- - - - - - voeg deze pagina toe aan je favorieten - - -
©2004 marcs(b)log Kijk mee op de redactie werkplek...
verstuur
Even werd Delft stil...
Om 11:57 uur begon de bourdon-klok te beieren en verstomde het gepraat van iedereen die wachtte aan de Oude Delft. De koest kwam langzaam in zicht.
Even werd het doodstil op de Oude Delft. Niemand zei iets. Het enige dat men kon horen waren de paardenhoeven op de keien, het reutelen van de wielen, de bourdon-klok en in de verte de kanonschoten. Naast mij snotterde een 40-er tranen weg. Toen ik een eindje meeliep met de koets viel mij een jonger stel op; zij troostten elkaar. Een oude man stond met zijn hoed in zijn hand stil te kijken hoe de koets voorbij reed. Voor velen werd hier een geliefde Koningin naar haar laatste rustplaats gebracht.
Het boek is gesloten...
10:14:25 AM
Laatste loodjes...
De laatste hand wordt gelegd aan o.a. de grijze loper vastnaaien en de eersten trotseren dapper de ochtendkou op de stenen trappen van de oude vleeshallen. Een goede plek waar de koets vlàk langs gaat komen.
Tot 14:00 uur zal 'Fort Delft' even onneembaar zijn...
laatste briefing op de Oude Delft
07:30 uur - Een nog lege Oude Delft, op de brug wordt een TV-camera ingesteld
Uit respect voor HKH.Prinses Juliana zal dit de enige log voor vandaag zijn.
07:34:22 AM
Hofleverancier...
Sinds hij gestopt is met roken en zij de pijp aan Maarten gaf, zullen zij hier geen klant meer zijn.
Misschien dat hun kleinzoon, tijdens zijn koningsschap, nog eens een zware pijp zal roken...
14:46:44 PM
Fiets-bellen...
"Nooit meer zwaar fietsen in het donker. Een stadsfiets mét automatische LED-verlichting zónder dynamo."
De reclame van een fietsenmerk probeert een lang gekoesterd apparaatje in de doofpot te stoppen, de verdomhoek in te drukken, door het slijk te halen. De dynamo, het gezellig, op jouw ritme, meezoemende reisgenootje dat je in de late uurtjes van disco/vrienden/verjaardag/café naar huis begeleidde. Hij neuriede de liedjes met je mee als je verliefd met je hoofd vol roze wolken en buik met vlinders jezelf naar huis peddelde na een schoolfeest. Hij was de coach die tijdens stormachtig nat herfstweer "houd stand!" tegen je fluisterde en die jij bij thuiskomst, zèlf nog druipend van de regen alvast met een handdoek uit de keuken (moeders waren hier nooit blij mee) droogwreef.
Nu wil de firma, die zich naar een Afrikaanse springbok noemt, de dynamo uit het straatbeeld weren. SCHANDE...! Is de Nederlander te lui geworden om, voorafgaand aan het bestijgen van de 'ijzeren ros', even met een licht klikje de dynamo en wiel met elkaar in contact te brengen of zijn we te lui om een klein beetje mèèr energie en kracht te geven om het voorlicht het leven te doen laten zien? Overigens, zóveel extra kracht kost het mij nooit, om te rijden mèt dynamo tegen de voorband.
Gelukkig ziet een GSM-provider dit ook en biedt, bij aankoop van een abonnement mèt telefoon, deze prachtige fiets aan luisterend naar de illustere naam:'Beach Cruiser'. Ooit wel eens met een fiets door het rulle zand geprobeerd te fietsen, en dan nog wel met één hand? Je voortand door je bloedende bovenlip leerde je dat je voortaan met je vrienden wèl naar Scheveningen ging maar niet meer over het strand probeerde te crossen. Helemaal goed begrepen heeft deze oranje-organisatie het niet. Deze dynamo is namelijk niet bedoeld voor de verlichting maar voor de GSM. "Fietsen, bellen en opladen tegelijk", kopt de vrolijke advertentie. Ook voor 'fiets-bellen' staat een boete terwijl wanneer ik geen fietsbel erop heb zitten de plaatselijke Bromsnor mij eveneens staande houdt. De wereld is danig in de war anno 19-2004...
10:51:38 AM
Accent...
De Stichting "Accènt Wèg Nú" beijvert zich voor het weglaten van accenten in de taal. De woordvoerder, dhr. Hermañ Ørkaãnstörm, merkt op dat de Raad van de Friese Beweging ten onrechte ageert tegen de internetproviders die zeggen dat het technisch nog steeds niet mogelijk is om accenten mee te geven in internetadressen. Dhr. Ørkaãnstörm is al jaren een favent internet-gebruiker. "Voor het eerst in mijn leven weten mensen hoe zij mijn naam moeten uitspreken, dankzij de technische onmogelijkheden van internet", aldus dhr. Ørkaãnstörm. Zo kent hij de problemen al vanaf de lagere school waar zijn eigen vader, dhr. Pelle Ørkaãnstörm, eveneens een probleem had als leraar met zijn naam.
De Stichting "Accènt Wèg Nú" heeft al enige websites over accenten en de daaraan verbonden problematieken op haar naam staan w.o: "accentwegnu.doesntexist.com", "puntjesopdei.mine.nu" en "ãäåæçëðñøûý.neverwashere.be".
07:25:49 AM
Groen...
