Voor u geblogd op: Vrijdag 31 Augustus 2007 om: 10.28uur
en opgeborgen in dossier: marcsblog
Wie weet het zich nog herinneren...? Na enig zoeken op de middengolf - tussen alle ruis, kraken en blubs door - had je er weer een te pakken; een 'piraat'. Een illegaal radiostation dat muziek uitzondt die Hilversum niet durfde uit te zenden. Natuurlijk is Veronica de allerbekendste maar Radio Caroline was wellicht in die tijd nog veel bekender. Het was dat schip dat je aan de horizon van het Scheveningse strand kon zien liggen. Met mijn grootvader zijn we gaan kijken; door zijn verrekijker kon je het schip zien liggen alsof het voor je neus op de kade lag. En vanzelfsprekend zijn we met mijn grootvader gaan kijken toen het schip aan wal gelopen was (eveneens bij Scheveningen). Dit waren de 'beruchte zeezenders' (vaak klonken ze ook alsof ze van 30 vamen diep kwamen) en later kwamen ook de piraten aan land. Uw eigen hoofdredacteur heeft zelfs korte tijd nog een klein zendertje gehad waardoor toch minimaal 3 straten het Hilversumse signaal kwijtraakten (niet te vergelijken met de 'bakkies' ofwel 27mc die tussen 1980-1983 officieel toegestaan werden).
Halverwege de jaren '80 (van de 20e eeuw) kwamen ze op tv; de piraten (in het begin ook wel de 'porno-piraten' genoemd om voor de hand liggende redenen). Als in Hilversum de laatste schoonmaker het licht had uitgedaan, sprong het testbeeld op 'sneeuw' en dan hoefde je vaak maar 5 tot 10 minuten te wachten totdat een piraat het signaal overnam (met vaak overgemoduleerde klank en kleur). Van Kooten en De Bie namen dit op de hak met hun typetje Cor van der Laak met zijn 'nieuwe AVRO'.
Vanaf vanmiddag is de eerste LEGALE piratenzender te horen in de ether. Het gaat hier om de Twentse zender 'Delta' die vanmiddag om 5 uur precies haar eerste geluiden laat horen (om te beginnen met het allerlaatste uur 'Veronica' - ja, met die klok...). Alleen als iets legaal is, kun je je afvragen of we dan nog wel kunnen praten over een 'piratenzender' want het is nu legaal; het màg dus van de minister. En dààr gaat volgens ons de hele geschiedenis-leer scheef. Kinderen leren straks dat een piratenzender een gewone radiozender is die minder bekend NL-talig uitzendt, net als dat kinderen niet anders schijnen weten dan dat melk uit pakken komt, de Tweede Wereldoorlog ergens tussen 1600-1700 tussen 'de Duitsers en nog iemand' werd uitgevochten en dat wij in 1945 door de Marokkanen van de Yanks zijn bevrijd.
Van die dingen, ja...? Van die dingen...!!!
Voor u geblogd op: Vrijdag 31 Augustus 2007 om: 10.12uur
en opgeborgen in dossier: herdenken
Zoals iedereen die zich in de draaikolk der publicitaire media bevindt, besteedt ook de marcs[b]log-redaczione (zij het kort) aandacht aan het feit dat het vandaag precies 10 jaar geleden is dat de populaire Engelse prinses bij een verkeersongeluk om het leven kwam.
Nèt als bij de moord op John F. Kennedy, weet iedereen nog waar hij/zij was toen het nieuws bekend werd (het was zondagochtend 11:00 uur - voor diegenen die niet meer weten wat ze gisteren hebben gegeten...). En het rare ervan is ook dat heel veel beelden 10 jaar na dato nòg vers op het netvlies staan als ware het de dag van gisteren.
We besluiten hier het stukje over Diana Spencer, de vrouw die van lage adel de beoogde Britse vorstin werd en uiteindelijk stierf naar haar nieuwe liefde. Tot op de dag van vandaag is Muhammed Al-Fayed, de vader van Dodi die bij het ongeluk om kwam, nog steeds bezig met het zoeken naar de ware toedracht want, zo zal hij iedere journalist die het maar wil horen toevertrouwen, hij denkt dat de Britse Koninklijke Familie erachter zat.
Het is maar nèt wat je wilt geloven.
