Toedeledoki...!!!

De voltallige redaczione van marcs[b]log is met vakantie. Tot 1 september dus geen verse blog.

Toedeledoki allemaal...!!! En omdat de sluizen tòch na enkele jaren weer opnieuw opengaan, nemen we nog wat import-bruidjes mee terug (kom maar eind augustus eens kijken op een tankstation langs de A16. Daar kunt u ze - gelijk onze bevrijders - met bossen bloemen ontvangen als uw nieuwe buurvrouw).

't Dillema Dilemma

Al 50 jaar lang had 0031 een dilemma; was Foekje Dillema nu wèl of géén man. Vandaag valt de ongekroonde koningin van de atlethiek, Blankers-Koen, definitief van haar troontje nu blijkt dat haar echtgenoot bang was dat zijn vrouw kansloos werd ten opzichte van de vele malen beter Foekje en dus zette hij alles in touw om Foekje Dillema in een onzuiver daglicht te kunnen plaatsen. De laatste was wellicht té eerlijk om zich er druk over te maken of zich te verdedigen.

Vorig jaar overleed Foekje Dillema, in schaamte. Vandaag wordt haar postuum eerherstel verleend...

Nederland is er weer eens lekker op tijd bij...

EPO

Tijdens de tijdmeting aan de finish van de Vierdaagse, bleek dat met name deelnemers van boven de 94 de dagelijkse afstanden significant sneller hadden afgelegd dan in andere jaren. De plas-test wees niets uit.

Dit wekte de verdenking dat er gebruik is gemaakt van een 4e generatie EPO door de geel-achtige aanslag die op het kunstgebit van menig hoogbejaarde wandelaar werd aangetroffen.

Olive Riley

De marcs[b]log-redaczione heeft diep respect voor Olive Riley.

Zij overleed afgelopen zaterdagochtend rond 6 uur in de ochtend op 108-jarige leeftijd. Nu vraagt menigeen zich af wie Olive Riley was. Olive Riley, uit West Queenslands in Australië, was de oudste weblogg(st)er ter wereld. Zij begon op haar 107e op internet met het vertellen over haar leven en dat heeft ze volgehouden tot enkele dagen voor haar dood.

Op haar weblog Live of Riley (naar een beroemde Amerikaanse TV-serie uit de jaren '50) schreef Olive op bijna dagelijkse basis over de dingen die ze had meegemaakt en ventileerde ook regelmatig haar mening over hedendaagse aspecten. Haar site was immens populair (nu na haar dood zelfs zó populair dat de site bijna onbereikbaar is).

Duizenden mensen over de hele wereld lazen haar verhalen en stuurden haar berichtjes die Olive allemaal zelf beantwoordde. "Bloggen hield haar geest scherp", zegt haar achterkleinzoon Darren Stone. Haar fans moeten het nu zonder hun Olive doen.

Op 26 juni schreef ze haar allerlaatste stuk. Het is niet bekend wie nu de oudste blogger ter wereld is.

Saartje (1913-2008)

Het bericht dat de actrice Riek Schagen is overleden op 94-jarige leeftijd, bereikte de marcs[b]log-redaczione heden ten dage. Riek Schagen is onder het grote publiek (okay de 40-ers en enkele 30-er nog) bekend als 'Saartje' uit de NCRV TV-serie 'Swiebertje'. Wie is er niet mee groot geworden, vroeg de voltallige redaczione zich direct af en snel sloegen wij aan het Googelen op 'Saartje' (uw hoofdredacteur kwam uit op deze smakelijke verrassing). Helaas, dit was niet de Saartje waarnaar wij zochten in dit verband zochten (uw hoofdredacteur zoekt altijd in ander verband maar daarover een andere maal) dus moest de redaczione de hoofdredacteur weer even bij de les halen.