Volgens een nieuwe lichting onderwijs-deskundigen is het beter voor de kinderen wanneer de dienstdoende leraar de schriftjes niet met rood maar juist met groen verbetert. Denk ik terug aan mijn eigen schoolperiode dan kwamen mijn dictees regelmatig terug met enkele rode krullen, lijnen of onderstrepingen. Ook stond het behaalde cijfer, in een krachtig handschrift, in het daartoe bedoelde vakje rechtsboven. Vanaf grote afstand kon je zien wie meer fouten had gemaakt dan jij.
Heb ik mij ooit gefrustreerd gevoeld door die rode toevoegingen? Ben ik diep in de criminaliteit vervallen door deze educatieve verbeteringen? Hebben mijn ouders mij ooit uit de politiecel moeten ophalen omdat ik teveel rode strepen in mijn schoolwerkje had staan?
Nee, de 'lieverdjes' van nu moeten die rode strepen niet meer want gelijk een stier schijnt dat ineens agressie en negatieve reacties op te roepen in de tere kinderzieltjes. Dus wordt gekozen om voortaan 'groen' te gebruiken om aan te geven wat wèl goed geschreven is (er wordt dus niet meer op fouten gewezen!). Maar wat moeten de kinderen daaruit opmaken? Dat alles nu pas ècht goed fout is...???
Het wachten is nu op de volgende mishandeling van een leraar/lerares door een 'bezorgde ouder' omdat er té weinig groen in het schriftje staat...
09:31:10 AM
Nachtwerk...
Dit weekeinde moest hij de klokken weer verzetten. Een werkje waar hij een hekel aan had, niet in de eerste plaats omdat alle klokken in huis eraan moesten geloven maar vooral omdat hij de eerste week last had van het uurtje minder slapen. Hij bleef er altijd voor op wat zijn vrouw onzin vond. Maar wàt als zij zich de volgende dag een uur zouden verslapen? Dan zouden zij zichzelf dus TWEE UUR hebben benadeeld. Nee, dat kon niet. Dus werd het weer een lange zit om op de slag van 2 uur een ronde door het huis te maken en alle klokken een uur vooruit te zetten. De klokradio in de slaapkamer deed hij dan wel als laatste, vlak voordat hij in bed stapte. Om zijn vrouw niet te wekken.
Hij hield dit al vol sinds 1974 en verlangde nù alweer terug naar het verloren uurtje, ook al besefte hij dat 's avonds in de tuin zitten binnenkort weer mogelijk was...
Moe stapte hij in zijn bed. Wie had deze onzin ooit verzonnen?
11:10:31 AM
In naam van de idioterie...
Hoe gek moeten we met z'n allen worden. Verguizen we de nazi's dat zij destijds kinderen inzetten om de laatste dagen van de oorlog vol te houden, schijnen we het de normaalste zaak te vinden dat er groeperingen in de wereld zijn die met grof geweld hun wil (of die van een hoger wezen) afdwingen door middel van kinderen.
De 14-jarige Hussam Abdu werd door zijn leraar en imams opgehitst om een daad te stellen en zichzelf op te blazen in naam van een geloofsrichting. Ineens zag Hussam er de lol niet meer zo erg van in. Ineens bedacht Hussam zich dat hij wellicht wèl zijn school wilde afmaken, dat hij wèl wilde trouwen en kinderen krijgen, gelukkig wilde worden. Wie weet besefte Hussam ineens wat hij anderen aan zou doen en dat zou hijzelf ook niet willen meemaken. Een ding beseft Hussam wel; hij wilde niet sterven en hij wilde in vrede leven. Hussam beseft ineens dat ook hij MENS is met het hart op de juiste plaats.
Van hoe een eerlijke jongen bijna een wandaad beging
De criminelen zijn NIET de personen die zich laten opblazen in naam van een religie, maar de zgn. 'geestelijk leiders' die dit soort onzin aan de gelovigen voorhangen als een dikke vette worst (wel van schapenvlees!). Het wordt tijd dat de bezem eens flink door deze zogenaamde religieuze organisaties gehaald wordt en dat de gelovigen gaan leren denken voor zichzelf.
Ik hoop dat er nog veel meer mensen komen als Hussam.
09:47:55 AM
MS Dominance® 2004...
MS Windows Dominance® v.2004
15:52:00 PM
In de aanbieding...
Stilzwijgend staan ze bovenaan de trap; de neefjes en nichtjes die wij al lange tijd kennen. Stemmig in het zwart gekleed, te kijken hoe hun oma voor de laatste keer van huis gaat. Zich bewust van de vele camera's proberen zij allen hun verdriet te verbergen. De zwarte auto rijdt langzaam de oprijlaan af. Een stemmig geklede, maar duidelijk oververmoeide Prins wandelt enkele minuten later door een van de gangen van een zijvleugel.
Nee mevrouw Van Weegen, het is géén goed idee om nòg een keer "...de gebeurtenissen van vanmorgen..." te gaan bekijken!Blijkbaar is bij de NOS het initiatief uitgeblust en dus trakteert ze ons minutenlang op de baar en zien wij bij paleis Noordeinde dezelfde telganger keer op keer opnieuw naar de auto lopen. Het geheel krijgt iets van een goedkoop AH-spotje...
14:49:54 PM
Voorbereidingen (3)... Tegen een grijze lucht tekent zich af; de Hollandse driekleur, als stil eerbetoon aan een eenvoudig mens...
07:59:20 AM
Voorbereidingen (2)... Er staat een partytent klaar bij de Nieuwe Kerk
14:37:59 PM
Integratie...