Voor u geblogd op: Woensdag 29 Augustus 2007 om: 16.52uur
en opgeborgen in dossier: marcsblog
De regering trekt de komende 4 jaar maarliefst 28 miljoen uit de staatsruif (lees: onze poeplap en de uwe) om radicalisering tegen te gaan. Het accent ligt daarbij op rechtsradicaliserende jongeren en religieusradicaliserende jeugd. Links radicaliserend laat de regering vooralsnog even buiten beschouwing (milieu-activisten zijn totaal niet gevaarlijk voor de maatschappij).
28 miljoen euro... Daar kan je een hele hoop leuke zeiltochtjes naar exotische vlindertuinen van organiseren...
Voor u geblogd op: Vrijdag 24 Augustus 2007 om: 06.06uur
en opgeborgen in dossier: ThankGodItsFriday
Goedesmorgens, file-piepeltjes! Het is weer tijd voor 'TGIF'...!!! En deze boodschap is speciaal voor de mannelijke helft van 0031; hoopt u er óók zo vurig op dat de nieuwe reclame-campagne van Skittles groen licht gaat krijgen...???
De marcs[b]log-redaczione anders wel...!!! Yowzer, yowzer, yowzer...
(Zo! En nu weer verder werken terwijl u het eerstkomende kwartier nog even vastzit onder uw bureau...)
Voor u geblogd op: Donderdag 23 Augustus 2007 om: 17.54uur
en opgeborgen in dossier: marcsblog
Als ik mijn donkerbruine-volkoren-en-granen-broodje met veel sla, tomaat, komkommer, kappertjes en schijfjes olijf snel opeet, is het dan tòch fast food...?
Voor u geblogd op: Woensdag 22 Augustus 2007 om: 10.00uur
en opgeborgen in dossier: duizend
Er was eens een tijd die wij nu 'Het Gulden Tijdperk' noemen. Niet omdat alles van goud was of alles beter was. Ook niet iets uit lang vervlogen tijden, nee zelfs nog zèèr recent (ofschoon er inmiddels een generatie geboren is die NIET meer zal weten wat dit is). Het tijdperk waarin wij gewoon nog met de oude valuta betaalden; de gulden. Ooit 's werelds oudste, nog in omloop zijnde munt-eenheid èn Europa's tweede munt-eenheid (nà de Duitse mark).
De gulden (zèlf heeft uw hoofdredacteur deze nog nèt meegemaakt in zilver èn een slag groter dan de latere gulden die van nikkel gemaakt was) was een vertouwde munt in je zak. Als je een goed rapport had gekregen of je zwemdiploma had gehaald, kreeg je van je opa of oma een gulden (moet je nú komen; neefjes en nichtjes kijken erg zuinig als je met een euro komt aanzetten). Met verjaardagen was dit ook een makkelijk cadeau; een gulden of 5 was een zeer groot cadeau in de jaren '70 van de vorige eeuw.
De bankbiljetten die er waren, zagen er vaak prachtig uit. Nederland blonk uit in het hebben van 'monopoly money' zoals de Amerikaan het snerend afdeed. Wij eerden onze schrijvers, schilders en componisten op ons geld (Joost van den Vondel op het 5-je, Jan Pieterszoon Sweelinck op het briefje van 25 oftewel 'geeltje' - Michiel Adriaanszoon De Ruyter op de honderd gulden - later vervangen door de nietszeggende 'snip').
Een briefje dat weinigen in die tijd in handen kregen, was het briefje van duizend (1000) gulden. Een donkergroen biljet met daarop....??? Ja, ja, ja...??? Wie...? (wie dit niet raden kan, moet toegeven uit wat voor een armoedzaaiers-gezin hij/zij van oorsprong stamt 
). Baruch deSpinoza stond op het biljet; de énige niet-Nederlander die ooit op een biljet geëerd is (bij ons weten).