Saartje was de steun en toeverlaat van Swiebertje. Zij stond altijd klaar met raad en daad wanneer '...onze Swieb...' zich weer eens in de nesten had gewerkt met veldwachter Bromsnor, gespeeld door de al vroeg overleden acteur Lou Geels. Meer dan 137 afleveringen zijn er gemaakt van de serie Swiebertje en daarnaast trad de groep op tijdens vele kinderfestijnen en theaters. Daarnaast verschenen er in de jaren '70 ook langspeelplaten met nieuwe verhalen die nooit verfilmd zijn.

Van alle acteurs uit Swiebertje leeft alleen Piet Ekel (Malle Pietje).nog. Met dankzegging kijkt de gehele marcs[b]log-redaczione terug op vele uurtjes fijn kinderplezier.

Quatorze Juillet...

Vandaag in 1789 schreef Lodewijk XVI in zijn dagboek: "Niets bijzonders. Het wordt weer een saaie dag"...

Net zo hersendood...

Google is gekomen met een nieuw speeltje; Lively. Een virtuele wereld waarin men een personage (avatar) kan aanmaken en met elkaar kan chatten. Gezien de grafische details moet Google ècht nog wel even aan het werk gaan wil dit een serieuze tegenhanger worden van het immer populaire Second Life.

Ook uw eigen hoofdredacteur heeft 2 maanden met Second Life gespeeld en gezien hoeveel geld het kost om er een beetje behoorlijk uit te zien en wat dingen te kunnen doen (de bank eiste de marcs[b]log-creditcard per omgaande terug om te versnipperen). De énigen die hier rijk van worden, zijn de piepeltjes die dit op de markt hebben gebracht.

Toegegeven; hoe leeg moet je 'First Life' zijn dat je, tegen flink wat US-dollars, met een tweede leven begint op cyberspace...? En beantwoordt het aan de vraag van de zovelen om 'echte' vrienden te ontmoeten...? Het wachten is op het eerste Second Life huwelijk. En zou een scheidingszaak op basis van 'overspel' in Second Life (of Lively) standhouden voor de rechtbank...?

In een wereld waarin al zoveel nep is, wil men dus de geleende ervaringen van anderen beleven in een eigen 2e leven. Get a grip and get a life of your own! En als je dan ècht zo nodig een Second Life wilt leiden, doe dan zoals deze figuur; verdwijn gewoon van deze aardkloot en ga als synthetische verschijning verder...

Prachtig volk..!!

Wat kan ik ze bewonderen; de Belgen. Koningen van de levenslust...!!! Vele malen gezelliger dan die suffe, duffe Hollanders bij wie nog steeds het Calvinistische credo:"doe-maar-gewoon-dan-doe-je-al-gek-genoeg" heerst. Waar je (nog steeds) maar één koekje bij de koffie krijgt uit grootmoeders' koektrommel en er zelfs gebieden zijn waar je maar één kopje koffie krijgt - als je geluk hebt. En niet rond 6 uur 's avonds aanbellen want de kans is groot dat er niemand open doet; òf ze zijn nog onderweg van werk naar huis (omdat heel 0031 al jaren aan één stuk muurvast staat) òf omdat er gegeten wordt (en mee-eten is er NIET bij, hoor!).

Neem dan de Belgen; gastvrijer kàn het bijna niet. Zodra je de grens over bent, voel je de vrijheid van het 'niets moeten'. In België móet ook niets, alles màg (althans, dat gevoel krijg ik altijd). Ze zijn zuiverder in de taal-leer (dààrom winnen ze ook altijd de taal-spelletjes van de Hollanders) en de Belgische keuken is er een van overvloed; Chateaubriands, Lambieken, hesp, frietjes zó uit het 'ossewit', je kunt het zo gek nog niet bedenken. Dat vergeleken bij de vlees-aardappels-en-groente-hap die de Nederlanders zichzelf nog vaak voorzetten. Geen jus want dat is weer slecht voor je cholesterol.. Maaltijden overgoten met plezierbedervende kreten over wat je er allemaal van kan krijgen als je het eet of drinkt. Over drinken gesproken; de doodstraf als je in 0031 bij de lunch een alcoholische versnapering zou nuttigen. Nee, het móet persé melk zijn en als je nog enigzins zuiver in 'de leer' bent, karnemelk (iets wat de Belgen al helemààl niet naar binnen werken). Nee, de 0031-maaltijd is ècht gezellig met één plak kaas op een bruine boterham.