Al dat gezeur; op TV, in de pers, op straat, op feestjes... Iedereen zeurt over de integratie. Integreren is een kwestie van wederzijds respect, van geven en nemen (van twee kanten!) en ieder in zijn waarde laten.
De integratie is helemaal niet mislukt. Iedere dag mag ik er getuige van zijn dat het goed gaat met de integratie en dat gemengde relaties prima werken. Dit stelletje is nog altijd bij elkaar, nog iedere dag verliefd en er valt geen onvertogen woord. Hij respecteert haar en zij respecteert hem. Samen uit, samen thuis.
Gezien het jaargetijde denk ik dat het binnenkort tijd is voor een tweede generatie...
13:11:15 PM
Woorden van vroeger (1)...
Jan Pronk was al zó vaak verteld dat hij iets aan zijn handschrift moest doen. Zijn collega's konden het niet lezen, noch zijn medewerkers. En hij had nog wel zo'n prachtig woord uitgevonden in de jaren '70..
Tja, kunnen wij het zo'n secretariële ministerie-tiepmiep kwalijk nemen dat zij het woord verkeerd gelezen had?
In Jan zijn onhandige gekrabbel stond eigenlijk:"IN-DE-GRATIE"...
11:18:23 AM
Zondagskrant...
De zaterdags-edities van zowel de Volkskrant als de NRC zijn zó ontzettend dik dat ik dagenlang kan lezen. Op maandag kom ik aan de eerste bijvoegsels toe (en dan gooi ik de sport-bijlagen nog ongelezen in de oudpapierbak want sporten moet je doen of niet doen maar niet over gaan zitten lezen).
Op woensdag heb ik de krant van zaterdag uit dus op donderdag begin ik aan de krant van maandag, op vrijdag die van dinsdag en op zaterdag... ligt daar alwèèr zo'n pak...! Dus op zaterdag de krant van woensdag, op zondag die van donderdag maar dan is op maandag de nieuwe krant weer aangekomen en zo loop ik inmiddels alweer zo'n anderhalf jaar achter met het nieuws. En nu willen ze er nog een zondagskrant tussendoor proppen...???
Ik kwam vandaag pas toe aan het bericht over het aftreden van minister Heinsbroek...
13:48:23 PM
AU!!!...
Ik moest eraan geloven. De hype passeerde ook mijn deur niet onopgevolgd. Iedereen 'squasht' tegenwoordig en dus werd ook aan mij de vraag gesteld om het eens te gaan proberen. Dus op woensdagavond ging ik, met de vriend die mij vroeg, naar het squash-centrum om gedurende 5 kwartier tegen een klein balletje te meppen. Deden wij dit vroeger, als kind, niet al? Met z'n tweëen met een tennisbal tegen een blinde muur van een hoog gebouw? Waarom heb ik daar tòen niet al patent op aangevraagd want als je ziet wat zo'n baantje kost per uur dan was ik er niet geheel onbemiddeld uitgekomen.
Na 5 kwartier waren wij op, leeg, uitgeput en afgemat. Vermoeid, met hoog rode hoofden, zaten wij uit te puffen. Kijkend naar de volgende twee die inmiddels over de baan dansten en de bal geen enkele keer misten. Ook renden zij niet van hot naar her zoals wij in de voorliggende minuten hadden gedaan. Zij zagen er niet uit als veertig maar meer als dertig. Ook leken ze verdacht veel op ICT-managers. In ieder geval leken ze zéker op ervaren squash-spelers; de juiste kleding en de juiste rackets.
Deze week doen wij weer een poging om de sporen van het ouder-worden tegen te gaan. In ieder geval krijgen we voldoende lichaamsbeweging op die twintig vierkante meter... Is het trouwens iemand ooit wel eens opgevallen hoe merkwaardig goed zo'n squashballetje in een oogkas past...???
12:59:30 PM
Voorbereidingen (1)...
De voorbereidingen zijn in volle gang. Als schril contrast de ME-busjes met op de voorgrond duiven... 08:03:05 AM
Dag lieve oma...
Gisterochtend overleed ze, de oma die heel Nederland had willen hebben. De vrouw die voor zo veel mensen dé Koningin van Nederland blijft. Als kind was Koninginnedag altijd een zonovergoten dag (zo wil de herinnering het) en zaten wij voor de TV om de Koningin met haar familie op het bordes te zien staan. In onze nette kleren staarden wij, kinderen, naar het beeldscherm (eerst zwart/wit maar daarna kleur). Wij zagen hoe de prinsjes, met hun geïmproviseerde katapultjes krammetjes naar de cameramensen schoten, en hoe zij van hun moeder op hun kop kregen. Maar het belangrijkste was natuurlijk Juliana die, wars van ieder protocol, vond dat de mensen vooral 'normaal' van de trap af moesten lopen, nadat de zoveelste krentenmik was aangeboden. 's Avonds gingen wij naar onze grootouders en vanuit hun slaapkamer (die aan de achterkant van het huis was gelegen) konden wij het vuurwerk, dat vanaf het Malieveld werd afgestoken, boven het Westeinde uit zien komen. Mijn herinnering aan Koninginnedag in mijn kindertijd is automatisch aan mijn grootouders èn aan de (oude) Koninklijke familie verbonden.