Wim de Bie zong er ooit een fraaie tekst over waarmee de marcs[b]log-redaczione het rete-roerend eens is;
"zingt men in liedjes over geld
dan wordt maar al te vaak vermeld
dat geld en geluk niet samen gaan
't wordt tijd dat een liedje 's verteld
dat je met een flinke portie geld
dromen droomt die je versteld doen staan
duizend gulden
duizend gulden
wat een weelde en gemak
'k heb duizend gulden in mijn zak
gebonden boeken, oude wijn
een reis naar Rusland in de Pullman-trein
knippende obers, een duur diner
bloedmooie vrouwen gaan zo met je mee
duizend gulden
duizend gulden
wat een luxe en gemak
'k heb duizend gulden in mijn zak
klassieke platen, een aquarel
een diplomatentas van krokodillenvel
retourtje New York, een weekje Parijs
ik zoek wel wat uit, 'k let niet op de prijs
wilde sigaren, een gouden pen
ik laat het maar rollen
als ik mezelf maar verwen
duizend gulden
duizend gulden
aan schuldgevoelens heb ik lak
'k heb duizend gulden in mijn zak
'k heb duizend gulden in mijn zak
zak"
Voor u geblogd op: Dinsdag 21 Augustus 2007 om: 09.39uur
en opgeborgen in dossier: marc maakt zich boos
In een metallic-lichtblauwe Lexus MÓET je je een beetje 'sportief' door het verkeer bewegen. Dat ben je vanzelfsprekend verplicht aan je auto en de status ervan. Dus hoef je het helemaal niet nauw te nemen met verdrijvingsvlakken vlàk voor de afritten, maakt het geen ene moer uit of er nu een vrachtwagen of personenauto schuin rechts achter je zit en neem je de afslag vanuit de meest linkerbaan op topsnelheid zodat je vlàk voor je mede-weggebruikers over 4 banen naar rechts kan zwieren.
Ja, sportief weggedrag noemen we dat... Oh ja, en dan is het tòch wel erg zonde dat van zo'n nieuwe bolide de knipperlampjes aan weerszijde van de achterkant nú al defect zijn.
Dàt heb je met die goedkope oosterse troep...
Voor u geblogd op: Dinsdag 21 Augustus 2007 om: 06.50uur
en opgeborgen in dossier: marcsblog
Een mooie website; dààr wordt de marcs[b]log-redaczione nou 'redelijk okay-happy' van. Van die sites waarop relatief weinig staat maar wàt er dan ook op staat, is van een ongekende schoonheid. Nee, het is zeker niet de bedoeling dat de marcs[b]log-redaczione nu ineens website-beschrijvingen gaat doen maar als er een site voorbij komt die extreem mooi is, maken we u als marcs[b]log-lezer graag attent op.
Ga voor de aardigheid eens goed om je heen kijken in Nederland en zie hoe mooi ons landje óók kan zijn...
Een mooie website; dààr houden wij van...!
Voor u geblogd op: Maandag 20 Augustus 2007 om: 11.38uur
en opgeborgen in dossier: marc maakt zich boos
Ach meneer-de-bestuurder van die mooie zwarte Volvo V70; u heeft zo'n mooie nieuwe auto maar wat jammer dat uw knipperlichtjes nú al stuk zijn...! En dat zowel de binnen- als buitenspiegels van uw bolide zijn gevallen want daardoor wordt het tòch moeilijk om tot 2x toe netjes in te halen en even goed te checken of er niet inmiddels iemand ter hoogte van uw linkerachterwiel rijdt. 
Overigens, met uw grote lichten is gelukkig niets mis. Dàt heeft u wel bewezen toen u inmiddels achter mij reed en het nodig vond mijn achterbumper te verwarmen (lekker voor als je een kou in je hoofd hebt zitten, die hete lampen in je nek).
Voor u geblogd op: Maandag 20 Augustus 2007 om: 06.59uur
en opgeborgen in dossier: marcsblog
Op de dag nàdat de actie was afgelopen kwam hij tot de nare conclusie dat hij nog maar één zegeltje verwijderd was van zijn 5 euro korting op de volgende boodschappen...
Voor u geblogd op: Zondag 19 Augustus 2007 om: 13.18uur
en opgeborgen in dossier: herdenken
In navolging van de vele, vele condoleances en odes aan de 'gentleman' van TV-land, plaatsten wij óók maar even een stukje.
Hilversum is wèèr een talent armer...
Voor u geblogd op: Maandag 13 Augustus 2007 om: 16.32uur
en opgeborgen in dossier: marcsblog
Volgens de marcs[b]log redaczione kan 'De Bijbel' herschreven worden. Er gebeuren nu dusdanig interessante zaken in de wereld dat dat boek toch eigenlijk allang achterhaald is. Of beledigen we nu mensen...?