Goed, Belgen leven gemiddeld 10 jaar korter dan Hollanders maar ze krijgen er wel heel veel voor terug. Liever 10 jaar eerder met veel genot dan 10 jaar langer als zure Hollander achter mijn bord met spruitjes. Over spruitjes gesproken; de doordringende geur ervan is ook weer terug in 0031 dankzij het kabinet Balkenende. Wat ooit ingezet werd als een stapje terug naar normen-en-waarden is volledig uitgegroeid tot een bijna Orwelliaans controle-regime; gaan we niet teveel energie verbruiken? Eten we wel gezond genoeg? Roken we niet teveel of zelfs meer? Zijn we wel aardig genoeg tegen onze Marokkaanse buren? Goed zo, dan netjes om 10 uur naar bed en de handjes boven de dekens. En hoe zit dat dan in België...? Nou, daar kennen ze dit soort kretologiëen gelukkig helemaal niet. De Belgische premier heeft wel wat anders aan zijn hoofd dan te bedenken hoe hij de bevolking nòg verder kan betuttelen.

België; hèt land waar nog ruimte, tijd en gezelligheid heerst. Wonen in een bos is geen probleem (laat Natuurmonumenten of Staatsbosbeheer het maar niet horen). Iets dat allemaal ver te zoeken is in dit steeds voller wordende stukje land aan de Noordzee.

Ooit was ik voor de 2-deling van België; een land dat zó onbestuurbaar was, moest maar weer opgedeeld worden. Einde van de onafhankelijkheid sinds 1830. Maar nu ben ik daar helemaal van teruggekomen. België heeft meer dan bestaansrecht, vind ik. De Belgen mogen trots zijn op hun land en anders ben ik het wel. Ik begrijp ook steeds meer waarom een onzer collega-bloggers met enige regelmaat de 'Hollandse Hectiek' verruild voor een weekje houthakken in de Ardennen.

Ik denk dat ik mijn paspoort maar eens moet gaan verlengen...

Pamperen is weer in...!

De geschiedenis herhaalt zich, en 0031 leert er nooit van...!!! Nadat er eindelijk partijen zijn opgestaan die - na 30 jaar (s)linxe zwijgplicht - openlijk getuigden voor zwaar straffen van criminelen en heropvoeden van dito jongeren, beginnen de diverse 'agogen' weer van zich te laten horen. Gesteund door (s)linx Nederland laten zij zich weer volop gelden in het debat over zware straffen. 'Strenger straffen helpt niet', is het credo; vers terug uit de "...pampering 70's and 80's...".

We gaan weer pamperen in 0031. Ach, wat zijn die jongeren zielig en wat hebben ze het zwaar. En dan worden ze ook eens opgesloten in een heropvoedingsgesticht. Ach gutte gutte gut...!

Het lijkt ons een geweldige gedachte om weer terug te gaan naar de pampering van de vorige decennia want die aanpak heeft pas èchte karakters opgeleverd. De dood van de hoofdagente in Amstelveen is trouwens wel een heel mooie situatie om een goed voorbeeld te stellen. De vraag is immers; wist deze figuur of zij een agente was en zo ja, dan zou de strafmaat wel eens hoger kunnen zijn (Wat gaat hij doen? Een weekje langer bladeren harken op het strand van Torremolinos???).

Dus dames en heren X-agogen, doet uwe best en krijg ook deze man weer op vrije voeten. Want hij zal stellig een slechte jeugd gehad hebben, moeite met aanpassen aan een ander soort maatschappij of minimaal niet zonder de aanwezigheid van zijn familie kunnen leven.