Wie had er nu niet zo'n oma willen hebben? Balkenende noemde haar gisteren 'De Moeder Van Alle Nederlanders". Zoveel eer mogen wij onszelf niet toewuiven. Nee, voor mij was zij de "Oma Van Heel Nederland". Zelf ben ik nooit zo'n aanhanger van het Koninklijk Huis geweest maar als Nederland ooit een republiek was geworden, had Juliana de president moeten zijn...
Vanmorgen vond ik een kwartje met op de keerzijde haar portret. Ik heb 'm apart gelegd.
Vier-en-negentig jaren, waarvan de laatsten zwaar geweest moeten zijn. Wanneer leven lijden wordt, is de dood een gewin...
Bedankt lieve Koningin Juliana... 10:53:15 AM
Micro$choft...
Virussen, Trojaanse paarden, wormen. Een beetje internist zou toch smullen bij het aantreffen van zulke ziektebeelden, maar op mijn computer vind ik het toch even iets minder geslaagd. Dagelijks ontvang ik (sinds kort weer) een lading e-mails waarvan het afzendadres claimt Microsoft te zijn. Nu heeft Microsoft veel in handen maar ergens kan ik mij tòch niet helemaal voorstellen dat dit soort mailtjes ècht van Microsoft komen. Of zou het zijn om hun 'Winblows'-versies aan een grondige test te onderwerpen? De grote baas van Microsoft, Bill Gates, liet onlangs weer van zich horen tijdens een rechtzaak over de kartelvorming van Microsoft 's Werelds rijkste man lijkt op Albert Heijn; hij bevecht de kleintjes. Maar ach, hij heeft er altijd hard voor gewerkt. Hoewel dat ook te zeggen is voor de makers van de nieuwe virussen. Uren programmeerplezier zitten vaak in de meeste irritante virussen die onopgemerkt het systeem binnensluipen en dan (als je het totaal NIET verwacht) opduiken en er met je e-mail vandoor gaan. Gelukkig dat daar op mijn netwerkje thuis een stokje voor gestoken wordt door mijn grote vriend Norton. Hij is mijn toeverlaat in barre tijden. Je moet er niet aan denken wat er gebeurt als zo'n Trojaans paard op hol slaat in je data en je PC zich vergallopeert aan de hoeveelheid 'uitgaande post'. Nee, verslikken doet mijn systeem zich niet. Die lol gun ik die schoften niet.
De vraag blijft natuurlijk wie de èchte schuldige is. Wat mij betreft zit Bill Gates ook niet geheel met schone handen thuis. Ik ben blij dat ik tòch nog wat afpersmateriaal heb liggen. Wie weet komt het ooit nog van pas...
16:38:40 PM
Lente weer voorbij...?
Buiten is het 9 graden, het regent. We waren ook weer té verwend met die ene mooie dag deze week. De lente deed nauwelijks van haar spreken of ze leek alweer voobij.
En toen zag ik ze. Vanmorgen. In de vuilnisbak...
En ik had ze gisteren nog wel liefdevol water gegeven...
08:01:10 AM
Pasen...
Hij had ze al zien liggen bij de supermarkt, maar het was er nog té vroeg voor. Gisteren was het nog kerstmis en zijn vrouw zou hem voor gèk verklaard hebben als hij op 3e kerstdag met paaseieren zou aankomen. Ze hadden nèt de laatste kerstkransjes bij de koffie opgegeten.
Maar nú mag het; het is bijna pasen en hij schroomt dan ook niet een diversiteit aan smaken in zijn mandje te leggen. "Hè heerlijk", denkt hij, "kunnen ze met pinksteren niet óók iets maken dat gevulde chocolade eten toestaat?".
08:31:16 AM
Nieuw Nederlands elan...
De enige toezegging die Balkenende maakte:"Kijk meneer Bush, in geval van een terroristische aanslag in Nederland, komt de regering zó naar Amerika toe"...
16:45:39 PM
Bang...
Europa is helemaal niet bang. Europa is hooguit een beetje voorzichtig...
16:33:43 PM
Uitzoeken...
Spanje zoekt nóg twintig Marokkanen; ze mogen er hier bèst een paar komen uitzoeken, hoor...
16:25:55 PM
Over lijken...
In Delft gaan ze over lijken. Al eeuwen zonder dat men het zich ook maar enigzins gewaar is. Deze week zijn er opgravingen aan de Oude Markt in het centrum voordat de gemeente er voorgoed haar nieuwe plaveisel overheen legt.
Tussen 1421 en 1829 werden op deze plek, voor de Grote Kerk, de overledenen begraven totdat in 1830 een wet bepaalde dat dit binnen de stedelijke gebieden niet meer mocht (hygiëne).
Het levert nu, anno 2004, een fraai schouwspel op. We zijn nog niets veranderd in vergelijking met vroeger tijden; zodra er doden vallen gaan we met z'n allen staan kijken...
16:36:13 PM
Apeldoorn bellen helpt niet meer...
Bij het horen van het nieuws dat hij zijn pijp aan Maarten had gegeven, dacht ik eerst nog:"Oh nee hè, niet wèèr zo'n smakeloze 'verborgen camera'-grap...!!!". Dan schiet mij opgelucht door het hoofd:"Die rottige dakgoot heeft eindelijk tòch nog losgelaten...". Een ding staat vast; hij is zijn eigen bananenschil geworden...
22:55:46 PM
Boekenweek 2004...
Bij het zien van dat grote biljet met foto en tekst:"Vandaag signeert Philip Freriks hier zijn boek", voelden wij ons genoodzaakt onmiddelijk de Bijenkorf te verlaten...