Waar het ons om gaat is dat we, in deze tijd van milieu-problematieken met een stukken dunner boek uit de voeten kunnen. Wat we bedoelen is dit; volgens ons kunnen we meerdere figuren samen laten smelten. Scheelt een hoop hoofdstukken; èn een hele hoop papier. Ook kunnen we bepaalde figuren vervangen door hedendaagse personen die tot de verbeelding van velen spreken. Of beledigen we nu mensen...?
Zo zou Wouter Bos (u weet wel; die meneer die partijgenoten nèt zo hard laat vallen als zijn verkiezingsbeloften en principes - of beledigen we nu mensen...?) de moderne Pontius Pilatus, Judas en Barabas in één kunnen zijn.
Tijdens een zoveelste partij-bijeenkomst uitte hij scherpe kritiek op de schrijvers Maarten 't Hart en Jan Wolkers. "De toon waarop deze auteurs het conservatief-gereformeerde volksdeel aanvallen, is onnodig hard en kwetsend," aldus Bos.
Je moet er toch niet aan denken dat vandaag of morgen een gegriefde calvinist het recht in eigen hand neemt en een van deze schrijvers (of beiden) dood wenst...? Dàn zitten we namelijk ècht met de gebakken peren.
"Ik juich gezonde kritiek op het calvinisme toe, maar deze auteurs overschrijden een grens. Vrijheid van meningsuiting wil niet zeggen dat je maar ongehinderd mag opschrijven wat je denkt" voegde de staatsman eraan toe.
Hij waste zijn handen in onschuld, kreeg 30 zilverlingen en werd vrijgepleit door het volk... (of beledigen we nu mensen...?)
Voor u geblogd op: Maandag 13 Augustus 2007 om: 05.07uur
en opgeborgen in dossier: duizend
In 1910 ging het slecht in het toenmalige Duitsland. 
Een brood kostte enkele honderden Reichs Marken. Een reden voor de toenmalige regering (onder leiding van de behoorlijk aan borderline lijdende keizer Wilhelm II) om veel 'Reichsbank Note' te laten drukken. De papierkwaliteit was navenant aan de kwaliteit van het leven van toen; armzalig. De hoeveelheid bankbiljetten is dusdanig groot geweest dat die dingen nog steeds op de meest gekke plekke opduiken.
Veel waard zijn ze niet maar ik heb er wèl te verstaan één (1) en tòch duizend (1000). 
Dat komt omdat in die tijd de Duitse valuta zó ontzettend laag was komen te staan (Duitsland was nog geen 40 jaar hiervoor samengesmolten uit 39 verschillende koninkrijkjes en hertogdommen) dat men zich genoodzaakt zag een flinke inflatie te laten plaatsvinden waardoor de bevolking ineens miljonair werd en toch ook weer niet. Banken betaalden uit in honderden Reichs Marken tegelijk terwijl men daar tenauwernood een brood voor kon kopen. Op zich een boeiende tijd (weinig over te vinden) maar bittere armoede voor wie toen leefde.
Dit biljet is in een dusdanig nette staat dat het niet door de redaczione aan een ieder getoond kan worden (slechts enkelen zal deze zeldzame eer te beurt vallen)...
Voor u geblogd op: Zaterdag 11 Augustus 2007 om: 08.00uur
en opgeborgen in dossier: marcsblog
Het is vandaag precies 100 dagen geleden dat de 4-jaige Madeleine McCann verdween uit het Protugese appartement. Terwijl ze lag te slapen, is ze uit het huisje gehaald door (nog steeds) onbekenden terwijl haar jongere zusje en broertje in dezelfde kamer lagen te slapen. De ouders zaten enkele meters verderop in een restaurantje en vertrouwde het toe dat zij even een avondje de kinderen alleen konden laten.
Sindsdien is er geen enkel spoor meer van de kleine Madeleine gevonden; geen teken van leven, niets. Al honderd dagen leven haar ouders in onzekerheid, al honderd dagen niet weten waar je kind is en òf je kind nog leeft. En zo ja, onder welke omstandigheden. En zo nee, op welke manier is ze van het leven beroofd... Allemaal vragen die de familie McCann iedere dag bezighoudt, nèt zolang totdat Madeleine gevonden is. Het is onvoorstelbaar dat er nog steeds mensen op deze aardkloot rondlopen die een ander deze onbeschrijvelijke onzekerheid en navenant verdriet aandoen.
