Voor u geblogd op: Woensdag 17 September 2008 om: 22.58uur
en opgeborgen in dossier: marcsblog
Is het dan uiteindelijk toch zover gekomen..? Na bijna 5 jaar iedere dag voorzien van een commentaar(tje), lijkt het erop dat er een einde is gekomen aan de onuitputtelijke bron van gekkigheid bij de marcsb[b]log-redaczione.
Hier bovenop de berg ziet de wereld er heel anders uit en er móet nu iets gaan gebeuren, wil marcs[b]log niet eindigen zoals het meerdere weblogs is vergaan.
Nu gebeuren er weinig opbeurende zaken in de wereld - vreedzame kinderboederij-bewonertjes die 's nachts worden afgeslacht of hufters die het leuk vinden om dieren te mishandelen, kelderende beurzen, falliete banken, regeringsplannen, het consequent BLIJVEN weigeren in te zien dat bepaalde groeperingen crimineler zijn dan anderen en het daaraan gekoppelde eeuwige theedrinken of stervende Chinese babietjes - waarvoor wij van de berg af willen komen en àls er al iets aan wereldnieuws de berghelling weet op te klimmen, duurt het weer even voordat de reactie beneden is.
We kunnen ons heel goed voorstellen dat de goden regelmatig ervoor kozen om bovenop de Olympus te blijven zitten en de stervelingen in hun sop gaar te laten koken.
De marcs[b]log-redaczione beraadt zich...
Voor u geblogd op: Donderdag 4 September 2008 om: 21.38uur
en opgeborgen in dossier: marc kotst er ff van

Voor u geblogd op: Maandag 1 September 2008 om: 07.00uur
en opgeborgen in dossier: marc kotst er ff van
Het is zover beste marcs[b]log-lezertjes; de redaczione is volledig van 0031 genezen verklaard en helemaal klaar met dat stukje land aan de Noordzee. Dat uit zee opgekomen stukje Duitsland, zullen we maar zeggen. Dat stukje land waarin iedereen zègt dat 'ie het zat is maar niemand daadwerkelijk iets doet aan dat gevoel, als het erop aankomt niet thuisgeeft en als het te laat is, gaat lopen mekkeren dat er iets gedaan had moeten worden.
De voltallige redaczione zit hier op een hoge berg te genieten van een koud lokaal biertje en het uitzicht dat werkelijk adembenemend is - nèt als de jongedames alhier. We gaan niet vertellen wààr we zitten want we willen hier geen 0031-enclave hebben. Laat de hele goe-gemeente maar lekker naar Torremonilos (ja ja, het is 'Torremolinos' - weten wij ook wel), de Costa del Snol of zo'n gezellige cramping ergens in 's werelds meest naar kaas riekende land gaan (gezellig voor je stukje canvas zitten wegsmelten). Wij houden het hier schoon van toeristen en geheel en al origineel.
Het is dan ook dat de redaczione vanonder de druivenranken, uitkijkend op het dal, dagelijks weer met nieuwe input zal komen over het wel-en-wee dat zich op deez' aardkloot voordoet. En wij verontschuldigen ons niet voor het kleurtje dat hoort bij de levensstijl a la 'dolce far niente'...