Boekenweek 2004 (10-20 maart): Gare du Nord – Ontmoetingen met Frankrijk (CPNB)
19:16:04 PM
Win-win situatie...
Na een lange 360° feedback, waarbij de brown paper session inzicht moest geven in de huidige win-win situatie, slaakte de humanresoucemanager een diepe zucht. Hij wist dat er gewaakt moest worden voor corporate anorexia in tijden dat clientretention achteruit ging. Dat zou zonde zijn van de toko. Voor iedereen was de bottom-line duidelijk; zonder total commitment van de shareholders moesten ze wel gaan downsizen. "We zullen eerst een andere insteek moeten maken op de benchmark", vond de qualitymanager, "want anders wordt het moeilijk om de kernactiviteiten te kanaliseren binnen de nieuwe strategic competenties". De directmarketingmanager bedacht dat er een duidelijke vertaalslag gemaakt moest worden in het ontwikkelplan waarbij het uitluisteren van de mening der medewerkers van essentieel belang was. Het werd tijd om pas op de plaats te maken.
Ondertussen had de business-unit-facilitymanager de bestelling van nieuwe interior assets op een lager ambitieus level gezet.
14:26:25 PM
Geen woorden...
Nietsvermoedende forenzen, honderden in getal. 's Morgens van huis gegaan op weg naar school of naar werk. "Dag schat, tot vanavond", zullen velen gezegd hebben voordat zij de deur uitgingen, niet wetende dat zij nooit meer zouden terugkeren. 200 mensen zullen nooit meer thuiskomen, nooit meer kerstmis vieren, nooit meer hun kinderen groot zien worden... 45 mensen vechten nog voor hun leven... Honderden gewonden die fysieke en psychische schade hebben opgelopen. Wie vergoedt dat?
Sterker nog; wie doet zoiets? In de uren na de aanslag zaten vele Europese regeringsleiders te hopen dat het een Al Quaida-aanslag zou zijn, want mede-Europeanen doen zoiets toch niet? Een bijna voyeuristische-hoop maakte zich meester van Europa, zodat we weer met een goede reden naar Afghanistan kunnen afreizen met blauw gehelmde soldaten om democratie en wederzijds begrip af te dwingen. Ook ik betrapte mijzelf op dit soort kracht-daden-gedachten. Dit soort dingen kunnen door Europa niet getolereerd worden. Wie denken ze dat ze zijn? En toen werd het mij ineens duidelijk; maakt het iets uit wie zoiets doet? Nee, het maakt niets uit.
Wat wèl uitmaakt is dat er nietsvermoedende, onschuldige mensen, op weg naar hun dagelijkse plicht, ruw werden overvallen door onvoorstelbaar brute kracht die aan heel veel dingen voorgoed een abrupt einde maakte. Vele mensen die nooit afscheid hebben kunnen nemen, nooit meer hun diepere gedachten met hun geliefden kunnen delen en voor altijd met vragen achterblijven. Het enige dat we kunnen hopen is dat de ware daders spoedig achterhaald worden. Dat hun straf zwaar zal zijn en een voorbeeld voor toekomstige dwazen. Een avond door een grote stad lopen met z'n allen, onder de bezielende leiding van een stuurloze krullenbol zie ik niet als een daadkrachtig optreden tegen terroristische elementen die het voorzien hebben op de seculiere samenleving. Daar helpen we ook de nabestaanden niet mee. De nabestaanden zouden we een hart onder de riem kunnen steken door met kerstmis 'en masse' brieven en kaarten te sturen waarin we aangeven dat we ze niet vergeten zijn.
11:41:42 PM
Klassefoto...
In een oude doos had hij ze nog gevonden. Ietwat verkleurde jaren '80 foto's van school. Goh, wat kon hij zich dat nog goed herinneren en, als hij even goed nadacht, wist hij ook bijna alle namen nog uit zijn hoofd. Dààr, op die foto stond hij; zijn makker, zijn maat met wie hij alles deed. Meiden jagen, joint roken in de brommerkelder, eindexamenstunt bedenken. "Hee, wat leuk", dacht hij. Wat zou het leuk zijn om die tijd weer eens terug te halen. Het telefoonboek werd erbij gehaald en ja hoor, daar stond 'ie. Gewoon in dezelfde stad als hijzelf. Al die jaren maar nooit tegengekomen. Er werd een afspraak gemaakt want ook hij vond het verrassend om weer eens iets te horen. Een strategische plek werd uitgekozen; het café waar zij vroeger vaak kwamen na een avondje stappen. In het café werd het hen beiden pijnlijk duidelijk dat zij te oud waren geworden voor deze plek waar niemand ouder was dan 21 jaar en er andere muziek gedraaid werd. Verder dan gezamenlijke herinneringen kwamen ze niet en na afloop gaven ze elkaar een hand en zeiden:"Dit was leuk, moeten we nòg een keer doen!", maar beiden wisten dat dit de fout van hun leven was waardoor alle goede herinneringen teniet gedaan waren...
16:51:42 PM
Mijn tweespraak...
"Twee fraudeurs volgen het kamerdebat, zegt de één tegen de ander..."een goede klokkenluider weet hoe laat het is...
Sex met dieren...
LPF Tweede Kamer-lid Eerdmans wil een debat over sex met dieren om strafbare feiten zwaarder te bestraffen.
Sex met dieren; niet over debatteren, maar gewoon verbieden.Debatteren is voor mierenneukers!
Beau(hammed Ali)...