Reden voor de redaczione van marcs[b]log om een speciale link te plaatsen naar de website die moet bijdragen aan het vinden van Madeleine.
Update: op YouTube is ook een video te vinden waarin haar opsporing wordt gevraagd. Laten we hopen dat dit allemaal leidt tot het levend terugbrengen van dit kind (en hopelijk ook vele andere kinderen die jaarlijks spoorloos verdwijnen).
Voor u geblogd op: Vrijdag 10 Augustus 2007 om: 14.03uur
en opgeborgen in dossier: ThankGodItsFriday
Dit is een oproep aan alle speelgoedwinkeliers in Nederland. Op het strand van Zandvoort staat een levensgrote Lego-pop. Is hij aangespoeld...? Zowel Lego-land Denemarken als Engeland geven aan geen pop te missen. Is hij ontvreemd...? Tot nog toe geeft geen enkel speelgoedwinkelier desgevraagd thuis.
Blijft Zandvoort nu met deze vondeling zitten...? Gaat de gemeente 'm verwijderen en eindigt hij op de Zandvoortse vuilnisbelt...? Hoe diep moet Nederland zakken voordat we dit soort dreigende excessen het hoofd weten te bieden...?
Kortom; redt de Lego-man van een trieste, roemloze ondergang!!!
Voor u geblogd op: Vrijdag 10 Augustus 2007 om: 12.55uur
en opgeborgen in dossier: marcsblog
Een van mijn jeugdhelden (en hoogstwaarschijnlijk van velen) is vandaag alweer 66 jaar geworden. De leukste opa van heel Nederland (op de vader van uw hoofdredacteur na natuurlijk...).
Kees van Kooten werd vandaag geboren in het oorlogsjaar 1941 in Den Haag onder de naam Cornelis Reinier. Hij is het eerste kind in het gezin Van Kooten. Hij zal later onder het Nederlands publiek bekend zal worden als Kees. In 1945 krijgt Kees een zusje: Anke.
In 1959 leert hij Barbara Kits kennen, met wie hij in 1966 gaat samenwonen op de Prinsegracht in Den Haag en met wie hij twee jaar later (op 18 oktober 1968) zal trouwen. Na hun huwelijk gaan ze in Zuidoostbeemster wonen, aan de Nekkerweg. Op 17 december 1971 wordt hun zoon Kasper en op 26 januari 1974 hun dochter Kim geboren. Zijn kinderen zijn ook bekende Nederlanders geworden. Zijn boek 'Annie' is gewijd aan zijn moeder en zijn boek 'Episodes' is gewijd aan zijn kleinzoon Roman (zoon van Kim). Zijn vrouw Barbara speelt soms een gastrol in de tv-programma's.
In 1978 verhuist het gezin naar Hilversum, omdat Kees dichter bij zijn werk wil wonen. In 1996 verhuizen ze naar Amsterdam.
[zijn wij de énigen die bij het zien van Jacob Kohnstamm denken:"dat is een Kees van Kooten"-typetje...???, red.]
Voor u geblogd op: Woensdag 8 Augustus 2007 om: 20.32uur
en opgeborgen in dossier: marcsblog
We hebben er lang over nagedacht of we er ook een plasje overheen moesten doen of niet. De hele dag valt alle pers al over hem en zijn uitspraken heen. Moet de Koran een verboden boek worden...? Interessante vraag...! Moet de Bijbel een verboden boek worden...? Afgezien van het feit dat we het zóver laten komen dat de radicale Islam godsdienst numero uno wordt in 0031, en daardoor vanzèlf op een gegeven moment tot 'verboden boek' verklaard wordt, blijft de vraag of een boek van een wereld-religie zomaar in een land verboden materiaal moet worden.
We besloten in deze periode van politieke komkommertijd even geen woord vuil te maken aan de hele kwestie. Dat doen alle linxe media en dito woordvoerders al (nee, we steken ons hoofd NIET in het zand - ook dàt laten we over aan de profeten van linxe lentes).
Daarentegen heeft de marcs[b]log-redaczione zich eens gericht op hetgeen nog wel mooi is in deze wereld. Al moesten we er diep voor het internet induiken maar de resultaten zijn dan ook prachtig...!!!