De druk van (s)linx wordt weer verder opgevoerd. Nog even en de hersentumor van Europa barst open. Wie dan nog weg kan komen, moge zich gelukkig prijzen.

Wie heeft lotnummer EC043312?

Op het lotnummer EC043312 is de grote prijs van gisteren gevallen. Helaas-peanut-butter heeft de redaczione van marcs[b]log dit lot niet in bezit. Maar naar het schijnt heeft de winnaar zich nog niet gemeld op het kantoor van de Staatsloterij.

Wellicht is die z'n delirium aan het uitslapen...

Maak jezelf geen illusies; als de prijs binnen 1 jaar niet opgeëist wordt, vervalt het geld gewoon weer aan de Staatsloterij.

Doorploeteren...

Helaas... Gisteravond bleek dat tussen mijn 10.000 Staatsloten zich geen ènkel winnend lot bevond.

Dat betekent dat er gewoon hard doorgeploeterd moet worden voor de kost (èn het afbetalen van de Staatsloten à raison van €14,50 per lot)

Sorry (2)...

Het is dinsdagavond als ik van Scheveningen naar de snelweg rij. Ter hoogte van de verkeerslichten bij Madurodam zie ik aan de overkant van de straat een vrouw - van rond de 40 - op de stoep lopen. Fiets aan de hand. Tranen rollen over haar gezicht uit haar roodbehuilde ogen.

Is ze aangevallen? Beroofd (een tas kan ik zo snel niet ontwaren)? Door haar partner in de steek gelaten? Of 'gewoon' pijnlijk met de fiets ten val gekomen?

Onder tijdsdruk omdat ik niet te laat wil komen op mijn (niet geheel onbelangrijke) afspraak, rij ik door. Het beeld van deze huilende vrouw blijft in mijn hoofd doorspoken. Wat zou er aan de hand zijn? Zou ze getroost kunnen worden? Als het mijn partner was, zou ik het ook fijn vinden als iemand zich om haar zou bekommeren in plaats van haar aan haar eenzame lot over te laten.

Ik kijk op het klokje op mijn dashboard; dik over half 8 in de avond en ik móet om 8 uur bij mijn afspraak zijn. Doorsjezen dus...

Nu 2 dagen later zie ik het beeld van deze dame nòg steeds op mijn netvlies. Hàd ik niet gewoon tòch rechtsomkeerts moeten maken om minimaal hulp of een luisterend oor te bieden?

Ik heb het niet gedaan... Een simpel gebaar vanuit de burgerij had misschien iemand weer een goed gevoel gegeven.

Ik ben nèt zo laf als ieder ander; zolang het mijzelf of mijn directe verwanten niet betreft, kijk ik dus ook de andere kant op. Net als iedereen...

Te laat...

Vanaf NU ben je te laat om nog een kans te maken op die €25.000.000,-

Enne, als u vanavond een enorme klap hoort dan is dat niet alleen de jackpot die gevallen is maar ook uw hoofdredacteur (stijl achterover)...

Grappig idee dat er nu iemand rondloopt die na vanavond multi-miljonair is...

Sorry...

Aan het begin van de oprit van de A13 bij Delft Centrum ligt een dode duif. Platgereden... en de dader.... dat ben ik....!

Er keutelden wat duiven aan het begin van de oprit rond. Ik moest tòch stoppen voor het verkeerslicht dus vaart had ik niet. Ik mocht rijden en ik zag de duiven. Ik remde en kwam zelfs tot stilstand. De duif op de weg vloog niet op. De andere twee duiven maakten als de wiedeweerga dat zij naar de grasstrook aan de zijkant renden. De 3e duif zag ik nog steeds niet voor mijn auto vandaan komen.