De immens grote voorraad was nauwelijks op of hij zocht tòch nog naar een verlaten exemplaar. Hier op het Boekenbal moest dat toch niet moeilijk zijn? Overal mensen die in de weg stonden en hem aankeken met een blik van:"kerel, wat zie jij eruit!" in de ogen. Hij trok zich er niets van aan, hij moest en zou nog een exemplaar te pakken krijgen. Wie had verzonnen dat de zaal zo heen-en-weer moest bewegen? Had dat iets met Frankrijk te maken? Frankrijk had hij ook genoeg van. Reden temeer om door te zoeken naar een achtergelaten exemplaar Dom Perignon, waarvan hij inmiddels de naam niet eens meer uit kon spreken. Hij weet er niet veel meer van, alleen dat hij nog ergens een zwalkende Harry Mulisch tegenkwam die, slechts een lege glimlach vertonend, aan de arm van zijn metgezellin de uitgang probeerde te bereiken. Het was inmiddels al 10 minuten over 2 in de ochtend en zijn mond voelde aan als oud leer. Daar! In een hoek stond op een tafel nog een fles Dom Perignon met zowaar een driekwart vulling. Als een verlorene in de woestijn zette hij de fles aan zijn mond. Er kwam zoveel naar buiten dat het zijn open boordje in golfde, bruisend in de mondhoeken. Vanuit zijn ooghoek zag hij hoe iemand hem benaderde. Wilde iemand zijn fles afpakken? ZIJN fles???
Voor hij er erg in had, stond hij, met zijn jas losjes in zijn hand, buiten in de nachtelijke kou. Het regende zacht. Zijn wenkbrauw bloedde, er zat een snee in. Zijn vingers betastten de pijnlijke plek en even verbaasd als verdoofd keek hij naar zijn rode vingertoppen die hij langzaam overelkaar wreef. Bloed! Ook zijn linkerhand deed zeer, vooral zijn knokkels. Hij werd een beurse plek op zijn rechterbovenarm gewaar. Wat was er gebeurd? Hij kon zich er niet veel van herinneren. Toen hij omkeek, zag hij een man in smoking met een oortelefoontje in de deur sluiten en terug naar het feestgewoel lopen, gepasseerd door een zwalkende Mulisch die aan de arm van zijn metgezellin nog steeds de uitgang probeerde te bereiken maar denkbeeldige fans hielden hem ten telkenmale staande. Met enige drang trok ze, vriendelijk lachend, Harry naar de grote glazen deur. Hij keek hoe ze in een taxi verdwenen en besloot naar huis te lopen. Hij trok zijn jas aan maar maakte de knopen niet vast. De straat bewoog onder iedere stap die hij nam, zijn mond voelde aan als oud leer. Stond er nog bier in de koelkast?
Zijn vrouw zou hem 's avonds na het 8 uur journaal vragen:"En, hoe was het?" en hij zou zeggen:"Mwah, de gebruikelijke dooie boel"...
(klik hier voor een impressie van het saaie boekenbal 2004) 11:50:09 AM
Rookgordijn...
Vanmorgen las ik, met enige verbazing, een stukje in een krant over 'Openheid in de zorg', een symposium vandaag gehouden door de KNMG (Kon.Ned.Medisch Genootschap). Maar wat schetste mijn verbazing? Gooit een zekere Van Bennekom (voorzitter van dit illustere gezelschap) roet in het eten door te stellen dat de KNMG "...een rookgordijn opwerpt..." in het dossier over meldplicht van klachten. De Tweede Kamer wil namelijk dat structurele klachten over medische handelingen voortaan verplicht worden gemeld bij de Inspectie voor de Gezondheidszorg (IGZ). Volgens de Kamer moeten de klachtencommissies van de ziekenhuizen dat doen, maar de KNMG verzet zich daar tegen.
Ik wil absoluut niet afgeven op de geachte heren en dames medici omdat ik dat goedkoop vind maar dat een verkeerd geamputeerd been in de vergetelput geraakt, is natuurlijk wel wat vreemd. Zoiets hoort gewoon bij het groot vuil gelegd te worden of, zoals bij boerderijen gebruikelijk is, op dinsdagochtend langs de weg gelegd te worden, discreet onder een zeiltje totdat een speciale 'dood-vee-opruimings-dienst' het kadaver (of de restanten danwel overblijfselen ervan) het komt ophalen. Wel zo netjes, en niemand die er iets te klagen over heeft. Behalve dan wanneer het hoog-zomer is.
Als men dan graag openheid in zaken wil geven, begin dan eens met het ontrafelen van die slang. Als ik die esculaap bekijk, krijg ik een vervangende knoop in mijn maag bij het idee dat je al eeuwen rond de medische staf gevouwen moet zitten. Als dat eenmaal gedaan is, hebben we een reële kans dat ook de Kamerleden minder groen aanlopen...
10:45:57 AM
Te laat...
Op de lagere school kozen wij natuurlijk de agenda's met onze pop-idolen erin. De Ryam-agenda (iedere 40-er kent 'm wel) met kleurenfoto's van diverse artiesten; degenen die je goed vond liet je heel, de anderen vielen ten slachtoffer aan je bizarre fantasieen die je met een stift op de foto's botvierde. Dat kon zijn van snorren (onze vaders tekenden al snorren op diverse tijdschriften waarvan wij jongens niet eens begrepen waar ze over gingen) tot hele tekstballonnen of dusdanige metamorfoses dat de oorspronkelijke artiest zichzelf niet meer zou terug kennen. Freek de Jonge kreeg een zonnebril, Elton John moest met Dracula-gebit het schooljaar afmaken terwijl The Guys&Dolls dusdanig gemuteerd waren dat het een interessante study-case had kunnen zijn.