Zie hier de onderwaterwereld van Cor Bosman en Julie Edwards.
Voor u geblogd op: Dinsdag 7 Augustus 2007 om: 06.48uur
en opgeborgen in dossier: duizend
Alwèèr een item waarvan ik er duizend (1000!!!) tegenkwam; knikkers. 
Wie heeft ze niet gehad, kan je je bijna afvragen. Iedereen knikkerde in de vroege jaren '70 van de vorige eeuw (èn naar mij is vertelt óók in de generaties die ons voor gingen) was knikkeren op een bepaald ogenblik 'in'.
Wie bepaalde eigenlijk dat knikkeren 'in' was...? Ineens moest je zorgen dat je je knikkerzak (een gepensioneerd washandje met een touwtje door het boord geregen) bij je had anders stond je alleen tijdens het speelkwartier. We speelden dan èèrst met zgn. 'eentjes'; knikkers waarin een krullerig dingetje verwerkt was in één enkele kleur. Dan had je ook nog 'drietjes'; hetzelfde laken een pak maar dàn met 3 verschillende kleuren inelkaar gedraaid. Een 'bonk' was de grote broer van die knikkers en kwam iets later en al helemaal de 'toverbonken' die egaal wit van kleur waren met allerlei kleuren erop geschilderd (waarom noemden we dat in godsnaam 'toverbonken'...? Die dingen toverden niets...!).
Al spelenderwijs merkte ik dat je, door het verliezen van je mooiste knikkers, een flinke deuk in je ego opliep. Sterker nog; er ZIJN mensen die blijkbaar gek geworden zijn door het verliezen van hun knikkers, want in het Engels heet het zo als je ze niet helemaal meer op een rijtje hebt ("loosing yer marbles"). Zó ver is het bij mij niet gekomen; geen psychoses of trauma's opgelopen ofzo. Nee, de knikkers die ik hier een een blik heb zitten (in de jaren'70 van de vorige eeuw DÉ bewaarplek voor de knikkers die - om eigen veiligheidsredenen - niet meer mee hoefden te doen in de competitie bewaard werden) verhuizen netjes mee naar het nieuwe marcs[b]log-redaczione lokaal.
Daar zullen ze (gelijk een museum) bij hoge uitzondering, op speciaal verzoek, uit de kast gehaald worden om (met witte handschoenen!) aanschouwd te kunnen worden...
Voor u geblogd op: Maandag 6 Augustus 2007 om: 12.00uur
en opgeborgen in dossier: marc maakt zich boos
In het kader van familiebezoek en 'we zijn er tòch al zo weinig op uit geweest de laatste tijd', gaf uw hoofdredacteur zich over aan de zinnen der gezinsleden om vervolgens richting de kust te rijden. En dan niet de gewone 'dichtbij kust', nee dat moest de kust bij Zandvoort zijn.
Om 11:30 uur vertrokken (op zich al gekkenwerk!) zette de marcs[b]log mobiel zich in beweging richting het noord-westen; normaal gesproken 'slechts' 1 uurtje rijden bij een constante gang van 120km/uur - daar waar dat mag. Om 15:10uur zette het gehele gezin voet aan bodem vlàk voor de Zandvoortse kustlijn
"Wat ons restte was een prachtige zonsondergang", zou een prachtige slotzin geweest zijn in dit artikel, ware het niet dat diezelfde karavaan aan voertuigen zich 's avonds laat opnieuw massaal in beweging zette en zo kwam het dat uw hoofdredacteur 's avonds om 21:50 uur uit de Zandvoortse duinen wegreed om vervolgens om 01:30 uur thuis te arriveren.
Compleet gekkenwerk!!! Massale idioterie!!! In een veel te klein landje massaal aan de haal gaan richting de kust is géén bewijs van intelligent leven op deze planeet. En zéker als je bekijkt dat het aantal sufkuttenhufters-momenten zo legio waren dat het noteren ervan eveneens totaal gekkenwerk zou zijn. Eén enkele uitzondering wil ik graag maken voor de sufkutjes in het rode Renaultje die dachten dat ze hele grote pikken hadden door maar door te duwen zodat ze in ieder geval 1 auto verder waren. Goed zo jochies! Dat maakt je piemeltje toch weer zo'n 3mm langer, nietwaar? Om nog maar te zwijgen van de zwaar getatoueerde knullen achter mij die met veel boem-boem-'muziek' zich al toeterend van ergernis door het verkeer wisten te bewegen (om via een stoep met mensen gewoon vol gas door te gaan om vervolgens er weer in te 'kleunen' - winst: 4 auto's en een hoop extra ergernis van mede-weggebruikers (die voor hèn tòch al niet belangrijk waren).