Ik liet de motor brullen (voet op rempedaal houden en met de andere voet even een paar keer flink op het gaspedaal drukken). Meestal schrikken vogels daar zó van dat ze alsnog opvliegen. Ik zag geen duif. Ik toeterde nog een paar keer kort. Ook hier geen reactie.

Ik begon langzaam maar op te trekken in de hoop dat de duif inmiddels op weg was naar een veilig oord toen ik iets onder mijn linkervoorwiel voelde. Mijn voorwiel kwam iets omhoog en daarna een doffe 'plok' en op datzelfde moment wist ik het; de duif zat er tòch onder. Verdorie...!!! In mijn achteruitkijkspiegel zag ik het ontzielde lijfje liggen. Direct zette ik mijn auto in de groenstrook (nee, niet op die andere duiven!) en liep terug naar het beestje. Het lijfje zag er redelijk in tact uit maar het schedeltje vertoonde een opening waaruit een blank-grijze massa naar buiten kwam. De duif in de groenstrook stond mij vol verontwaardiging aan te kijken en keek ook weer naar zijn maatje. Deed dit een paar keer en vloog uiteindelijk de bomen in. De andere duif had al het hazenpad gekozen du moment dat ik de voiture uitkwam.

Ik heb sinds 1992 mijn rijbewijs en sindsdien slechts 1x een aanrijding (als onderdeel van een kettingbotsing - buiten mijn schuld) maar nog nooit een dier doorgereden. Regelmatig steekt er wat over in de bossige gebieden waar ik regelmatig werk maar altijd heb ik op tijd en veilig weten te remmen.

Nu hoor ik u zeggen:"ach man, er zijn 100.000-en duiven". Maar daar gaat het niet om. Het gaat mij erom dat ik voor het eerst in mijn leven een ander leven heb beëindigd. Voor het eerst in mijn leven in strijd met de Eed van Hippocrates.

En het zal stellig niet de laatste zijn want ik heb nu de smaak te pakken. Mijn banden hebben bloed geproefd...!!! Dus vanaf morgen doe ik een extra rondje door het park, vlàk voor zonsopkomst omdat er dan ook konijnen zijn en het weerschijnen van die kleine kraaloogjes in mijn koplampen schijnt adembenemend te zijn; vooral voor die konijnen. Als dat bevalt ga ik zondag eens een dagje naar door Artis. Mèt de auto wel te verstaan want wie weet kan ik de ruitenwissers ook eens extra gaan beproeven...

Blijf positief

Een positieve instelling maakt dat dingen sneller naar je toe komen, aldus de nodige ik-weet-alles-goeroe's. Dus heb ik mijzelve voorgenomen dat ik vanaf morgenavond een ander leven ga leiden, namelijk dat van multimiljonair want de jackpot valt op één van de 10.000 Staatsloten die ik heb liggen. Okay, het is even een aderlating maar na morgen heb ik dan ook wat.

En positief dat ik vanaf dat moment zal zijn...!!! Niet alleen in het leven maar ook op de bank! Wat zal dat eerste afschrift een G-E-W-E-L-D-I-G gezicht zijn; 'uw saldo bedraagt: € 25.000.000,50' (ja, die € 0,50 stond er nog op). Iedere 3 seconden mijn saldo opnieuw voorbij zien komen. Het eerste wat ik zou doen is een cappuccino in de stad gaan drinken en op mijn gemak eens nadenken over de vraag:"wat kan ik er allemaal mee gaan doen?".

Vanaf dàt moment gaan mijn geldzorgen zàààlige zorgen zijn... Ik heb nog precies 23 uur en 30 minuten de tijd om te wennen aan mijn nieuwe status...

Eindelijk; SIËSTA !!!

HOERA...!!! We gaan siësta's houden in 0031...!!! Al jaren roept uw marcs[b]log-hoofdredacteur (als in een woestijn!) dat het gezonder zou zijn als wij in dit deel van Europa óók aan de siësta gingen. 0031-ers zijn mensen die graag hard werken en vinden het - volgens ons - helemaal geen probleem om tussen de middag een paar uurtjes rustig aan te doen ('power-nap' van een uurtje of 3) om vervolgens in de avonduren een paar uurtjes door te halen.