Nog regelmatig zie ik foto's van artiesten. Het zijn momentopnames en dat geeft ze soms de meest vreemde houdingen met de meest verbazingwekkende gezichtsuitdrukkingen. Nee, een stift komt er niet meer aan te pas maar een handig computerprogramma maakt toch dat ik mij weer even scholier voel en de artiesten ondergaan de meest vreselijke (lees: beschamende) dingen.
Ik kòn het niet laten; de houding van Enrique Iglesias gaf mij binnen een seconde het inzicht dat hem wel iets heel erg banaals overkomen moet zijn. Vlak voor het optreden had hij het nog gezegd, maar zijn manager zei dat er geen tijd meer was. Het optreden begon al te laat. En hoe hij ook probeerde en tegenstibbelde, men duwde hem het podium op; het publiek was niet meer te houden. Hij wist dat hij het ook niet meer hield en zei dat dus ook tegen zijn manager, die hem verkeerd begreep en dacht dat hij inderdaad niet meer te houden was om het podium op te gaan. Enrique danste op het podium zoals zijn fans hem nog nooit hadden zien dansen. Hij leek bijna Michael Jackson. Bij velen kwamen deze danspasjes wel vaag bekend voor maar wat zou het? En toen gebeurde het; de broek van Enrique verkleurde. Eerst een klein beetje, daarna meer. De groeiende plek werd donkerder en donkerder en Enrique werd zich langzaam gewaar dat 'het' gebeurd was. Het dansen werd steeds moeilijker want de broek zat strakker dan daarstraks. Na afloop van het concert was het niet moeilijk te bedenken waarom er niemand naar zijn kleedkamer kwam. De odeur kreeg hij pas thuis onder de douche weg. Zijn fans vonden het alleen maar geweldig dat zijn broek automatisch van kleur veranderde. De volgende dag moesten veel kledingzaken 'nee' verkopen op de vraag van honderden fans. Ik denk dat het voor mij te laat is om, op een onbewaakte donderdagochtend, alsnog snorren te gaan tekenen in schoolagenda's bij de Hema. Maar zo in de beslotenheid van mijn eigen PC mag dat best nog wel...
14:48:01 PM
Kaal...
Ik moet het toegeven nu de 40 wel heel hard in zicht aan het komen is. Ofschoon ikzelf vind van niet, zijn er mensen op deez' aardkloot die beweren dat ook mijn kruin dunner wordt, oftewel; ik word kaal (zeggen ze). Nu mag ik mij nog redelijk verheugen op een flinke bos haar en okay, wellicht dat het kruintje wat minder bedeeld is tegenwoordig maar op èchte kaalheid zult u mij NIET kunnen betrappen.
In mijn vrienden- en familiekring zijn heel wat mensen die inmiddels de gelijkenis met een biljartbal aardig benaderen. Zo'n 'priesterlijk tonsuurtje' heb ik gelukkig (nog) niet. Nee, de hoofdbedekking is nog redelijk goed in tact. Sterker nog; als ik eens kritisch om mij heen kijk dan ben ik een der weinigen bij wie het hoofd nog geheel gedekt is. Het kaalworden lijkt mij vreselijk. Grijze haren staan nog charmant (de slapen beginnen nu enigzins te 'grijzen') maar kaalworden, nee dan nog liever met een emmer over mijn hoofd.
Tot ik Partrick Stewart zag en dacht:"Als ik kaal moet worden, dan zo!". Wat een geweldige schedel heeft die man, een prachtkop zònder haar. Toegegeven, hij heeft ook wel een markante kop. Dat is iets dat bij mij nog niet wil vlotten; teveel een jongenskoppie. Het voordeel daarvan is dat veel jongedames denken dat ik begin 30 ben (bloos!) en dat levert toch ook wel weer leuke gesprekken op. Maar terug naar Patrick. Dat hoofd zou ik zó mee willen ruilen. Maak ik kans op plastische chirurgie...???
13:11:27 PM
Sunny...
De Britse koningin wordt, als het aan haar onderdanen ligt, voor iedere mogelijke ongewisse verrassing gespaard. Soms denk ik wel eens:"Laat die mensen toch gewoon leven". We hebben zèlf kunnen zien dat onze eigen "Iron Lady" òòk maar een gewoon mens is die het liefste zònder al die poespas eromheen behandeld zou willen worden. Dat gebuig en gedoe, daar moesten mensen maar eens mee ophouden. Ik hoor prinses Juliana nòg zeggen tegen de mensen op Koninginnedag:"Loop alsjeblieft normaal die trap af anders val je". Dàt waren nog eens tijden, toen heel de Nederlands-sprekende natie langs het bordes van Paleis Soestdijk defileerde. De mensen mochten niet, al buigend en wel, achterstevoren de trap af na het aanbieden van de zoveelste krentenmik, want men zag niet waar men liep. Het protocol schreef dat echter wel voor, maar Hare Majesteit was daar falicant tegen. Hulde!!!