Wie - voor de 'fun of it' - nòg meer file foto's wenst te zien die leest verder en klikt hieronder...
lees dit artikel hier verder...
Voor u geblogd op: Maandag 6 Augustus 2007 om: 06.29uur
en opgeborgen in dossier: marcsblog
Het is een feit; als iemand in nood verkeert, staan we er met z'n allen omheen en kijken. Niemand doet daadwerkelijk iets. Nee, alleen kijken. Zo zijn er al heel wat mensen verdronken, gestikt, verbrand en noem maar op. We stonden erbij en keken ernaar.
De nieuwste rage is toch wel de ellende van een ander op je GSM-metje vastleggen want 'jongens-jongens-wat-een-lol' internet draagt de boodschap wel voort en voor je het weet kan je zèlf nog even nazien wat er precies gebeurd is op sites als dumpert.nl of zelfs de lokale nieuwssite. Als je ellende goed genoeg is, kom je zelfs terecht in het nieuws van de lokale omroep. Het wachten is totdat Hilversum eveneens overgaat tot een dergelijke aanpak. Philips Freriks die, nu een keertje zònder stotteren, verhaspelen en haperen, de 'cliff-hanger' aankondigt zodat je nog even blijft zitten tot nà Marco Verhoef: "Dames en heren, zo meteen ziet u hoe spectaculair de aanrijding is tussen een 10-tonner truck en een kleutertje op een fietsje... mèt vlaggetje... nà het weer met Marco Verhoef".
De commerciële omroepen schrikken er al niet van terug om programma's te laten zien waarin zogenaamd stoere mannen allerlei dingen uitproberen die natuurlijk misgaan (bedenk wel; namens de gehele redaczione is er geen seconde medelijden met iemand die door een stier met afgesnoerde testikels, op de horens wordt genomen) compleet voorzien van ´specatulair´ commentaar zodat de gemiddelde kijker (met de gemiddelde intelligentie van een gesloten walnoot) aan de buis gekluisterd blijft. Snel tijdens het reclame-blok even pissen (behalve als het blok na 23:00 uur zit dan houdt de gemiddelde mannelijke kijker - vrouwen liggen dan meestal al te bedde - de plas graag even op) en weer terug. Misschien zien we binnen 2 jaar tijd daar wel de eerste met de gsm opgenomen filmpjes terug, in de herhaling en nòg eens en nòg eens...
In Japan is jaren geleden al een commerciele zender begonnen met het live uitzenden van mishandelingen en verkrachtingen op straat; gewoon met een filmploeg de straat op en jongelui aansporen en betalen om wandaden uit te voeren met andere straatgangers opdat de kijkcijfers gewaarborgd waren. Een groot succes in het - toch al zieke - Nippon-rijk.
En als we Elseviers magazine openslaan en lezen dat een extreme moslimbroederschap tegenwoordig officieel gesprekspartner is van de huidige regering weet de redaczione wel wat voor filmpjes er over 2 jaar via de gsm opgenomen worden en op prime-time uitgezonden; de eerste officiele steniging vanaf het Binnenhof of een zoveelste onthoofding van iemand in een oranje overall ergens in de lage landen opgenomen.
Het maakt de NL-er geen bal uit, zolang het maar bekijkenswaardig genoeg is èn we een gratis kijkje krijgen in de pijnlijke keuken van dingen die foutgaan in andermans leven...
Voor u geblogd op: Zondag 5 Augustus 2007 om: 08.47uur
en opgeborgen in dossier: marcsblog
Om de komkommertijd een beetje te vullen 
Voor u geblogd op: Zaterdag 4 Augustus 2007 om: 11.24uur
en opgeborgen in dossier: herdenken
Als zij nog geleefd zou hebben, was zij vandaag maarliefst 107 jaar oud geworden. Elizabeth Bowes-Lyon werd geboren op 4 augustus 1900, maakte 2 wereldoorlogen mee (op haar 14e verjaardag verklaarde Duitsland de oorlog aan Engeland en de Commonwealth landen, in 1915 sneuvelde haar oudere broer Fergus als officier van het regiment Black Watch, werd haar andere broer, Michael, in 1917 vermist). Zij overleed enkele maanden voor haar 102e verjaardag in 2002.
