Ontboezemingen

Briefkaart ontboezemingen op de vrijdag (God zij dank, het is weer vrijdag...!!! - T.G.I.F. -)

Ik koop ze op...!!!

Vanaf vandaag ga ik u benaderen. Op de snelweg, bij het tankstation, ja zelfs bij u thuis voor de deur... Ik koop ze op en ik geef er goed geld voor...!!! U gebruikt ze tòch zelden of nooit.

Uw richtingaanwijzers zijn namelijk goud waard...!!! Hoe minder gebruikt, des te beter de prijs die u ervoor van mij krijgt. Knipperlichten die nog nooit gebruikt zijn leveren u zelfs een top-bedrag op...!!! Ter plaatse de deal sluiten en ik verwijder ze gratis en netjes van uw auto zonder schade achter te laten. Vier banen tegelijk oversteken op de snelweg zonder omkijken, wordt nu één van de vele nieuwe mogelijkheden die uw bolide herbergt. Of wat dacht u van links- of rechtsafslaan zònder dat de achterhoede gewaarschuwd is wat uw volgende beweging zal zijn...?

En met uw nieuw verworven open ruimtes onder de achteruit-rij-lichten kunt u bij uw plaatselijke gemeentehuis een aanvraagformulier verkrijgen voor een officieel overheidscertificaat waarop staat te lezen, in fraaie poepbruine letters:"schijt aan alles". (moge u stront tekort komen vanaf heden...!).

Mèt dat certificaat achter uw voorruit bent u ervan verzekerd dat iedereen (incl. belastingdienst, douane, politie en plaatselijke 'klaar-over') u onverwijld erin/eruit/erdoor/ertussen/erlangs/ervoor/met rust laat.

Dé absolut zalige wetenschap dat er nooit meer iemand aan uw kop zeikt en dat u lekker kunt doen waar u zèlf zin in heeft.

Met hot-wax graag...

Och, och, och, wat was de marcs[b]log-voiture na de laatste Parijs-Dakar vies geworden, zeg...

Doet u mij maar een wasbeurt mèt hot-wax behandeling, graag.

Oh ja, zuigt u ook IN de auto...? Vergeet dan vooral achter de randjes niet... 

Zeg, ken jij de muzelman?

De muzelmannen maken de dienst uit hier. En dat is maar goed ook! Kledingvoorschriften worden binnenkort landelijk uitgedragen door het kabinet. Ook kunst- en reclame-uitingen worden aan banden gelegd.

Het moet nu maar eens helemaal klaar zijn met die hoeren-praktijken in dit kleine kikkerlandje.

De nieuwe kleren van...

Nederland; hèt land dat graag aan de grillen van haar inwoners tegemoet komt en waar het vak van kleermaker hoog aangeschreven staat.

Moslims storen zich aan de kledingkeuze van stoere mannen - die in weer-en-wind de hand leggen aan wèèr een nieuwe moskee - omdat deze kledingkeuze moslima's zou verleiden tot ernstig onzedelijk gedrag.

Hier passen we gewoon weer een mouw aan...

HOT-spot Delft...

Al eeuwen weet Delft zich op de geschiedkundige wereldkaart te plaatsen als het om bijzondere gebeurtenissen gaat. Velen zijn niet de meest positieve gebeurtenissen. Wat te denken van de fatale moordaanslag op Willem van Oranje in het Prinsenhof...? Of de ontploffing van het Kruithuis (waarbij tot in Scheveningen de ruiten rinkelden en in Schiedam de grond schudde)...?

Sinds enkele weken is Delft weer in het nieuws vanwege branden. De binnenstad werd geteisterd door diverse branden waarbij de panden gelukkig nog gered konden worden. De meeste van deze branden waren bewust en opzettelijk aangestoken.

Gisteren vlamde de faculteit Bouwkunde van de TU volledig uit. Van 's werelds toonaangevende architectuurfaculteit, waar honderden maquettes, soms zelfs duurder dan 50.000 euro, bijzondere schaalmodellen van beroemde architecten als Gerrit Rietveld, een unieke stoelencollectie uit de negentiende en begin twintigste eeuw, enzovoort stonden opgesteld, rest niet meer dan een rokend geraamte.

Vanzelfsprekend werkte het mooie weer mee aan een absolute publiekstrekker. Niet alleen op de A13 werd ter hoogte van Delft werd volop in de ho-ijzers gehangen, ook op de verbindingsweg in Delft was het een 'frogger'-game om de stilstaande auto's te ontwijken.

Tja, Delft mag dan wel een universiteitsstad zijn maar het intellect komt niet van eigen bodem.

TIK!

Als ik 's ochtends op weg ben, wil het niet altijd zeggen dat ik 100% wakker ben. Er zijn dagen dat ik daar ècht moeite mee heb. De webben willen maar niet uit mijn hoofd, mijn oogleden hebben last van de zwaartekracht en ik nèt zo makkelijk linksaf gaan waar alleen rechtsaf mogelijk is.

Dit is zo'n ochtend, de laatste van de werkweek. De zon schijnt door het open dak op mijn bol (ook al niet handig als je niet wakker genoeg bent) en van de zon in mijn gezicht moet ik altijd niezen. Had ik als kind al; zon zien; van niezen-stein.

Met de niesbui nog ergens rond de sinus probeer ik uit het dashboard-kastje een tissue te trekken (stom systeem; werkt nooit) terwijl ik afrem voor het rode licht. Ik heb ruimte genoeg tussen de voorligger en de marcs[b]log-voiture. Omdat de tissue niet meewerkt, buig ik mij schuin voorover naar het kastje terwijl ik nagenoeg stil sta.
'TIK!'. Mijn kenteken kust het kenteken van mijn voorligger.
Van de weeromstuit nies ik mijn rechterhand vol.