Onlangs bezocht Queen Elizabeth een zeestomer van de Britse marine. Nu wil het feit dat op dat schip een heuse 'scheepspapegaai' woont en de Britse mariniers kennende zullen zij de papegaai de meest fraaie woorden hebben bijgebracht. Aangezien papegaaien meester zijn in het imiteren, zal dat ongetwijfeld zéker met een Liverpool's accent zijn. Zo wil het dat deze papegaai de meest fraaie eufemismen weet voort te brengen te pas en te onpas, ongeacht wie er in de buurt is. En om de Britse vorstin deze 'unpleasant surprise' te besparen moest Lorre maar even uit logeren ten tijde van het bezoek van 'The Queen'.
Ineens moest ik denken aan 'Spitting Image', een BBC-serie uit de jaren '80 waar karikaturale poppen de hoofdrol speelden. Daarin kwam 'The Queen' de bouw van een nieuw ministerie bekijken en toen de architect erop stond haar óók het toilet te laten zien, vroeg zij zich hardop af waarom het toilet zo interessant was. De architect probeerde met veel omzwervingen (om het woord 'toilet' maar te vermijden) dat zij toch ook wellicht wel eens... eh... moest gaan? In haar onsterfelijke zelfachting antwoordde de koningin dan ook:"We never have to go to the toilet because we are the Queen"... I rest my case...
09:54:27 AM
The Last Temptation...
Vorige week zag ik een item over de nieuwe film van onze Australische vriend Mel Gibson; 'The Last Temptation of Christ'. Vele mensen van diverse geloofsrichtingen waren voor of tegen de vertoning van de film omdat deze de Joden in een slecht daglicht zou zetten. Affijn, daar wil ik het helemaal niet over hebben. Ik vind dat iedereen moet geloven wat hij of zij goed acht en iedereen daarin ook vrijlaat en het vooral niet een ander oplegt.
Nee, wat mij bezig hield is deze foto (scroll iets naar beneden om ook de foto te zien). Mel Gibson die de hoofdrolspeler (leuk woord voor Scrabble!) aanwijzingen geeft, terwijl zijn dubbelganger (stuntman?) aan komt lopen. Wat zegt Gibson daar tegen de acteur? Uit de houding die beide heren hebben en de manier waarop iedereen eromheen kijkt, denk ik dat het iets is in de richting van:"Jezus-Christus-nog-aan-toe-zeg, het is een rete-simpel script...!!! Zò ontzettend moeilijk is het toch niet om dat ene stomme zinnetje te onthouden; 'Vergeef hen Vader want zij weten niet wat ze doen'...! Ongelofelijke, godvergeten dipswitch die je er bent...! Voor jou 300 andere werklozen...!!! Godsamme..."
12:56:33 PM
Oh oh Den Haag...
Ik heb een haat-liefde verhouding met Den Haag; ik hou van die stad maar tegelijkertijd ben ik ook erg blij als ik er weer weg kan. Dat komt met name doordat Den Haag langzaam maar zeker niet meer 'mijn' stad is. Er verandert van alles en nog wat. Een week of 3 geleden was ik in Den Haag en ineens kwam ik tot de conclusie dat de 3 Hoekjes ineens een heel ander uiterlijk heeft gekregen. De kleine passage is vervangen door een grote opening tussen twee spiksplinter nieuwe gebouwen met appartementen en komt nu uit op een pleintje. De erachter gelegen parkeergarage (ook wel bekend als 'Het Slakkenhuis') is al twee jaar eerder op de schop gegaan.
Over de Passage gesproken; ik vond een aantal foto's van Den Haag, waaronder deze twee. De eerste foto toont de oude Passage (verdorie, dat ik 'm zo óók nog gekend heb, maakt dat mij nu ineens oud of...?) uit 1930; de tijd dat mijn grootouders jong waren, in Den Haag woonden en hun boodschappen deden bij De Bijenkorf, de Passage, Maison de Bonneterie. Een loden jas of een mantel voor in de winter of een zomer-ensemble werden bij 'Het Jagershuis' in de Hoogstraat gekocht. Even een kopje koffie bij 't Goude Hooft' en weer terug.
Anno 2004 bestaat het 'Jagershuis' niet meer (er zit een schreeuwerige winkel in), bij Maison de Bonneterie zie ik tegenwoordig niet meer de Haagse chique lopen als ooit tevoren en de Bijenkorf heeft haar, in december zo feestelijke, hoek-etalage jaren geleden al vervangen voor een trendy coffeeshop. Als kind gingen wij met onze grootouders speciaal naar de Haagse binnenstad om alle Steiff-beestjes te zien bewegen. En de Passage...? tja, de Passage heeft nog maar één vertrouwde, tastbare herinnering aan toen; het uithangbord van tabakshandel Hamilton's...
08:50:31 AM
Buiten is het vandaag 5 graden, de wind is guur en fors in kracht. Het is nog lang wachten op de lente, maar hier in de keuken is het al lente!!! De eerste crocus komt al voorzichtig met z'n kopje uit z'n schulpje gekropen...! "Het is LENTE", denkt het kleine crocusje, "laat ik eens gaan kijken of het zo is, want het voelt wel lekker warm aan". En ja hoor, vervolgens vindt het crocusje de warme zon die schijnt (door de ramen) en koestert zich alvast lekker in de warmte (van de CV). Spoedig zullen zijn broertjes en zusjes ook buiten komen spelen. Alleen wanneer de lente ècht van zich laat spreken zullen zij allemaal alweer weg zijn...
Het leven kan hard zijn... voor een crocusje...
14:32:31 PM
Inmiddels staat hier veel te lezen; hoe groter de pagina's, des te meer marcs(b)log