Haar uitvaart trok evenveel toeschouwers wereldwijd als de uitvaart van Princess Diana
Voor u geblogd op: Zaterdag 4 Augustus 2007 om: 10.35uur
en opgeborgen in dossier: marcsblog
De trouwe marcs[b]log-lezers zullen het gistermiddag gemerkt hebben; we waren 'uit de lucht'. Er moest groot onderhoud plaatsvinden aan onze digitale huiskamer om ervoor te zorgen dat u, als marcs[b]log-lezer, weer terecht kan in een frisse omgeving.
De lay-out is nog even niet zoals we haar hadden maar daar wordt achter de schermen aan gewerkt. Het 'smoel' zoals u het nu ziet, is (wat òns betreft) een tijdelijke optie.
Voor u geblogd op: Vrijdag 3 Augustus 2007 om: 14.48uur
en opgeborgen in dossier: marcsblog
Ofschoon de temperatuur er totaal niet aan doet denken, schijnen dit dus die befaamde 'hondsdagen' te zijn. De gemiddelde temperatuur moet dan wèl wat hoger zijn dan nu het geval is maar de goederen in de koelkast houden zich keurig aan het principe van de hondsdagen. 
Ook al is de temperatuur van de koelkast nòg lager gezet dan normaal (normaal zou deze op zo'n 4 a 5 graden staan, nu staat die rond 3 graden). Het mag niet baten;
- Alle melk blobbert gezellig uit een veel te bol staand pak waarop staat dat ze nog makkelijk tot 5 augustus houdbaar is (zeg eens, AH; hoe zit dat met die "...nòg langere houdbaarheidsdatum..."...???);
- De koksroom kijkt van onderuit het flesje terug door de opening en heeft inmiddels een vastere vorm aangenomen (hier is de datum 08/08/07)
- De kazen hebben voor de verandering een witte bontjas aangetrokken (ook die eergisteren gehaald is en nog netjes in het papier verpakt zit)
- Buitenlandse kazen zijn een leven op zich begonnen (it's alive Jim but not as we know it!)
Over de groentelade durf ik mij helemaal niet te bekommeren omdat ik van daaruit allerlei dronkemansliederen hoor komen met teksten waar zelfs de gemiddelde komkommer het zuur van zou krijgen...
Voor u geblogd op: Donderdag 2 Augustus 2007 om: 12.44uur
en opgeborgen in dossier: marcsblog
Nu heb ik altijd al zo mijn bedenkingen gehad over het gedachtengoed van Lord Baden Powell. Zeker als ik die bruine hemdjes weer voorbij zag marcheren.
Maar vandaag de NRC Next openslaand, worden mijn bedenkingen wel degelijk kracht bijgezet...
Voor u geblogd op: Woensdag 1 Augustus 2007 om: 10.18uur
en opgeborgen in dossier: marcsblog
In de ban met de Taliban!!! Laten we de Taliban eens volledig vergeten. Sterker nog; doodzwijgen want zolang deze baardapen iedere keer het wereldnieuws halen, blijven ze gewoon doorgaan. Het zijn ook nèt verveelde kinderen. Uit hun gebied vertrekken met z'n allen, hermetisch afsluiten van de wereld en daarna volledig doodzwijgen.
De helden van de Taliban (die op deze foto een soldaat van de Noordelijke Alliantie gecastreerd hebben alvorens hem dood te schieten - èchte helden dus!) hebben zoveel goed gedaan voor Afghanistan (NOT!!!); wat eens een welvarend, westers geörienteerd land was dat open stond voor diverse culturen en religies is binnen enkele jaren volledig aan de grond geholpen door een stel geloofsfanatici wier intelligentie niet verder komt dan die van een gesloten walnoot.
Iemand totaal vergeten of doodzwijgen, negeren, kan leiden tot de dood. Wanneer een kind wèl te eten en drinken krijgt maar géén affectie, zal het uiteindelijk overlijden. Kunnen we dit niet wereldwijd ook met de Taliban doen...?
Dan zijn we toch binnen een maand tijd van deze idioten af...?