Verdorie! Ook dàt nog. Uit een wat verlopen auto komt een breed-ogende 50-plusser die niet blij naar zijn achterkant kijkt. Geen tijd meer voor die tissue, ik moet die auto uit voordat hij mij eruit sleept. Terwijl ik uitstap, begin ik excuses te maken:"Goh, wat vind ik dit lullig, sorry ik dacht dat ik al stilstond". "Nou", zegt de Hagenees, "laten we eerst maar eens kijken hoe erg het is want ik had al schade, zie je?" en hij wijst mij op zijn bumper waar een flink stuk uit is. Dat kan inderdaad nooit van dat tikje komen.

Van de weeromstuit en de schrik wil de marcs[b]log-voiture ook niet meer starten en de man zegt:"Probeer het rustig nog een keer, misschien pakt 'ie dan wel". En ja hoor, na 3x de sleutel in het contact omdraaien, geeft de marcs[b]log-voiture eindelijk weer teken van leven.

De schade valt reuze mee. Gelukkig, dat is een geluk bij een ongeluk (letterlijk!) en de man vindt het allemaal niet zo'n probleem. "Komt wel goed met dat andere geval", zegt hij en hij wenst mij een prettige dag verder en geeft mij een ferme hand. 
De rechterhand...

Weg met ons...!!!

De eeuwenoude discussie is weer opnieuw leven ingeblazen. Rond de vroege mei-dagen begint het altijd weer te borrelen in Nederland. Eerst Koninginnedag (een dag vol van jolijt, bier en nog meer jolijt die je steevast afsluit met op de vrijmarkt gekochte zooi die je volgend jaar zelf ook weer probeert te verkopen) en dan komt 'ie; de Dodenherdenking. Ieder jaar is er wel weer iemand die roept dat er speciale aandacht aan de 'allochtone' bevrijders besteed moet worden. De allochtone bevrijder... Waar hebben we het dan over want de Canadezen en Engelsen waren óók allochtonen. Nee, de streef-race van (s)linx Nederland naar een multi-kulti samenleving zorgt ervoor dat we stil moeten gaan staan bij de Marokkaanse bevrijders. Koren op de molen van het gemiddelde kut-Marokkaantje die gelooft dat de Marokkanen Nederland bevrijd hebben van... de Amerikanen...!!! Zich gesteund wetend door - ditmaal - Jet Bussemaker die oproep om deze "...grote groep weldoeners..." niet te vergeten, gaan de (s)linxe politici en hun trawanten verder met hun 'weg-met-ons' vervalsing van de Nederlandse geschiedenis. Niks stilstaan bij onschuldige burgers of soldaten die streden voor Vorstin en Vaderland, nee; we moeten gaan stilstaan bij 17 (!!!!!) Marokkanen die bij Zeeland gevochten hebben. Z-E-V-E-N-T-I-E-N...!!! Voor (s)linx Nederland voldoende om de hele bevrijdingsgeschiedenis een andere draai te geven waardoor het niet de Amerikanen en Canadezen waren die ons landje redden van het fascistische Nazi-regime maar de Marokkanen...

Vandaag verschijnt het nieuwe boek van Thomas Ros - 'De Marionet'. Een boek dat handelt over de fictieve situatie van een mislukte aanslag op Pim Fortuyn. Wie...??? Pim Fortuyn...! Oh, wacht even... Speelde die niet in 'Goede Tijden'...? Tot zover dus het collectieve geheugen van Nederland.

Als ik dit soort 'weg-met-ons'-geneuzel hoor van Bussemaker (grappenmaker!) denk ik wel eens; de dood van Fortuyn en Van Gogh zijn - sowieso nodeloos - totaal voor niets geweest. We hebben er niets van geleerd en we gaan het ook niet leren ook; ze komen tòch niet in het, door (s)linxe denkers doorwrochte, geschiedenisboekje.

Madeleine; 1 jaar verder

Het is vandaag precies 1 jaar geleden dat Madeleine McCann verdween, tijdens de familievakantie in Portugal, terwijl ze lag te slapen in dezelfde kamer als haar jongere broertje en zusje. Negen dagen voordat ze 4 jaar zou worden.

Voor de buitenwereld is een jaar voorbij gevlogen, voor de familie McCann is het jaar wellicht niet vooruit te branden geweest.

Nog steeds is Madeleine niet gevonden en zijn er geen zinnige aanknopingspunten die kunnen leiden tot haar vondst. Verdachten zijn gearresteerd maar ook weer vrijgelaten. Vrienden, waarmee de McCanns die avond zaten te eten, zijn inmiddels opnieuw verhoord en ook dat levert opnieuw geen enkele oplossing.

Toch zijn er ook mensen die beweren dat ze iets gezien hebben. Mensen die willen dat hun verhaal in de media komt omdat ze hopen dat dit een oplossing biedt in de verdwijning van opnieuw een klein kind.

Het aantal kinderen dat wereldwijd verdwijnt en sexueel misbruikt (en vaak daarna vermoord) wordt, is schrikbarend hoog. Ook is het aantal kinderen dat naar verre landen verkocht wordt voor veel geld onaanzienlijk in aantal. Terwijl we met elkaar zoeken naar Madeleine McCann, laten we ook alle andere kinderen waarnaar nog steeds gezocht wordt, niet vergeten.