De temperaturen gaan stijgen in ons landje. De verwachting is dat die dusdanig gaan stijgen dat we over een tijd dagen met 45 graden hebben. Alleen wordt dat voorspeld voor 'EIND VAN DEZE EEUW'...!!! Ja, dank je de koekkoek...!!! Kùnnen we eindelijk uitzien naar een relaxter werkweek, duurt dat nog minimaal 80 jaar. Wat hebben wij daar nú aan...???

Alleen om die reden is het al een uitdaging om 120 jaar te worden...

Altijd handig...

In het kader van:"een brokje informatie waar niemand op zit te wachten";

Vandaag zat ik ineens (niet geheel ontoevallig) te denken hoe ik een advocaat aanschrijf. Waarmee hef ik de brief aan de goede man (of vrouw) aan en hoe zwaar weegt dit tegenwoordig nog in het tijdperk waarin het schrijven van een brief (u weet wel; met pen en papier) een handeling van jaren her is...?

Gelukkig dat de electronische vergaarbak weer binnen enkele seconden soelaas bood. Aanspreektitels staan gewoon op internet...!

Typisch geval van jammer

Dinsdagochtend in een gemiddeld ziekenhuis in Nederland op een afdeling voor therminale patiënten

Patiënt:"Dokter, ik heb zo'n pijn. Kunt u mij niet iets geven ?"
Dokter:"Tja meneer van Vleuten, dat wordt wat lastig"
Patiënt:"Hoezo, lastig ?"
Dokter:"Nou, het zit zo! Wij mogen vanaf vandaag alleen nog maar de goedkoopste medicijnen voorschrijven en dat betekent dat ik u met een duur betaalde paracetamol naar huis moet sturen"
Patiënt:"Maar dokter, ik slik al de hele dag paracetamolletjes maar het helpt niet. De pijn is zo ontzettend"
Dokter:"Hmm, ik begrijp het. Laten we eens zien wat mogelijk is"
Patiënt:"Dat zou fijn zijn dokter"
Dokter:"Hmm, volgens uw status heeft u nog geen cannabis voorgeschreven gekregen"
Patiënt:"Helpt dat tegen de pijn, dokter ?"
Dokter:"Niet direct maar het heeft een verzachtende werking zodat u de pijn minder ervaart. Het verdooft u in het geheel wat meer als het ware"
Patiënt:"Dat lijkt mij wel fijn dokter. Wanneer mag ik ermee beginnen ?"
Dokter:"Wat mij betreft vandaag al. Eens even invullen op de status. Zuster, wat is de datum van vandaag ?"
Verpleegkundige:"Het is vandaag 1 juli 2008 dokter"
Dokter:"Hee, wacht eens. Er was iets aan de hand met die datum. Eh, bestond de Hema 100 jaar ofzo ?"
Verpleegkundige:"Nee dokter, dat is de datum waarop in alle openbare ruimten een landelijk rookverbod geldt. En een ziekenhuis is een openbare ruimte"
Dokter:"Dus we kunnen meneer Van Vleuten geen cannabis laten roken hier ?"
Verpleegkundige:"Nee, absoluut niet. Mag niet van de minister"
Dokter:"Hmmm, dat is even een tegenvaller. Andere middelen zijn te duur en diezelfde minister staat mij niet toe ze aan u voor te schrijven want uw verzekering dekt dat niet"
Patiënt:"Dus wat nu, dokter ?"
Dokter:"Niets"
Patiënt:"Niets ?"
Dokter:"Nee, helemaal niets"
Patiënt:"Maar dokter, ik ga dood van de pijn !"
Dokter:"Goed, doet u dat dan even snel want de minister wil ook dat we meer bedden beschikbaar gaan hebben".