer vielen (vreemd, ik heb nog geen bezorgdienst van de bloemist gezien en ook de postbode had niet meer dan een aanmaning bij zich). Affijn, vandaag is het dan zover; marcs[b]log bestaat alweer 4 jaar. Wat hierover te zeggen viel, hebben we gisteren al gedaan.
Goed, het wachten is nu op de hausse aan foto's van de trouwe marcs[b]log-lezers die zichzelf een schouderklopje geven.
Ik wil het nog even met u hebben over.... de kleine mensjes....! ('ta ta taaaa' - dramatische achtergrondmuziek). Er gaat namelijk iets mis...! Er gaat iets gruwelijk mis bij de kleine mensjes...!
Alleen is de geheime dienst van de kleine mensjes heel erg dichtbij. Heeft u het vanmorgen gezien...? Nee...? Er is toch iets gruwelijks bij uw voorwiel gebeurd. En u ziet niets...! Geen wonder dat u wordt onderworpen; u verdient niet anders dan dat!
Wat staat ONS dan nog te wachten...???
Nog één nachtje slapen (nou ja, van 'slapen' komt niet veel meer sinds de invasie van kleine mensjes een feit is, maar tòch...) en dan... is marcs[b]log jarig...
Jawel, alweer 4 jaar lang sleept de marcs[b]log-redaczione u dag-in-dag-uit door de krochten van het bestaan heen opdat u weer met een opgelucht hart aan de volgende dag durft te beginnen.
Dat dit niet geheel zonder slag of stoot gaat, moge blijken uit de tijden waarop de meeste artikelen aan de wereld worden toevertrouwd (vaak midden in de nacht ontspruit er iets uit steeds krapper zittende cranium van uw hoofdredacteur). Maar we doen het graag voor u, als trouwe marc[b]log-lezer...!
Geef uzelf dus even een schouderklopje voor het dagelijks bijhouden wat er nú weer gepubliceerd is (u heeft een RSS-reader...? Niet zeggen...! Anders verdient u dat schouderklopje niet natuurlijk...) en wat de redaczione nu zo leuk lijkt, is dat u van dat specifieke moment een gedenkwaardige prent maakt (waarop u natuurlijk een originele postzegel trekt). Deze komen dan de komende dagen op marcs[b]log te staan.
Test uw 2.3megapixel cameraatje dus eens uit en stuur uw postzegel naar de redaczione. Alvast bedankt voor uw deelname (andere blijken van felicitaties zijn natuurlijk morgen óók van harte welkom - hierbij met name te denken aan kaarten, bloemen, gezongen telegrammen e.d.).
Wie weet zijn de eersten morgen al hier te zien...
IIIEEEEEKKKK!!!!! Gisteravond hoorde ik gestommel en geruis uit de hoek van de kamer komen. Ik wist dirèct dat het hier NIET om muizen ging maar om.... kleine mensjes...!!! (ta ta taaaaaaa - dramatische muziek op de achtergrond).
Op ellebogen en kniëen tijgerde ik richting de plantenbak, waar ik de onraad vermoedde en wat bleek: KLEINE MENSJES waren inmiddels tot in mijn huiskamer gekomen...!!!
Ik heb nog lang door het huis getijgerd maar ik ben ze niet meer tegen gekomen. Ik durf erom te wedden dat we op een goede dag wakker worden en ons hele huis alvast is overgenomen door de kleine mensjes...!
ÀLS we nog wakker worden... U denkt misschien dat dit onzin is maar ik weet het zeker...! IK WEET HET ZEKER...!!!
Het is waar; we worden stukje bij beetje overgenomen. Door wie...? Nou, wie zou je denken...? Welk volk in de wereld heeft als énige doel de totale overheersing van de aarde en iedereen onderwerpen aan hun mores...? Nou...? Wat zegt u, één of andere geloofsgemeenschap...? Ach, wel nee. Het is nòg vèèèèèl erger dan dat...!
Het zijn:...de kleine mensjes...!!! ('ta ta taaaaaa' - dramatische muziek op de achtergrond)
Overal in het straatbeeld duiken ze op, zogenaamd bezig met hun eigen, kleine dingetjes maar onderwijl proberen ze onze hele maatschappij te ondermijnen!
Hoezo, u heeft ze nog niet gezien...? Nee, dàt kan kloppen...!!! U heeft ze niet gezien omdat u er niet op let. Het interesseert u allemaal niks, blijkbaar...!!! Welnu, ik zal u even haarfijn met de neus op de feiten gaan drukken.
Lees even mee naar beneden:
lees dit artikel hier verder...
Goedemorgen allemaal. Lekker geslapen...? Goed ontbeten...? Heel wat mensen beginnen de drukke week met een geroosterd boterhammetje. Heb je dat ding wel eens goed bekeken...? Weet je wat je allemaal al niet met een geroosterd boterhammetje kan doen...?
Bijvoorbeeld voor het goede doel je naam op een stukkie toast zetten. Op internet kan dat al op website: "Yournameontoast". Hoe meer je doneert (voor een goed doel), hoe hoger op de pagina jouw boterhammetje komt te staan. Doneer je weinig, blijft je bammetje onderaan hangen (en beschimmelt vroeg of laat tòch).
En het schijnt te werken, want niet alleen commercie-geile particulieren ook bedrijven jagen de prijzen hoog de bomen in door veel te doneren. Geen wonder, de stukjes brood zijn dan ook aanklikbaar met een doorlinklus naar de eigenaar van dat specifieke sneetje brood.
En er zijn nòg meer mensen in de ban van het brood (Hey Tolkien! Eat your heart out for THIS title, man!). Sommige mensen schrijven heel wat toe aan een geroosterd stukje brood, zo kun je met een beetje handigheid en een plakje kaas e-Bay behoorlijk op stang jagen.
Da's weer heel andere koek dan een Maria-kaakje en over wat je allemaal van ontbijtkoek kunt maken, hebben we het wel een andere keer.
Naar het bleek (uit de vele verontruste mailtjes van trouwe lezers), waren we een tijdje niet te ontvangen. Lezers kregen het 'groene-scherm-des-doods' te zien en daarmee was het uit.
Nu is de oude server, waarop marcs[b]log draaide, sinds gisteren definitief uitgezet. In de weken daaraan voorafgaand, zijn er allerlei verhuis-handelingen uitgevoerd om marcs[b]log op de nieuwe server te zetten. Op zich geen moeilijke actie voor de systeembeheerder ware het niet dat achter de schermen er het een en ander nog niet helemaal goed stond (DNS heet dat).
Inmiddels is alles goed gezet en zijn we weer zonder problemen te ontvangen in iedere huiskamer, op ieder kantoor en in ieder internet-café... Al met al; eind goed, al goed.
En terwijl ik dit allemaal roep, moet ik mij eigenlijk ook schamen. Ik ben zèlf een 3e-generatie allochtoon...!!! En hoeveel paspoorten heb ìk eigenlijk niet...? 
Eens kijken wat ik zoal in de la heb liggen:
Natuurlijk mijn 
NL-paspoort maar ik heb ook een Frysk paspoart (vir spesjoale gelei'nheid'n). Ooit gekregen uit handen van de Commissaris Der Koninging himself voor als ik een vrijgeleide door Fryslân wil omdat de rest van 0031 té linx is geworden.
